• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Veelvoorkomende Mythes Over Afwenening

Wiens beslissing is het?

Veelvoorkomende Mythes Over Afwenening

MYTHE: Mijn baby heeft zichzelf op jonge leeftijd afgewend.

FEIT: Het volledige natuurlijke verloop van borstvoeding is ontworpen om een jaar of langer door te gaan. Toch is het niet ongebruikelijk dat een vrouw rapporteert dat haar baby 'zichzelf afwende' op vier maanden of zeven maanden, zonder duidelijke reden. Hoewel deze moeders misschien langer wilden borstvoeden, wilden hun baby's gewoon niet meewerken. Ik ben overtuigd dat de gebruikelijke gemeenschappelijke noemer in deze gevallen van vroege afwenening onvoldoende melk is en het regelmatige gebruik van formulavoedingssupplementen. Wanneer de productie van borstmelk afneemt en formulavoeding gemakkelijk beschikbaar is via de fles, zullen veel baby's een voorkeur ontwikkelen voor flesvoeding en progressief belangstelling in borstvoeding verliezen. Ik geloof dat weinig baby's van nature vóór negen tot twaalf maanden afwennen als ze op verzoek gevoed worden, het merendeel of al hun melk uit borstvoeding consumeren, en de melkvoorraad van de moeder adequaat is. We horen wel: 'Mijn baby heeft gewoon de interesse in borstvoeding verloren en heeft zichzelf voor zes maanden afgewend', maar al te vaak blijken overmatig flesgebruik en lage melkproductie de schuldigen te zijn achter voorbijgaande afwenening. De beste preventie is onbeperkte borstvoeding.

MYTHE: Baby's kunnen niet borstvoeden zodra ze tanden hebben.

FEIT: Ik heb ooit een enquête gehouden onder ongeveer 250 net bevallen adolescentenmoeders die van plan waren te borstvoeden. In reactie op een vraag over hoe lang ze van plan waren hun baby's te voeden, was het meest frequente antwoord 'tot hij tanden krijgt'. De gangbare veronderstelling heerst dat tanden het onmogelijk, zelfs gevaarlijk voor de moeder, maken voor een baby om te borstvoeden. Terwijl een doeiende baby zeker de tepel van haar moeder kan bijten, leren de meeste borstgevoede baby's snel niet te bijten. Zelfs baby's met alle twintig melktanden kunnen borstvoeden zonder hun moeders ongemak te bezorgen.

MYTHE: Hij is te oud om nog te borstvoeden.

FEIT: De meeste Amerikanen hebben een zekere comfortniveau verworven met het beeld van de kleine, onmachtige pasgeborene die haar levensonderhoudende voeding aan de borst van haar moeder krijgt. Zoals eerder gezegd, is het een heel ander verhaal wanneer een actieve peutertje op de schoot van zijn moeder klimt, aan haar knopen trekt of haar blouse ophaalt, en insistierend roept: 'Tetje, tetje.' Vrouwen die oudere baby's borstvoeden, komen vaak afkeuring en kritiek tegen: 'Ik kan niet geloven dat je dat nog doet.' 'Plan je dat hij elk dag van de kleuterschool komt borstvoeden?' Als je de ontvanger bent van dergelijke prikken, negeer ze dan, vertrouw je eigen hart, en weet dat je het goede doet voor je baby door haar in haar eigen tempo te laten afwennen. Insisteer dat je het advies van de dokter volgt (het mijne) en informeer je kritiekers dat de Amerikaanse Academie voor Pediatrie borstvoeding na een jaar onderschrijft. Geloof dat je door de afhankelijkheidsbehoeftes van je kind nu te vervullen, later nog grotere onafhankelijkheid bevordert.

MYTHE: Alles zal beter gaan als je afwent.

FEIT: Een baby hebben verandert je leven dramatisch. Je verplichtingen en prioriteiten veranderen. Je lichaam verandert. Slaapdeprivatie laat je soms moe en gedemotiveerd achter. Je relatie met je partner wordt heronderhandeld. Borstvoeding kan tijdelijke fysieke klachten meebrengen zoals pijnlijke tepels en gevoelige borsten. Misschien als gevolg van de zichtbare veranderingen die lactatie vergezellen en de intimiteit van het voedingsduo, krijgt borstvoeding soms de schuld voor meer dan zijn aandeel in de verstoringen en aanpassingen die het aankomen van een nieuw baby in het gezin met zich meebrengt.

