• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Veelgemaakte time-out fouten en hoe je ze oplost

Time-out klinkt als een briljante oplossing: een kind zit een paar minuten alleen, en komt kalm en meewerkend terug. Ouders erkennen echter vaak dat het simpelweg niet werkt - want hun kind vecht tegen de time-out, huilt en roept in plaats van stil te zitten, of raakt er nog meer opgewonden. Volgens een recent onderzoek van Oregon Health and Science University in Portland maken 85 procent van de ouders die de strategie gebruiken fouten die het succes verminderen, zoals te veel waarschuwingen geven, met hun kinderen praten, of ze met speelgoed laten spelen tijdens time-outs. Als je klaar bent om time-out te stoppen, overweeg dan wanneer ze het meest effectief zijn en hoe je andere tactieken kunt gebruiken om de kwel van je kind te dempen.

Waar komt time-out vandaan?

Time-outs werden populair door realityshows als Supernanny, maar de techniek werd in de jaren '60 ontwikkeld als een meer menselijke alternatief voor de harde straffen die toen gebruikelijk waren. Voordat Arthur Staats, Ph.D., nu met pensioen van de Universiteit van Hawaii op Manoa, het concept bedacht, sloegen leraren en directeurs kinderen routinematig met linialen, en pijnigden ouders hun kinderen met roeden. Nu - in een tijd waarin een video van een kind dat op school gepaddeld wordt viraal gaat omdat het zo schokkend is - omarmen de meeste ouders een zachtere benadering. Immers, decennialang onderzoek heeft getoond dat kinderen die routinematig pijnig worden, later vaker agressief zijn, evenals lijdende aan angst, depressie en verslaving.

Maar een time-out is ook niet onschadelijk. "Als je kind een tantrum of Zusammenbruch heeft, kan ze overweldigd zijn en onmachtig om haar emoties te controleren," zegt Daniel J. Siegel, M.D., hoogleraar psychiatrie aan UCLA School of Medicine en auteur van No-Drama Discipline. In plaats van haar direct naar een stoeltje in de hoek te sturen, is het belangrijk om haar te laten weten dat je meeleeft met hoe ze zich voelt. Zo zegt dr. Siegel: "Je kind heeft jou eigenlijk het meest nodig wanneer ze op haar ergst is." De meeste experts geloven dat time-outs effectief kunnen zijn, mits ze correct en in de juiste situaties worden gebruikt, vooral voor kinderen ouder dan 3 jaar. "Ze moeten gereserveerd blijven voor specifieke overtredingen die letsel aan je kind of iemand anders kunnen veroorzaken," zegt Parents adviseur Ari Brown, M.D., kinderarts en auteur van Toddler 411.

Time-out fouten

1. Ze te vaak gebruiken

Ondanks de populaire mening, zijn time-outs niet bedoeld om kinderen te laten nadenken over hun misdaden. "Een time-out is in de eerste plaats een 'Laten we stoppen voordat het erger wordt' strategie," zegt Eileen Kennedy-Moore, Ph.D., Parents adviseur en auteur van Raising Emotionally and Socially Healthy Kids. Dr. Kennedy-Moore legt uit: "In de geschiedenis van het universum zijn er nooit kinderen naar hun kamer gegaan om 'Na te denken over wat je deed!' Ze denken over de gemeenheid van hun ouders. Het leren begint na de time-out, wanneer je kunt zeggen: 'Oke, laten we het opnieuw proberen.'"

2. Kinderen aandacht geven tijdens time-out

Een time-out is in wezen een milde consequentie. Jonge kinderen hunkeren naar aandacht, en zelfs negatieve aandacht mag genoeg zijn, legt dr. Kennedy-Moore uit. Feitelijk was "time-out" oorspronkelijk afkorting voor "time-out from positive reinforcement," omdat dr. Staats vond dat aandacht besteeden aan misgedrag een kind kan aanmoedigen om vaker mis te gedragen. "Voor mij is time-out geen stoute stoel of hoek van de kamer," zegt dr. Brown. "Het is simpelweg het ontbreken van ouderaandacht voor een korte periode, waardoor een kind ziet dat zijn gedrag leidde tot verlies van aandacht in plaats van het krijgen ervan."

