Tekenen van acceptatie voor kinderen

In een artikel gepubliceerd in 'The New York Times', schrijft Alphie Kohn dat voorwaardelijk ouderschap counterproductief is omdat de rationaliteit die ouders toepassen niet zoveel uitmaakt als hoe het eruitziet vanuit het perspectief van het kind. Ouders zijn geconditioneerd om te denken dat ze de affectie naar hun kinderen moeten verhogen wanneer ze goed zijn en het onthouden wanneer ze dat niet zijn. Echter, ouderschapsacceptatie is gekoppeld aan positieve en holistische groei en ontwikkeling van kinderen en er zijn verschillende tekenen waar ze naar uitkijken.

Lichamelijke affectie

Lichamelijke affectie is de duidelijkste demonstratie van acceptatie. Ouders communiceren warmte, waardering en liefde voor hun kinderen wanneer ze lichamelijk contact aanbieden zoals knuffels, kussen, knuffelen, ze op schoot nemen en hen troosten wanneer ze zich ongerust of angstig voelen. Oogcontact is ook erg belangrijk omdat het een kind je gezicht laat lezen zelfs terwijl je je verhoudt tot hem. Lichamelijk affectief zijn verzekert het kind dat zijn ouders hem liefhebben en hem in de buurt willen. Het is ook een non-verbale manier om het kind zich veilig te laten voelen en hem een gevoel van thuishoren in te prenten.

Positieve woorden

Positieve woorden gebruiken die niet hard, vernederend of ontmoedigend zijn, zelfs wanneer het kind zich op een manier gedraagt die niet wenselijk is, is een manier om acceptatie te demonstreren. Ouders moeten hun kinderen regelmatig complimenteren en loven om ze te bevestigen, vooral wanneer ze iets goeds doen. Als ze zich slecht gedragen, dan moet je je woorden heel zorgvuldig kiezen, ervoor zorgend dat je je beperkt tot wat ze gedaan hebben en niet wie ze zijn. Vermijd kritiek en labels omdat het kind het moeilijk kan vinden om uit die definitie te breken, wat nadelige effecten heeft op haar ontwikkeling.

Aandacht geven

Kinderen hunkeren naar de aandacht van hun ouders, en interesse tonen in wat ze zeggen en doen is een zeker teken van acceptatie voor hen. Ouders moeten de tijd nemen om naar hun kinderen te luisteren als een manier om hen aan te moedigen hun eigen meningen te hebben. Ouders kunnen ook betrokken raken bij de activiteiten van hun kinderen om een beter beeld te krijgen van wie ze zijn en wat ze nodig hebben. Kinderen hebben de voorkeur voor de volledige aandacht van hun ouders en kunnen instinctief uithollen als ze voelen dat hun ouders maar deels betrokken zijn, of erger, ze nog steeds negeren. Daarom is het imperatief om elke dag enige tijd te vinden, hoe druk je ook bent, om tijd met je kinderen door te brengen.

Empathie

De tijd nemen om na te denken over het standpunt van je kind en empathiseren met wat hij voelt, zegt of doet, is een zeker teken van acceptatie. Ouders zouden het kind niet constant moeten vertellen wat te doen, denken of zeggen, of hoe te gedragen, want dit communiceert dat de ouder alleen geïnteresseerd is in haar eigen weg. Echter, het kind zich laten uiten, zelfs als hij misleidend of fout is, en proberen de betekenis achter zijn gevoelens, acties, vruchten of slecht gedrag te begrijpen, is een goede stap naar het vestigen van een liefdevolle ouderschapsrelatie, waar het kind zich geaccepteerd voelt.