• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Trichotillomanie bij kinderen:symptomen, oorzaken en behandeling

Trichotillomanie bij kinderen is een psychische aandoening, die een oncontroleerbaar verlangen veroorzaakt om aan het hoofdhaar te trekken. Trichotillomanie (TTM) is ook bekend als een haartreksyndroom, haartrekstoornis of pathologisch haartrekken.

Het gedrag kan variëren van het plukken van een enkele haarlok per keer tot het tegelijk uittrekken van een bos haar, wat resulteert in kale plekken. Een persoon met het syndroom kan ook haren uit andere delen van het lichaam trekken, zoals wenkbrauwen en wimpers.

Kinderen vanaf twee jaar kunnen symptomen van de aandoening vertonen. Zoek medische hulp als u vermoedt dat uw kind trichotillomanie heeft, aangezien het gemakkelijker is om de gewoonte om haar te trekken te veranderen als het kind jonger is.

Blijf lezen om de verschillende oorzaken, risicofactoren, symptomen en behandelingen voor trichotillomanie bij kinderen te leren.

Oorzaken van trichotillomanie bij kinderen

De exacte oorzaak van trichotillomanie is nog niet bekend. Meerdere factoren, waaronder genetische en omgevingsfactoren, kunnen een rol spelen bij het ontstaan ​​van de aandoening. Sommige onderzoeken stellen dat haartrekgedrag te wijten kan zijn aan veranderingen in de hersengebieden die gewoontegedrag beheersen en ongepaste gewoonten onderdrukken. Er is meer onderzoek nodig om te bepalen hoe deze hersengebieden precies een rol spelen bij trichotillomanie.

Er wordt ook aangenomen dat trichotillomanie een uitloper is van een obsessief-compulsieve stoornis (OCS). Een onbalans in hersenchemicaliën als gevolg van OCS kan de haartrekstoornis veroorzaken. Het is niet helemaal bekend hoe deze chemicaliën trichotillomanie bij kinderen veroorzaken.

Risico's voor trichotillomanie bij kinderen

Bij veel kinderen kan het trekken van haren beginnen in de adolescentie. De volgende factoren en situaties kunnen het risico op trichotillomanie bij kinderen beïnvloeden.

• Genetische aanleg, zoals wanneer een familielid van het kind de aandoening heeft.

• Kinderen met angst kunnen aan hun haar trekken om zichzelf te troosten.

• Obsessief-compulsieve stoornis (OCS) kan het risico verhogen.

• Stress kan dwangmatig gedrag, zoals haren trekken, versterken.

• Sommige kinderen trekken aan haar als ze ontspannen of kalm zijn.

Sommige kinderen kunnen periodieke veranderingen in trichotillomanie hebben, zoals symptomen die op een bepaald moment erger of minder kunnen worden. Sommigen trekken misschien een tijdje niet aan haar en hebben een recidief.

Tekenen en symptomen van trichotillomanie bij kinderen

De symptomen verschijnen vaak vóór de leeftijd van 17 jaar. Hieronder volgen de symptomen die worden gezien bij kinderen met trichotillomanie.

• Haartrekken is het belangrijkste symptoom; u kunt kale plekken op de hoofdhuid, wimpers, wenkbrauw en andere delen van het lichaam opmerken.

• Huidirritatie of tintelend gevoel op de kale plekken.

• Ongelijke lengte van het haar in het getroffen gebied door constant aan haar trekken.

• Herhaalde hoofdhuidinfecties door uittrekken van haar

• De gewoonte om constant aan het haar te trekken of te draaien. Het kind kan ook zijn haar tellen en vaak met zijn haar spelen.

• Rustloosheid voor het uittrekken van de haren en een gevoel van opluchting na de actie.

Sommige kinderen kunnen de neiging hebben om het getrokken haar in te slikken, een aandoening die bekend staat als trichofagie. Het kan leiden tot aanvullende symptomen, zoals buikpijn, misselijkheid, braken, bloedarmoede en darmobstructie.

