• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

De verschillen tussen pleegzorg en adoptie

Op het eerste gezicht lijken pleegzorg en adoptie erg op elkaar – beide omvatten het nemen van een kind in je huis om voor te zorgen en op te voeden. Feitelijk verwarren veel voorbereidende ouders de twee wanneer ze deelnemen aan pleeg- of adoptieouder-trainingslessen. Maar er zijn twee fundamentele verschillen: permanentie en ouderrechten.

Permanentie

Staatsagentschappen willen niet dat kinderen oneindig in pleegzorg blijven, dus pleegzorg is tijdelijk. Het agentschap wil de problemen herstellen die bestonden in het huis van het kind of met zijn ouders die ertoe hebben geleid dat hij uit hun zorg werd gehaald. Het doel is dat hij ooit thuiskomt, maar als dat onmogelijk blijkt, zal hij ter adoptie worden aangeboden.

Adoptie is permanent. Het is een wettelijk bindende relatie, die het geadopteerde kind alle rechten en privileges geeft die een biologisch kind zou genieten. Adoptieouders zijn de ouders van het kind voor altijd, net alsof ze het zelf ter wereld hadden gezet.

Een primaire verschil tussen adoptie en pleegzorg is het type toewijding. Pleegzorg is een tijdelijke toewijding. Adoptie is een permanente toewijding.

Ouderrechten

In de meeste gevallen behouden de biologische ouders van een hun ouderrechten zelfs terwijl hun kind in pleegzorg is. Sommige van die rechten kunnen door de staat worden bewaakt, maar ze worden niet beëindigd tenzij en totdat het kind ter adoptie wordt aangeboden. Tot die tijd hebben de biologische ouders het laatste woord over beslissingen met betrekking tot de zorg voor het kind, met of zonder input van de staat.

Pleegouders kunnen geen medische beslissingen nemen voor een pleegkind. Zij kunnen ook geen beslissingen nemen over welke school het kind zal bezoeken of welke godsdienstige diensten hij moet bijwonen zonder toestemming van de biologische ouders. In sommige staten mogen pleegkinderen niet eens hun haar laten knippen zonder toestemming van hun biologische ouders.

Als wordt bepaald dat een pleegkind niet kan terugkeren naar zijn biologische ouders, zal de staat de rechten van de ouders beëindigen en die rechten aan zich nemen totdat het kind geadopteerd wordt. Hij zou door in het pleeggezin wonen, totdat hij wettelijk geadopteerd wordt, ofwel door zijn pleegouders of door een andere ouder of koppel.

In adoptiesituaties zijn de adoptieouders verantwoordelijk voor alle besluitvorming voor hun kind, net alsof het bij hen was geboren. Adoptieouders zijn verantwoordelijk voor de medische zorg van het kind, financiële verplichtingen, en zijn onderwijs en geestelijke ontwikkeling.

De kern

Als je overweegt pleegouder te worden of een kind te adopteren, stel jezelf twee belangrijke vragen. Wil je dat je relatie met het kind voor altijd is of slechts tijdelijk? En ben je klaar en bereid om alle wettelijke rechten en verantwoordelijkheid voor het kind op je te nemen?

Zowel pleegzorg als adoptie omvatten het zorgen voor een kind of kinderen die niet biologisch de jouwe zijn. Een pleegkind kan speciale behoeften hebben door misbruik, verwaarlozing of wat voor probleem ook leidde tot zijn verwijdering uit het huis van zijn ouders. Oudere kinderen die ter adoptie worden aangeboden, kunnen dezelfde problemen hebben.

Die geïnteresseerd zijn in het worden van pleegouders of het adopteren van een kind uit pleegzorg, volgen doorgaans dezelfde trainingslessen, zodat ze voorbereid zijn om deze uitdagingen aan te gaan.