• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

HIV (AIDS) bij kinderen:symptomen, behandeling en preventie

Hiv bij kinderen is een aandoening die constante medische hulp nodig heeft om complicaties te voorkomen. Volgens een update van UNAIDS werden in 2017 ongeveer 1,8 miljoen kinderen onder de 15 jaar getroffen door hiv (humaan immunodeficiëntievirus). Het rapport benadrukte echter ook dat het aantal nieuwe hiv-infecties onder kinderen sinds 2016 .

Toch betekent dit niet dat het werk tegen hiv bij kinderen voorbij is. Ouders moeten nog steeds weten hoe hiv kinderen treft en hoe ze hun kinderen kunnen beschermen tegen de infectie. Dit bericht geeft je inzicht in de mogelijke oorzaken van hiv bij kinderen, de symptomen, behandelingen en tips om de infectie bij kinderen te voorkomen.

Wat is hiv?

Humaan immunodeficiëntievirus (hiv) is een virus dat een aandoening veroorzaakt die het verworven immuundeficiëntiesyndroom of aids wordt genoemd. Het virus valt het immuunsysteem aan, met name de CD4-cellen, ook bekend als witte bloedcellen of T-cellen die een belangrijk onderdeel van het immuunsysteem zijn. Nadat het een persoon heeft besmet, vernietigt het virus langzaam het vermogen van het lichaam om infecties te bestrijden.

Hoe krijgen kinderen hiv?

Kinderen kunnen hiv krijgen van de moeder die de infectie heeft, terwijl ze in de baarmoeder zijn of borstvoeding geven (moeder-op-kind of verticale transmissie). Het virus kan ook op de volgende manieren worden overgedragen:

• Bloedtransfusie, wanneer het bloed van een geïnfecteerde persoon wordt gegeven aan een verder gezond persoon

• Gebruik van besmette spuiten in ziekenhuizen of voor littekenvorming (hieronder uitgelegd)

• Seksueel misbruik, zoals gedwongen seksuele interactie met penetratie

• Onbeschermde geslachtsgemeenschap (vooral onder adolescenten). Een hiv-geïnfecteerde persoon kan het virus doorgeven aan de partner.

• Scarificatie (krabben of schrapen van de huid voor een blijvende wijziging van het lichaam zoals tatoeage en piercing), waarbij een geïnfecteerde naald wordt gebruikt

Houd er rekening mee dat HIV zich niet kan verspreiden via:

• Zweet
• Speeksel
• Gerei, eten of kleding delen
  Insectenbeten

Als u de symptomen van deze infectie kent, kunt u op tijd medische hulp zoeken.

Wat zijn de symptomen van hiv bij kinderen?

De symptomen van HIV kunnen worden ingedeeld in licht, matig en ernstig, zoals uitgelegd in de volgende tabel:

Andere symptomen die kunnen wijzen op een mogelijke HIV-infectie zijn:

• Neurologische disfunctie zoals microcefalie (het hoofd is kleiner dan normaal), neurologische stoornis, hypertonie (verminderde spiertonus die stijfheid veroorzaakt bij buigen en bewegen), vertraging bij het bereiken van ontwikkelingsmijlpalen of mentale verwarring.

• Pijnlijke uitslag met blaren op borst en rug.

Als een kind met hiv aids ontwikkelt, kan hij/zij de volgende symptomen vertonen:

• Gewichtsverlies of moeite met aankomen
• Aanhoudende huiduitslag
• Gezwollen lymfeklieren (een onderdeel van het immuunsysteem, dat bacteriën en virussen filtert)
• Chronische spruw (schimmelinfectie van de mond, huid en vingernagels)
• Chronische diarree
• Langdurige koorts
• Gebrek aan energie
• Bekkenontstekingsziekte
• Ongebruikelijke infecties
• Geheugenverlies op korte termijn

Hoe wordt hiv bij kinderen gediagnosticeerd?

Er wordt getest op hiv-antilichamen bij kinderen van 18 maanden en ouder, die tekenen van een hiv-infectie kunnen vertonen of bij kinderen van een hiv+ve moeder. Het testen gebeurt meestal in twee stappen:een screening enzyme-linked immunosorbent assay (EIA) gevolgd door de Western blot-test om het HIV-antilichaam te bevestigen.

De EIA-test omvat het testen van bloedmonsters of orale vloeistof verzameld uit het tandvlees en de wangen van de patiënten om de HIV-antilichamen te bepalen. De Western Blot-test omvat ook bloedonderzoek door de bloedeiwitten te scheiden en het eiwit te identificeren dat wijst op een hiv-infectie.