3. Ze gebruiken voor de verkeerde reden

Onderzoek van Oklahoma State University in Stillwater heeft aangetoond dat time-outs het beste werken bij jonge kinderen die oppositie en tegenstrijdig zijn door te slaan of exprès het tegenovergestelde te doen van wat je vraagt, maar alleen als je eerst zachtere reacties de meeste tijd probeert. Als een kind in time-out gestopt wordt voor verschillende typen problemen of als het te vaak gebruikt wordt voor oppositie, kan het gedrag erger worden, zegt medeauteur Robert E. Larzelere, Ph.D., hoogleraar gezinswetenschap. Kleine kinderen die alleen zeuren over aardappelpuree of onderhandelen over meer iPad-tijd reageren beter op andere benaderingen. Overweeg in die situaties deze tactieken:

Alternatieven voor time-out

• Identificeer en versterk positief tegenovergesteld gedrag, zoals zacht spelen en vriendelijk spreken, stelt Mandi Silverman, Psy.D., klinisch psycholoog in het ADHD- en Gedragsstoornisencentrum van het Child Mind Institute in New York. Loof of beloon deze gedragingen: "Wow, je speelt zo netjes met je speelgoed" of geef je kind sterretjes of stickers.
• Gebruik als-dan-uitspraken. In plaats van te zeggen: "We kunnen nog vijf minuten op het speelplein blijven, maar alleen als je je schoenen weer aantrekt," kun je haar motiveren om mee te werken door te zeggen: "Als je je schoenen weer aantrekt, dan kunnen we nog vijf minuten op het speelplein blijven."
• Sla toe als het ijzer koud is. Nadat iedereen de kans heeft gehad af te koelen, kun je uitleggen: "We gooien niet met speelgoed want gooien met speelgoed is gevaarlijk."

De nieuwe en verbeterde time-out techniek

Als je ouders vraagt hoe ze time-outs gebruiken, hoor je waarschijnlijk een brede verscheidenheid aan antwoorden, variërend van een stoute stoel tot kinderen in hun kamer houden. Sinds dr. Staats voor het eerst over time-outs schreef, hebben onderzoekers ze verbeterd, zodat ze zowel zachter als effectiever zijn.

• Stap 1: Geef één duidelijke waarschuwing. Het beste onderzoek toonde aan dat een enkele niet-herhalende waarschuwing voor elke time-out het aantal benodigde time-outs met 74 procent kan verminderen, zegt dr. Larzelere. Als je kind niet binnen vijf seconden begint te coöpereren, ga door met de time-out.
• Stap 2: Kondig een time-out aan. Je kunt wachten tot je kind redelijk kalm is, maar herhaal kort wat hij fout deed ("Niet slaan. Time-out.") en begeleid hem naar een stoute stoel. (Veel experts adviseren ertegen je kind naar zijn kamer te sturen want daar heeft hij speelgoed, boeken en andere leuke dingen.) Weerstaak de drang om te lezen. Het is oké om een uitleg te geven vóór of ná de time-out, maar niet tijdens. Als je dingen zegt als: "Ik heb je duizend keer verteld," "Nu betaal je de prijs," of "Ik hoop dat je nadenkt over wat je deed," geef je je kind aandacht in plaats van het te ontnemen - en enige aandacht, zelfs negatieve, kan als beloning werken in plaats van gevolg.
• Stap 3: Start de timer. Dr. Staats stelde oorspronkelijk voor om kinderen in time-out te houden tot ze stopten met zeuren, zelfs als dat een half uur duurde. Vandaag de dag gebruiken veel ouders de "één minuut per levensjaar" regel. Recent onderzoek van Timothy Vollmer, Ph.D., hoogleraar psychologie aan de Universiteit van Florida in Gainesville, toont aan dat zelfs korte time-outs van één tot drie minuten effectief zijn, tenminste voor kinderen van 3 tot 5 jaar. De timer langer instellen kan het moeilijker maken om je kind in de toekomst in time-out te krijgen.
• Stap 4: Maak het saai. Tijdens de time-out, niet met je kind praten of oogcontact maken. Zwijgen kan oefening vereisen, vooral als je kind dingen zegt als: "Jij bent de ergste mam ter wereld!" of vraagt: "Waarom doe je dit aan me?" en "Mag ik een glas water?" Ongeacht wat je kind zegt of vraagt tijdens de time-out, negeer het.
• Stap 5: Wanneer de timer afloopt, beëindig de time-out. Het maakt niet uit of je kind nog steeds hibbelig, knap of huilend is. Zodra de timer afloopt, is de time-out voorbij, zegt dr. Vollmer. Hoe weet je of time-outs werken? Als je deze stappen volgt, zou je binnen één tot drie weken ze steeds minder nodig moeten hebben. Zo zegt dr. Larzelere: "Als je een time-out aanroept en je er serieus mee bedoelt, leren kinderen luisteren."

Wat als mijn kind weigert naar time-out te gaan?

1. Bied een keuze aan. Hij kan meewerken of een privilege verliezen, zoals schermtijd. Als hij kiest om geen time-out te doen, zeg: "Oke, dan geen TV," en loop weg.
2. Bied tijdskorting voor goed gedrag. Je kunt zeggen: "Time-out is normaal drie minuten, maar als je nu gaat zitten en stil bent, is het twee."
3. Doe het zelf. Als je kind veilig is zonder toezicht (of een andere volwassene er is), ga naar je eigen kamer. Of zeg: "Ik ga drie minuten niet met je praten omdat je je broer geslagen hebt."