• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Babyvoedingspraktijken in de oudheid

Babyvoedingspraktijken door de geschiedenis heen bieden een blik op biologische normen voor het voeden van menselijke zuigelingen. Hoewel er waarschijnlijk veel verschillende praktijken waren in diverse oude culturen, zijn verschillende kenmerken van het voeden van baby's waarschijnlijk gemeenschappelijk en regelmatig toegepast door de meeste van de menselijke geschiedenis. Het begrijpen van die normen is waardevolle kennis voor ouders en experts bij het nemen van beslissingen over het voeden van baby's vandaag.

Moederlijke borstvoeding

• Borstvoeding door de moeder was de meest voorkomende manier om baby's te voeden in de oudheid. Vroegere medische teksten, zoals de "Papyrus Ebers" uit Egypte gedateerd rond 1500 v.Chr., bevatten informatie over borstvoeding, zoals methoden om de melkproductie te verhogen. Kunstvoorwerpen, zoals beeldhouwwerk, getuigen ook van de praktijk van borstvoeding in de oudheid; aardewerkbeeldhouwwerken die borstvoeding afbeelden, zijn gedateerd tot 3000 v.Chr., aldus Mary Margaret Coates, auteur van "Tides in Breastfeeding".

Moderne jager-verzamelaars

• Hoewel het moeilijk is om details over hoe borstvoeding beoefend werd te weten door archeologische bewijzen, bieden jager-verzamelaars-samenlevingen die vandaag nog bestaan een blik in borstvoedingspraktijken die niet beïnvloed zijn door moderne culturele normen. Volgens Coates geloven veel borstvoedingsexperts vandaag dat de praktijken die in zulke samenlevingen gebruikelijk zijn, lijken op babyvoedingspraktijken in de oudheid. Moeders in deze culturen voeden hun zuigelingen frequent overdag en nacht, gemiddeld vier korte voedingen per uur, en blijven borstvoeden tot het kind tussen 2 en 6 jaar oud is. De leeftijd van afwenen naar vast voedsel was waarschijnlijk vergelijkbaar in oude culturen, aangezien het dieet van die culturen – bestaande uit fruit, noten, groenten en vlees – moeilijk voor een baby te eten zou zijn tot na het doorbreken van een complete set tanden rond leeftijd 2.

Amme

• "Amme" is de praktijk van één vrouw die het baby van een andere vrouw voedt. Dit was waarschijnlijk de enige levensvatbare alternatief voor moederlijke borstvoeding in oude culturen, en werd vrij vaak toegepast. De Codex Hammurabi, uit ongeveer 2000 v.Chr., bevat wetten voor de praktijk van amme, en Homer noemt amme in zijn geschriften. Zowel de Bijbel als de Koran bevatten referenties ernaar. Een amme is meestal een vrouw die haar eigen kind borstvoedt, hoewel ze een vrouw kan zijn die nooit borstvoeding heeft gegeven maar die melkproductie stimuleert voor het doel van amme. In recentere tijden, zoals in de 16e eeuw in Europa, werd het gebruik van een amme in plaats van zelf borstvoeden een status symbool voor welgestelde vrouwen, en het is waarschijnlijk dat het ook een status symbool was in sommige oude culturen. Het tegenovergestelde was ook waar: in 4e eeuw Sparta, waren moeders wettelijk verplicht hun oudste zoons zelf te borstvoeden, en het gebruik van een amme kon zijn erfrecht in gevaar brengen.

Eerste vaste voedsel

• Veel oude culturen praktiseerden geen borstvoeding vanaf de eerste dag van het leven van een baby. Oude geneesheren zoals de Perzische Avicenna, rond 1000 n.Chr., en de Griekse Soranus, in 100 n.Chr., adviseerden moeders om een paar dagen, of zelfs weken, te wachten voordat ze hun pasgeborenen borstvoeding gaven. Veel oude samenlevingen, zoals veel jager-verzamelaars vandaag, geloofden dat colostrum, de vloeistof die in de borsten van een moeder geproduceerd wordt tijdens de eerste paar dagen van het leven van haar baby, vies was en niet aan de baby gegeven mocht worden. Tijdens de eerste dagen van het leven werden zuigelingen gevoed met een vloeistof zoals honing, olie of wijn.

Afwenen naar vast voedsel

• Naarmate een baby groeit, gaat hij natuurlijk over van borstvoeding naar vast voedsel eten. In oude culturen, als vandaag, waren de eerste geïntroduceerde voedingsmiddelen waarschijnlijk griesmeel of gestampte voedingsmiddelen. Over het algemeen was het eerste voedsel dat een baby at toen hij begon af te wenen, een voedsel dat een standaard was van de cultuur waar hij leefde. Omdat de meeste baby's waarschijnlijk doorborstvoeden tot in de peutertijd, fungeerde vast voedsel als supplement aan borstvoeding voor meerdere jaren, alleen geleidelijk vervangend.