5 Dingen Die Gebeuren Als Je Kind Slecht Slaapt
De eerste twee jaar van zijn leven, sloeg mijn zoon in slaap. Als ECHT slecht. Soms dacht ik dat hij eigenlijk allergisch was voor slaap.
Ik ga niet in op de details van alle manieren waarop mijn man en ik probeerden hem te laten slapen, maar de lijst is uitputtend en de pogingen waren uitputtend. En niets hielp.
Deze ervaring is een heerlijke les in de nederigheid van ouderschap – soms zijn je kindjes gewoon op een bepaalde manier geboren (mijn kind werd geboren als een slechte slaper) en ondanks al je beste pogingen en intenties, kun je ze niet veranderen. Dus je moet gewoon beginnen je lot te accepteren. In dit geval was mijn lot niet slapen, als ooit. Voor een heel lange tijd.
Slaapgedepriveerd en permanent moe zijn is eigenlijk een initiatie van nieuwe ouders. Maar het is pas wanneer je begint te voelen als een ervaren ouder maar om een of andere reden je kind niet de knipoog kan krijgen van dat magische ding genaamd slaap, dat je deze lijst ten volle zult waarderen. Dit is voor al die mamas die hun koffiekopje weer opvullen (weer) maar doorgaan met liefde geven aan hun kids die écht kut in slaap zijn.
1. U kunt angstig worden na zonsondergang.
Hoewel mijn kind gecategoriseerd kon worden als de slechtste slaper in de geschiedenis van alle vreselijke, slechte, niet-goede slapers, genoot ik nog steeds immens van zijn gezelschap overdag. Baby's, zeker als ze van u zijn, maken best wel leuk gezelschap. We brachten onze dagen door met wat mama's en zonen doen – kikkelen, kittelen, lange wandelingen, naar de winkel, borstvoeding drinken (hij) en lattes (ik). Hoewel ik een mama-zombie was, liet ik me nooit de grote, vluchtige vreugde van babyhood vergeten.
Echter, hoe dichter het bij nacht kwam, hoe groter de knoop in mijn maag. Ik noemde het zelfs De Nacht Dreads, want er was geen andere manier om het te zeggen – ik vreesde elke enkele nacht. Vooral omdat ik wist wat te verwachten: vele, vele ontwakeningen gevolgd door op en neer lopen, wiegen, schommelen, en smeken, smeken, smeken de baby weer in slaap te vallen. Spoelen. Herhalen.
Mijn angst schoot omhoog na zonsondergang elke dag, en mijn nachten zoften meer dan ik ooit kan uitleggen. Maar bij zonsopgang hoefde mijn zoon me alleen een grote, tandloze glimlach te geven en ik redde me ergens uit bed en genoot de hel uit elke dag met hem.
2. U kunt uw rotzooi kwijtraken om 2 uur 's nachts.
Hoewel het zeker niet mijn trotse moment was, zal mijn man me nooit laten vergeten de keer dat ik « dramatisch mijn eigen kussen verhakkelde ». Mijn zoon kreeg tanden. De gelukkige, koerende baby die ik had leren kennen en liefhebben werd vervangen door een ellendige, speekselende demon baby die niet alleen de hele nacht huilde, hij schreeuwde. Na wat voelde als zijn 100ste ontwakening, en nog een dosis Motrin (serieus, dank God voor die spul), kreeg ik mijn zoon eindelijk weer rustig in zijn bedje. Ik krabde terug naar mijn eigen kamer over de hal, viel in mijn bed, en dooide af in de meest zalige, comfortabele slaap.
En precies 12 minuten later schreeuwde mijn zoon weer. Ik. Verloor. Mijn. Verdomme. Geest.
In wat alleen beschreven kan worden als een moment van tijdelijke waanzin, begon ik te schreeuwen « Ik kan niet! Ik kan dit niet doen! Ik kan niet! Ik kan niet! » terwijl ik herhaaldelijk mijn kussen verhakkelde. Soms moet je gewoon schreeuwen en op iets kloppen. Mijn man schoot wakker, deed het licht aan, en keek naar het toneel met afzijdige vermaak. Daarna ging hij de baby de rest van de nacht oppassen. Vrees voor een ongestelde vrouw is de beste motivator.
3. U rijdt naar werk/kinderdagverblijf/Starbucks en heeft absoluut geen idee hoe u er gekomen bent.
Opnieuw, ik ben niet trots om dit te erkennen, maar toen ik na een te kort zwangerschapsverlof terugkeerde naar werk en mijn zoon nog steeds elke twee uur 's nachts borstvoeding verlangde, waren er heel, heel veel keren dat ik in de parkeerplaats van mijn kantoorgebouw reden met vrijwel geen herinnering aan mijn 45-minuten rit.
