Laten we praten over adoptie

Ongeveer 2,1 miljoen kinderen die in de Verenigde Staten wonen, zijn in hun gezinnen geadopteerd. Geadopteerde kinderen hebben unieke behoeften en hun levensverhaal kan heel anders zijn dan dat van hun vrienden.

Lees verder om te leren hoe jij en anderen om geadopteerde kinderen kunnen praten met hen over adoptie, hen helpen uitdagingen te overwinnen, en een positief levensverhaal te ontwikkelen.

Adoptie is veranderd

Verhalen over adoptie in tv-series en films weerspiegelen niet altijd hoe adoptie in het echte leven zit. Sommige baby's en ouders worden samengebracht via particuliere adoptie. Een klein aantal internationale adopties betreft kinderen geboren in een ander land en geadopteerd door Amerikaanse ouders.

Andere kinderen worden geadopteerd door familie of niet-familie uit pleegzorg. Kinderen komen in pleegzorg om veel redenen. Meest vaak is het vanwege een moeilijke leefsituatie voor het kind zoals verwaarlozing, een ouder die worstelt met middelenmisbruik zoals opioïde verslaving, lichamelijk misbruik, of huisvestingsproblemen. Ongeveer 81% van de kinderen geadopteerd uit het pleegzorgsysteem heeft speciale behoeften.

Ongeacht hoe ze in het gezin gekomen zijn, een geadopteerd kind is een kind van de ouders die ze hebben geadopteerd.

Gebruik de juiste woorden, meteen

Adoptie, geadopteerd, geboortegezin, biologische familie, pleegzorg, familiepleegzorg. Vanaf het begin moeten adoptieve ouders deze woorden onderdeel maken van alledaagse gesprekken. Er is geen reden om te wachten op het "juiste moment" om je kind te vertellen over hun adoptieverhaal.

Een kind begrijpt adoptie geleidelijk naarmate ze groeien, net als bij alle andere ontwikkelingsstappen. Regelmatig praten over de adoptie kan helpen vertrouwen op te bouwen tussen jou en je kind. Het geeft je kind ook de kans om na te denken, vragen te stellen en gevoelens te delen. Hier zijn manieren om te beginnen:

  • Begin met eenvoudige delen van het levensverhaal van je kind.
  • Bouw meer details in het verhaal in naarmate je vaker praat.
  • Maak een levensboek. Gebruik een ringmap zodat je het verhaal in de loop van de tijd kunt uitbreiden.
  • Begin met praten over moeilijke details zoals misbruik, trauma en middelenmisbruik met kinderen op basisschoolleeftijd.
  • Leg uit dat het plaatsvinden buiten hun geboorteouders niet hun schuld was; ze waren geen "slecht" kind. Praat met je tiener over waarom hun geboorteouders niet voor ze konden zorgen. Dit laat ze weten dat de geboorteouders de beslissing namen op basis van wat ze voelden wat in het beste belang van het kind was.
  • Praat over hun geboorteouders als mensen die ervoor kozen "een adoptieplan te maken" of "ze ter adoptie aan te bieden", in plaats van "opgeleverd" of "opgegeven" voor adoptie. De meeste geboorteouders hebben lang en zwaar nagedacht over hun beslissing om een kind ter adoptie aan te bieden. Het is zeer belangrijk voor het zelfvertrouwen van een kind om te weten dat hun geboorteouders ze liefhadden en hard gewerkt hebben om een beslissing te nemen die ze voelden in hun beste belang was.
  • Let op dat het omschrijven van een kind als geboortekind of geadopteerd kind niet noodzakelijk is. Leg uit dat broers en zussen die hun gezin binnenkwamen door geboorte en adoptie gelijke leden zijn.
  • Kinderen in familiepleegzorg en daarna geadopteerd door een familielid, weten misschien niet waarom ze niet bij hun geboorteouders kunnen wonen.

Alle gezinnen zijn uniek

Gezinnen komen ook in alle vormen en maten, dit geldt ook voor adoptieve gezinnen. Sommige hebben een enkele adoptieve ouder of permanente voogd en geen andere wettelijke ouder. Anderen hebben ouders van hetzelfde geslacht. Als het geboorteland, de ras, of de erfelijke afkomst van een kind bekend is, kan het interculturele en/of interrasiale gezin de cultuur en erfgoed van hun kind in routines en tradities opnemen. Dit kan kinderen van rasselijke of etnische minderheden een sterke, positieve rasidentiteit geven.

Open of gesloten adopties

Hoe en of een kind zich verhoudt tot hun geboortegezin hangt af van of het een open adoptie of een gesloten adoptie was.

  • Een gesloten adoptie staat geen informatie over de geboorteouder, het geboortegezin of hun geboorte toe te delen met de adoptieve ouders.
  • Een open adoptie staat een scala aan contact toe tussen het geboortegezin, adoptieve ouders en het geadopteerde kind. Dit contact kan zo simpel zijn als de geboorteouder die de adoptieve ouders selecteert. Of het kan regelmatige communicatie of bijeenkomsten omvatten. In een open adoptie kan een kind verbonden blijven met hun cultuur en verleden. Bijvoorbeeld, een oudere kind of tiener kan in contact blijven met geboortefamilieleden.

Als hun biologische ouders instemmen, willen tieneren misschien meer over hen leren door met hen te praten. Geadopteerde kinderen kunnen zoeken naar hun geboorteouders via sociale media, DNA-testkits, herenigingsregisters en familiebanden.

Dit kan een emotionele tijd zijn voor biologische ouders en voor de ouders die het kind hebben geadopteerd. Onthoud dat dit een teken is van emotionele groei voor het kind. Echter, het kind en de ouders moeten voorbereid zijn op elke soort reactie, goed of slecht, van de biologische familie.

Onthoud

Elk geadopteerd kind heeft een uniek levensverhaal. De woorden die gebruikt worden om hun verhaal te vertellen, geven kinderen kracht en veerkracht.

Meer informatie

  • Opvoeden na trauma: De behoeften van je kind begrijpen
  • Nadenken over adoptie: Veelgestelde vragen
  • Adoptie & Pleegzorg
  • National Council for Adoption
  • Grootouders die kleinkinderen opvoeden

Previous:

Next: