De Moeilijke Delen Van Proberen Zwanger Te Worden Die Ik Niet Terug Zou Geven

'Ik hoop dat het als baren is,' zei ik, door tranen heen, tegen mijn therapeut. 'Ik hoop dat zodra ik zwanger ben, een hormoon vrijkomt dat me doet vergeten hoe hard dit is. Ik wil gewoon al dit vergeten.'

Mijn therapeut, engel van logica die ze is, herinnerde me eraan dat, nou ja, niemand vergeet baren. (Het bovengenoemde behulpzame hormoon kan je wel een beetje meer bereid maken om het nog een keer te doen.) Er is geen hormoon dat het proberen-zwanger-worden-proces wegveegt, zoals iedereen die hard heeft gewerkt om te conceptie te komen, al te goed weet.

Wekelijkse cycli van medicijnen die mijn geest vernauwde en mijn haar constant vettig maakten, hoe vaak ik het ook waste. Injecties die mijn lichaam blauw en pijnig maakten. Die martelende cycli van wachten – op mijn menstruatie, op mijn eisprong, op een zwangerschapstest, op mijn menstruatie weer – die alles in je leven bedekken met deze anticiperende stilte zo zwaar dat je alleen de minuten kunt tellen en jezelf kunt overtuigen dat je je nagels kunt horen groeien. En vooral als die wacht eindigt in nog een teleurstelling? Het proces zuigt.

En ik heb besloten dat ik het nooit wil vergeten.

De andere kant van de frustratie, woede, onnut munt is bedekt met lagen van groei en zelfbewustzijn die ik niet wil verliezen.

Enkele Van Deze Nieuwe, Ongewilde Bijwerkingen Die Ik Waardeer:

1. Ik Geef Minder Fucks.

Ik heb geleerd over de grenzen van mijn capaciteit voor onzin en tijdverspillers, en ik weet (meestal) hoe ik mijn energie moet waarderen, waar ik het wil besteden, en wat ik ervoor moet sparen. En ik spijt me niet.

2. Ik Kan Dingen Sneller Loslaten Als Ze Niet Voor Mij Zijn

Dit is een strijd die ik mijn hele leven heb gevochten. Ik ben beter in snel de richting veranderen en aanpassen aan nieuwe plannen.

3. Mijn Steunsysteem Is Getoetst En Bewezen

Ik heb grote liefde en kracht gevonden door te steunen op de handvol familieleden en vrienden die in de eerste rij zaten bij deze strijd de afgelopen jaren. Mijn relaties met hen zijn verdiept, en ik heb geleerd over de moed en schoonheid die kan komen uit om hulp te vragen.

4. Ik Heb Geleerd Hoe Ik Een Advocaat Voor Mezelf Kan Zijn.

Bij het omgaan met een medisch probleem als onvruchtbaarheid, kunnen de grenzen en onverwachte hindernissen talloos zijn. Soms moeten die uitdagingen kritisch bevraagd worden.

In het verleden vond ik in mezelf vaak de capaciteit om onverontwaardigd namens anderen op te treden, maar worstelde ervoor om het voor mezelf te doen. Die aarzeling verdween snel toen het aankwam op het coördineren van de details van vaak pijnlijke (en op tijd traumatische) procedures, en het navigeren door de grijze gebieden van ziektekostenverzekering, om maar twee van de verschillende punten van conflict te noemen die me deden mijn standpunt handhaven. In meer dan één hoek geduwd, verdedigde ik mijn lichaam, mijn financiën, mijn instincten, mijn emoties, en mijn mentale gezondheid. En het voelde pijnlijk en heerlijk – alsof je een spier gebruikt die je heel, heel lang niet hebt gebruikt.

5. Mijn Huwelijk Is Getoetst En Kwam Verrassend Goed Uit.

Ik bedoel niet dat ik verrast ben dat mijn vrouw en ik nog steeds in een gezonde, goede relatie zitten, maar ik ben gevuld met verbazing dat dit vreselijke proces ons eigenlijk sterker heeft gemaakt. We luisteren beter naar elkaar – vooral als het om de harde dingen gaat omdat we zo veel ervan zo snel moesten verwerken. We zijn beter in verdelen en overwinnen, in spelen op elkaars inherente sterktes en zwaktes op een manier die ons beiden ten goede komt, in plaats van te proberen iets aan de ander te veranderen. We zijn beter in ruzie maken – de belangrijke meningsverschillen en ruzies hardop en direct uitvoeren. We zijn beter in elkaars emotionele steun. We zijn beter in compromissen sluiten. En ik denk dat dit hele ding ons betere ouders zal maken.

Ik kan me al voorstellen dat deze hardverdiende lessen handig zullen komen in mijn nieuwe rol als moeder. Soms wens ik dat het proces makkelijker had geweest, natuurlijk, maar ik zal nimmermeé stoppen met dankbaar zijn dat het niet zo was.

Onze volgende tips: Controle Opgeven Tijdens Zwangerschap

  • De ultieme gids voor de toon van je stem bij het disciplineren van kinderen
    Veel ouders gebruiken een strenge stem tijdens het disciplineren, maar een empathische en begripvolle toon is eigenlijk effectiever. De sleutel is om eerlijk te zijn over je intenties. Meer: 10 tekenen dat je kind op het punt staat een wutanval te kr
  • Hoe u de eetomgeving van uw kind kunt veranderen
    Uw tiener gezond laten eten is geen eenvoudige taak, zeker niet als dit de eerste keer is dat u betere voedingskeuzes probeert te introduceren in het dieet van uw kind. Toch is het een waardige uitdaging die u zult waarderen zodra u een zekere mate
  • Zorgen voor jezelf en je pasgeborene postpartum
    Sommige van de meest voorkomende vragen die nieuwe ouders hebben over het verzorgen van een pasgeborene zijn echt de dagelijkse, praktische vragen. Het basisantwoord op elke opvoedvraag is: luister naar je baby, je kinderarts, en je instinct. Aarzel