Ik was letterlijk de hele dag op autopiloot. Niet alleen herinnerde ik mijn ochtendrit niet, de hele werkdag was een wazig. Ik weet dat ik deelnam aan conferentiegesprekken, werke-mails beantwoordde en soms zelfs hakken droeg, maar ik deed het allemaal in een droomachtige toestand die alleen nieuwe moeders kunnen begrijpen.
Ik voel me buitengewoon gelukkig dat ik die fase doorgaans ongeschonden en zonder verkeersboetes heb gehaald.
4. U praat over uw slaap, of tekort aan slaap, met iedereen die wil luisteren.
Slaap is een van die dingen die redelijk onbelangrijk lijkt in uw leven als u er genoeg van krijgt. In mijn pre-kindleven had ik doorgaans de aanbevolen 7-8 uur per nacht. Ik dacht alleen over slaap als ik een bijzondere uitputtende dag of een kut nacht had (en beide gevallen waren zeldzaam).
Toen ik een baby kreeg en die baby nooit sliep en ik dus ook nooit sliep. En plotseling, naast het levend houden van die baby, werd slaap krijgen het absolute belangrijkste aspect van mijn leven. Ik werd geobsedeerd met slaap. Het was alles waar ik aan dacht. Het was ook alles waar ik over praatte.
Ik wed dat vrijwel iedereen die me ontmoette in de eerste twee jaar na de geboorte van mijn zoon, wist dat ik niet veel sliep, ik was echt moe, en man zou het geweldig zijn als ik wat meer kon slapen.
Ik weet dat dit waar is want pas neulich vroeg de vrouw die mijn chemische reiniging doet of mijn zoon al sliep. En toen ik zei, « Ja! », rende haar man erheen en high-fifde me.
5. U bent overtuigd dat dit u zal doden.
Meer dan een keer heb ik « Kun je sterven van slaapdeprivatie? » gegoogled. Meer dan een paar keer dacht ik, « Als ik vanavond geen slaap krijg, sterf ik misschien echt. »
Ik weet dat als u er middenin zit, als u u niet kunt herinneren wanneer u voor het laatst meer dan drie opeenvolgende uren heeft geslapen en uw kind denkt dat 5 uur 's ochtends een acceptabele tijd is om uw dag te beginnen, dat u wel wat donkere gedachten kunt hebben. U kunt beginnen te denken dat er iets mis is met u (dit moet uw schuld zijn) of erger, er is iets mis met uw baby.
Ik ben hier om u te vertellen, Mama, van een moeder met een kind dat slecht slaapt aan een andere, dat u dit zult overleven. Dit zal u niet doden. Het kan u aan de rand van de geesteszondheid brengen; het kan u laten vragen of u uitgesneden bent voor moederschap; het kan u een humeurige, gestreste chaos maken voor een tijdje.
Maar hier is het rare ding.
Eenmaal uw slechte slaper wordt een soort van, beetje, oké slaper, en eenmaal u begint in te halen op al die gemiste slaap, zal dit allemaal minder pijnlijk gaan voelen. U kunt zelfs een beetje lachen over het met uw man op de eerste ochtend dat jullie allebei wakker worden voordat uw kind dat doet (het zal voelen als de beste ochtend van uw hele leven).
En als u iets op mij lijkt, kunt u zelfs overwegen om het allemaal weer te doen.
Onze volgende aanbevelingen: Ik Las Alle Baby Slaapboeken Zodat U Dat Niet Hoeft
-
Heb jij en je partner geldige testamenten? Zo niet, dan is dit een goed moment om na te denken over wie voor je kind zal zorgen als jullie dat niet meer kunnen. Als een van jullie twee of beide overlijden, wil je ervoor zorgen dat je kind wordt opg -
Een buitencoeliale zwangerschap treedt op wanneer een bevrucht ei zich buiten de baarmoederholte nestelt. Ontdek de oorzaken, risicos, symptomen (zoals buikpijn) en behandelingen. Dit gebeurt wanneer een bevrucht ei zich buiten de baarmoederholte -
Kinderen opvoeden is zwaar werk, in het algemeen. Maar als je kind zich identificeert met de LGBTQ+-gemeenschap, kan dat enkele extra uitdagingen meebrengen. Als je kind bij je uit de kast komt, kan het even duren voordat je het nieuws verwerkt. Afha
