Όταν το Λέτε Σωστά (αλλά τα Πράγματα Πάνε Στραβά)

Όταν το Λέτε Σωστά (αλλά τα Πράγματα Πάνε Στραβά): 10 Συμβουλές για Αντιμετώπιση

Από το βιβλίο How To Say It to Your Kids του Dr. Paul Coleman. Δεν υπάρχουν τέλειοι τύποι, αλλά όταν οι συνηθισμένες και οι δημιουργικές λύσεις αποτυγχάνουν, το πρόβλημα πιθανόν είναι λανθασμένα διαγνωσμένο.

Αιτίες 1 και 2

1. Πρόβλημα Παιδιού = Κατακρυμμένο Συζυγικό Πρόβλημα

Η οργή προς τον σύζυγο ανακατευθύνεται στα παιδιά. Π.χ. άνδρας ενοχλείται από την αδυναμία της γυναίκας του σε οικιακά και φωνάζει την κόρη του όταν φαίνεται αβοήθητη. Η οργή εκφράζεται εναντίον των παιδιών εν ώρει του συζύγου. Μερικές φορές η συμπεριφορά του παιδιού εξυπηρετεί κρυφό σκοπό (π.χ.口实 για καταδίωξη συζύγου). Αν τα συζυγικά διαφορετικά παραμένουν ανεξάρτητα, οι γονείς χάνουν την ευελιξία τους.

2. Υπερ- ή Υπο-συμμετοχή στους Παιδικούς

Υπερσυμμετοχή (ενταγμένοι γονείς): Υπερπροστατεύουν, πνίγονται, εμποδίζουν την αυτονομία. Χρησιμοποιούν εμπάθεια αλλά με υπερπροστατευτικό τρόπο. Τα παιδιά γίνονται εξαρτημένα ή αντιδρούν ανασυρτικά. Μέχρι η μητέρα να απομακρυνθεί, τίποτα δεν αλλάζει.

Υποσυμμετοχή (αποσυνδεδεμένοι γονείς): Παρουσιάζονται μόνο σε κρίσιμες καταστάσεις. Δίνουν autonomía αλλά λείπει η επίβλεψη και η العاطفة. Καλό στην εξουσιοδότηση, κακό στην έμπλεξη. Αν η الوحيدة προσοχή είναι αρνητική, τα παιδιά την επιλέγουν.

Αιτίες 3 και 4

3. Γονέας με Κατάθλιψη ή Υπερβολικό Βάρος

Η κατάθλιψη μειώνει τις δεξιότητες ακρόασης και αυξάνει την κακοκατανόηση συμπεριφοράς. Οι δυσαρεστημένοι ζευγάρια έχουν 25 φορές περισσότερες πιθανότητες κατάθλιψης. Φάρμακα και υποστήριξη από ενήλικες βοηθούν. Οι μονόγονιοι γονείς έχουν εξαιρετικά δύσκολο έργο.

4. Ζωντανή Αντιφάσεως: «Κάνε όπως λω, όχι όπως κάνω»

Οι γονείς που δεν ακολουθούν τους ίδιους τους κανόνες χάνουν αξιοπιστία. Παιδιά που βλέπουν γονείς να αλλάζουν γνώμη στο σουπερμάρκετ, να κρατούν χαμένα αντικείμενα, να ξεχνούν να πληρώσουν, να έχουν βρώμικα αυτοκίνητα/ντουλέπες, να υπερβαίνουν τα όρια ταχύτητας, να υπομονούν ουρές, να αναβάλουν εργασίες, να遲到, τελικά υιοθετούν χαλαράρμα συστήματα αξιών.

Αιτίες 5 και 6

5. Υπερ-Ταύτιση με τα Παιδιά

Αν γονέας και παιδί μοιράζονται δυσκολία (π.χ. τιμιότητα), ο γονέας μπορεί να σταματήσει να ακούει το παιδί, προσφέροντας μόνο ενθάρρυνση. Μερικές φορές παρακάμπτει τις απόψεις του συζύγου, δημιουργώντας образа. Ο Ron Taffel (Parenting by Heart) τονίζει ότι η υπερ-ταύτιση είναι αντίδραση, όχι σύνδεση. Ζητείται αντικειμενικότητα καιexternal opinions.

6. «Δε θέλω να γίνω σαν τους γονείς μου!»

Όσο περισσότερο το αποφεύγετε, τόσο περισσότερο συμβαίνει. Αν οι γονείς ήταν θυμικοί, αποφεύγετε τη ρήξη και γίνεστε ανεfficaces πειθαρχητές (ο σύζυγος γίνεται αυστηρότερος, εσείς τον κατηγορείτε). Αν ήταν αμελητικοί, υπερκαλύπτετε με προσοχή, δημιουργώντας εξάρτηση. Οι γονείς που δεν σας ανέθρεψαν σωστά επίσης προσπάθησαν να ξεπεράσουν τα δικά τους traumas. Τα ακραία οδηγούν σε απώλεια προοπτικής.

Αιτίες 7 και 8

7. Αυτοπραγματοούμενες Προσδοκίες

Μελέτη: Μητέρες που πίστευαν ότι η ζάχαρη κάνει τα αγόρια υπερενεργητικά, αξιολόγησαν τα αγόρια τους ως πιο ενεργά ακόμα και όταν πήραν τεχνητό εδώλιγο. Τα actometers έδειξαν το αντίθετο. Η ετικέτα που βάζετε στο παιδί σας κολλάει και επηρεάζει τη συμπεριφορά σας (π.χ. κατηγορείτε για καθυστέρηση αντί να ρωτάτε).

8. Μέλη Νέας Συμφυλίας (Stepfamily)

Οι συμφυλίες χρειάζονται χρόνο. Οδηγίες: ο συμπατέρας/μητέρα να βοηθάει στους κανόνες αλλά όχι να επιβάλλει, να μην προσπαθεί να αντικαταστήσει τον βιολογικό γονέα, να βρίσκει ποιοτικό χρόνο 1-1 με κάθε παιδί, να λύνει προβλήματα σε οικογενειακές συνεδρίες, να μην περιμένει αυτομάτη αγάπη, η δίκαιη μεταχείριση είναι απαραίτητη.

Αιτίες 9 και 10

9. Στερεότυπα στην Οικογένεια

Πατέρας που δεν αλλάζει πανάκια, μητέρα που δεν παίζει μπάλα: γίνονται δισδιάστατοι γονείς. Μελέτη: ζευγάρια με κόρες έχουν υψηλότερο ποσοστό διαζυγίου (9% για 1 κόρη, 18% για 2) γιατί οι πατέρες ασχολούνται περισσότερο με γιούς. Η συμμετοχή του πατέρα βελτιώνει την συζυγική ικανοποίηση.

10. Δεν Δίνετε Φάση στις Νέες Προσεγγίσεις

Οι απογοητευμένοι γονείς υπερχρησιμοποιούν αποτυχημένες μεθόδους (π.χ. αφαίρεση προνομίων) και εγκαταλείπουν γρήγορα τις αποτελεσματικές. Αν μια νέα προσέγγιση έχει νόημα, δοκιμάστε την για τουλάχιστον 2 εβδομάδες. Αν βλέπετε βελτίωση, μην την εγκαταλείπετε.

Previous:

Next: