• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Risico's van Navelstreng-ongevallen

Volgens onderzoek van het Stillbirth Collaborative Research Network zijn navelstreng-ongevallen verantwoordelijk voor ongeveer 10% van de stille geboortes. Hoewel mensen vaak aannemen dat de doden worden veroorzaakt door ongelukkige verstikking, is het meestal het resultaat van een plotselinge onderbreking van de bloedvoorziening aan de baby.

Typen Ongelukken

De navelstreng bevat één vene en twee arteriën en is verantwoordelijk voor het leveren van gezuurstofde, voedingsrijke bloed van de placenta aan de baby.

Ongelukken kunnen optreden wanneer de streng beschadigd, gerupt, of gecomprimeerd is. Wanneer dit gebeurt, kan de zuurstoftoevoer ernstig worden beperkt. Tenzij het probleem snel wordt opgelost, kunnen verstikking, hersenschade, en zelfs de dood het gevolg zijn.

Ongelukken zijn doorgaans gerelateerd aan een navelstrengafwijking, problemen met de zwangerschap, de willekeurige onderbreking van de bloedvoorziening, of een combinatie van gebeurtenissen. Onder andere:

• Een baby in bekkenendlage (voetjes eerst) kan de navelstreng compromitteren door deze onnatuurlijk te wringen.
• Een potentiëel levensbedreigende aandoening genaamd vasa praevia treedt op wanneer een of meer bloedvaten in de navelstreng de opening van de geboorteweg onder de baby kruisen. Wanneer de serviks dilateert, kunnen de bloedvaten gecomprimeerd of gerupt raken.
• Als de navelstreng abnormal lang is, kan deze geknoopt raken.
• Als er te weinig vruchtwater in de vruchtzak is, kan de streng gecomprimeerd raken tussen de baby en de wand van de baarmoeder.
• Als er te veel vruchtwater is, kan de navelstreng vooruit schieten voordat de baby geboren wordt wanneer de vliezen breken en prolaps krijgen.
• Meervoudige geboortes kunnen de baarmoeder overbevolken en het risico op navelstrengcompressie verhogen.

Risico en Preventie

Voor al de redelijke zorgen die men over een navelstreng-ongeval kan hebben, zijn ze eigenlijk tamelijk zeldzaam. Dit komt doordat de streng gevuld is met een gladde stof genaamd Wharton's jelly, die de arteriën en de vene omringt en beschermt. Over het algemeen gesproken, wanneer er op de streng wordt gedrukt, kunnen de vaten erin uit de gevarenzone glijden, als een nat zeepje in een strakke greep.

Hoewel veel navelstreng-ongevallen puur willekeurig zijn (en, als zodanig, niet voorkomen kunnen worden), zijn er vaak kenmerkende aanwijzingen die suggereren dat een ongelval mogelijk is. Onder andere:

• Foetale hyperactiviteit, rukken, of hikken (dagelijks en meer dan vier keer per dag) is geassocieerd met een verhoogd risico op navelstrengcompressie.
• Navelstrengen die een gedraaide, touwachtige afwezigheid hebben, zijn vaak indicatief voor een verhoogd sterfterisico.
• Vrouwen die zwanger zijn geworden via in vitro fertilisatie (IVF), meervoudige baby's verwachten, of placenta praevia hebben (een aandoening waarbij de placenta een deel of heel de serviks bedekt), hebben een verhoogd risico op vasa praevia.

Terwijl sommige van deze aandoeningen tijdens routinematige prenatale controle gedetecteerd kunnen worden, kunnen anderen (zoals foetale hyperactiviteit) een echo vereisen om eventuele afwijkingen te identificeren. Als gedetecteerd, kan hospitalisatie worden aanbevolen om de baby ten minste 24 uur te monitoren met zowel een echo als een foetale hartslagmonitor.