U kunt ook het volgende lichaamsgerichte repetitieve gedrag opmerken bij kinderen met trichotillomanie.

• Krassen
• Nagelbijten
• Knagen (altijd iets bijten)
• Knokkels kraken
• Prikkende huid

Een paar kinderen met trichotillomanie kunnen naast elkaar bestaande psychiatrische stoornissen hebben, zoals OCS en andere angststoornissen, ADHD en depressie die hun symptomen kunnen hebben. Als u vermoedt dat uw kind herhaaldelijk aan het haar trekt, zoek dan medische hulp.

Diagnose van trichotillomanie bij kinderen

Kale plekken en haartrekgedrag kunnen leiden tot het vermoeden van trichotillomanie. De arts van uw kind kan tests uitvoeren om andere redenen voor haarverlies uit te sluiten, zoals infecties of aandoeningen die haarverlies veroorzaken, zoals monilethrix en alopecia areata. Ouders kunnen worden gevraagd naar de gedetailleerde medische geschiedenis van het kind.

Als wordt vermoed dat uw kind trichotillomanie heeft, kunnen ouders worden gevraagd naar details over de algemene cognitieve ontwikkeling van het kind. Andere vragen kunnen gaan over de aanwezigheid van obsessief-compulsief gedrag bij het kind en een familiegeschiedenis van trichotillomanie of OCS en angstgerelateerde aandoeningen.

Behandeling voor trichotillomanie bij kinderen Abonneren

Kinderen hebben mogelijk verwijzing nodig naar kinderneurologen, psychologen of dermatologen voor evaluatie en behandeling. De behandeling van de aandoening kan psychotherapie en farmacotherapie omvatten. Psychotherapie, zoals cognitieve gedragstherapie (CGT), kan helpen bij het veranderen van de emoties en gedachten die leiden tot haartrekkend gedrag.

CGT die gewoonteomkeringstherapie omvat, wordt over het algemeen als eerste lijn gebruikt. Gewoonteomkering omvat bewustwordingstraining (zelfcontrole voor haartrekken), stimuluscontrole (snelheidsbrekers op weg naar haartrekken) en concurrerende responstraining (gedrag vertonen dat fysiek onverenigbaar is met haartrekken totdat de drang verdwijnt zoals kunst en ambacht ).

Farmacotherapie omvat de volgende medicijnen.

• Een tricyclisch antidepressivum, zoals clomipramine, remt de heropname van neurotransmitters, serotonine in de hersenen

• N-acetylcysteïne beïnvloedt de overdracht van de neurotransmitter glutamaat

• Antipsychotica olanzapine werkt in op de neurotransmitter dopamine

Deze medicijnen veranderen de afgifte van neurotransmitters in de hersenen die het gedrag van het kind helpen veranderen. N-acetylcysteïne is het meest getolereerde medicijn omdat het minder risico op bijwerkingen heeft. De behandeling kan per kind verschillen. Bespreek medicijnen en hun mogelijke bijwerkingen grondig met de kinderneuroloog of arts.

Genetische factoren en de aanwezigheid van angst of OCS kunnen verantwoordelijk zijn voor het veroorzaken van haaruitval of trichotillomanie bij kinderen. Het kind kan zich bewust zijn van zijn haartrekgedrag of het onbewust doen. Kinderen met trichotillomanie kunnen hun acties ontkennen of rusteloosheid vertonen als hen wordt gevraagd te stoppen met trekken of draaien aan hun haar. Indien onbehandeld, kan Trichotillomanie kale plekken en hoofdhuidinfecties veroorzaken. Raadpleeg een kinderarts als u vermoedt dat uw kind aan de haren trekt, aangezien een vroege diagnose en behandeling met gedragstherapie en medicijnen kunnen helpen om de aandoening onder controle te krijgen.