Vrouwen met een wijd uiteenlopend spectrum aan postpartum klachten waarvoor de geneeskunde geen makkelijke antwoorden heeft, zijn geadviseerd te afwenenen, alsof borstvoeding de enige verklaring was voor een nieuwe moeder die zich vermoeid voelt, of een nieuwe vader die zich uitgesloten voelt, of een pasgeborene die kwailt. Afwenening is aan talloze vrouwen aanbevolen, niet alleen als oplossing voor frustrerende lactatieproblemen zoals gescheurde tepels of een borstinfectie, maar als antwoord op zo uiteenlopende klachten als uitputting, depressie, relationeel conflict, jaloezie bij broers en zussen, ziekte bij de moeder, en zelfs een pijnlijke damessnede! Na zo slecht geadviseerde afwenening ontdekken moeders de realiteit dat baby's nog steeds gevoed en verzorgd moeten worden, nieuwe vaders en broers/zussen zich nog steeds op momenten verplaatst voelen, vermoeidheid en uitputting nog steeds slaapdeprivatie vergezellen, jonge baby's nog steeds kwailen, en andere delen van je lichaam nog steeds af en toe pijn doen. Ik raad je aan afwenening niet te zien als een wondermiddel voor de veelvoorkomende klachten en teleurstellingen van nieuw ouderschap. Wat je misschien ontdekt is dat het opgeven van de vreugde van borstvoeding je niets oplevert, terwijl het ressentiment toevoegt aan je lijst met klachten.

Druk van je Partner

MYTHE: Mijn man/partner wil dat ik afwen.

FEIT: Helaas is het niet ongebruikelijk dat vaders en moeders verschillen in hun toewijding aan borstvoeding. Wanneer zulke verschillen bestaan, is het typisch de moeder die wil doorgaan met voeden en de vader die haar onder druk zet om af te wenenen (hoewel het occasioneel andersom kan zijn). Al te vaak is een koppels openlijke onenigheid over afwenening slechts één manifestatie van breder conflict in de ouderschapsrelatie. De manier waarop ouders hun verschillende meningen over afwenening oplossen, weerspiegelt meestal de manier waarop ze andere potentiële conflictgebieden aanpakken. Moedigen ze elkaars gevoelens in een veilige, accepterende en niet-oordelende sfeer aan? Zijn ze bereid te compromitteren en onderhandelingen te voeren over wederzijds acceptabele oplossingen? Of domineert één lid de relatie en legt hij of zij zijn of haar wil op de ander op?

In mijn ervaring, wanneer vrouwen instemmen met de eisen van hun mannen over afwenening, kan onvermijdelijke aanhoudende rancune hun relatie verder ondermijnen. In plaats van passief toe te geven aan de eisen van een partner, zou ik borstvoedende vrouwen aanmoedigen om andere mogelijke motieven van hun partners te verkennen voor het pleiten voor afwenening. Misschien voelt hij dat de borsten seksueel taboe zijn zolang de moeder lacteert. Misschien is hij jaloers op de intieme band tussen een voedende moeder en baby. Misschien is hij niet zeker welke rol hij in de borstvoedingsrelatie kan spelen. Vaak is de wens van de man om de baby af te wenenen simpelweg een verkeerd gerichte poging om meer van de tijd en aandacht van zijn partner te krijgen.

Ik herinner me een verpleegkundige die terugkeerde naar haar werk in het ziekenhuis terwijl ze haar vier maanden oude baby nog borstvoed. Het jongleren van nieuw ouderschap, voltijdse werk, en borstvoeding liet haar weinig tijd of energie over voor het voeden van haar relatie met haar man. Eens vertelde ze me dat haar man haar onder druk zette om de baby af te wenenen. Na verder met haar te praten, begon ik te vermoeden dat het echte probleem achter de eis van haar man niet was of ze door moest gaan met borstvoeding. Eerder was het conflict over hoe ze hun huwelijksrelatie konden heronderhandelen in het licht van de recente geboorte en dubbele carrière ouderschap. Deze inzicht stimuleerde de verpleegkundige om essentiële wijzigingen in haar schema aan te brengen en een deel van haar beperkte energie in haar man en haar huwelijk te steken. Met een beetje extra aandacht van zijn vrouw, stopte de man met het noemen van borstvoeding en beschuldigde het niet meer voor het onbeschikbaar zijn van zijn partner. Zodra ze hem meer erkende, werd de man bereidder om haar op praktische manieren te helpen die haar meer energie voor hem overlieten. Als borstvoeding je huwelijksrelatie nadelig lijkt te beïnvloeden, raad ik je aan de sectie over de rol van de vader in het borstvoedende gezin te lezen.

Hou er ook rekening mee dat baby's uitstekend waarnemende kleine wezens zijn die afwijkende oudertjesattituden over borstvoeding kunnen detecteren. Ik heb oudere baby's waargenomen die scherp bewust leken van de rancune van hun vader tegenover borstvoeding. Dit veroorzaakte angst voor de kleintjes telkens als ze in de aanwezigheid van hun vader borstvoeding nodig hadden.