Beide tests moeten positieve resultaten opleveren om de diagnose te bevestigen. Als het kind via andere bronnen wordt blootgesteld aan hiv (zoals geïnfecteerde naalden of spuiten, seksueel misbruik) en de symptomen vertoont, maar de testresultaten zijn negatief, dan moet de test later worden herhaald.

De behandeling moet snel genoeg beginnen als de diagnose een hiv-infectie bevestigt.

Hoe wordt hiv bij kinderen behandeld?

Kinderen met een hiv-infectie moeten de behandeling zo vroeg mogelijk krijgen. De behandeling omvat de toediening van antiretrovirale geneesmiddelen, die de snelheid waarmee HIV het immuunsysteem verzwakt, kunnen vertragen. Het medicijn is verkrijgbaar in de vorm van siroop voor kinderen, hoewel ze misschien niet altijd praktisch zijn, aangezien ze in grote hoeveelheden moeten worden ingenomen en altijd gekoeld moeten worden bewaard vanwege hun korte houdbaarheid.

De antiretrovirale geneesmiddelen die aan zwangere vrouwen in het begin van de zwangerschap en aan de baby bij de geboorte worden gegeven, bleken de kans op hiv-infectie bij de baby aanzienlijk te verkleinen.

Kinderen jonger dan 15 jaar kunnen ook baat hebben bij de toediening van een antibioticum genaamd co-trimoxazol, dat sommige kinderinfecties kan voorkomen. Er is gevonden dat het het sterftecijfer bij kinderen met hiv met meer dan 40% verlaagt.

Kunnen kinderen met hiv routinematige immunisaties krijgen?

Ja. Vaccinatie kan ziekten voorkomen bij kinderen met een hiv-infectie, hoewel hun reactie op de vaccinatie kan variëren afhankelijk van het immuniteitsniveau van hun lichaam. De WHO heeft de onderstaande tabel opgesteld met vaccinaties die kinderen met een asymptomatisch of symptomatisch hiv wel of niet kunnen nemen.

Bron:WIE

In ieder geval is het het beste om de kinderarts te raadplegen voordat u doorgaat met een vaccinatieschema voor het kind met hiv.

Hoe hiv bij kinderen te voorkomen?

In landen met een hoog inkomen is de infectie bijna geëlimineerd dankzij tijdige preventie-, test- en behandelingsopties. De situatie is echter nog steeds grimmig in sub-Sahara
Afrika en Zuid-Aziatische landen. Hier zijn enkele maatregelen om hiv bij kinderen te voorkomen:

• De beste manier om hiv bij kinderen te voorkomen, is door overdracht van moeder op kind te voorkomen. De toediening van antiretrovirale geneesmiddelen in de beginfase van de zwangerschap kan helpen de immuniteit te behouden, groei en ontwikkeling te bevorderen en de levensduur te verlengen. Ook vertoonden kinderen die de infectie perinataal opliepen en medicamenteuze therapie kregen een toename van 80% of meer in het overlevingspercentage.

• Als de moeder hiv-positief is als ze zwanger is, wordt de bevalling gedaan via een keizersnede om te voorkomen dat de baby het virus via het geboortekanaal oploopt.

• Dergelijke moeders mogen de baby geen borstvoeding geven en in plaats daarvan alternatieven gebruiken.

• Als het kind een tatoeage of piercing wil laten zetten, neem dan contact op met een professional die alle veiligheidsrichtlijnen volgt met de apparatuur die voor de procedure wordt gebruikt. Idealiter zouden kinderen onder de 18 jaar geen tatoeages moeten krijgen, hoewel sommige ouders misschien een gaatje in de oren of neus van het kind willen hebben.

• Als uw kind om welke reden dan ook een vaccinatie of injectie moet krijgen, zorg er dan voor dat de arts nieuwe en ongebruikte spuiten gebruikt om overdracht van infecties te voorkomen.

Vervolgens beantwoorden we enkele veelgestelde vragen over hiv bij kinderen.

Veelgestelde vragen:

1. Hoe lang zullen kinderen met hiv waarschijnlijk overleven?

Helaas bezwijkt ongeveer 25-30% van de kinderen voor de leeftijd van één jaar aan de infectie als ze niet op tijd worden behandeld; 50-60% van de kinderen die op jonge leeftijd hiv-symptomen ontwikkelen, maar niet op tijd gediagnosticeerd of behandeld worden, sterft op tweejarige leeftijd. Bij kinderen, die in een vroeg stadium antiretrovirale geneesmiddelen kregen, bleek het sterftecijfer echter vervijfvoudigd of meer te zijn.

In landen met een hoog inkomen leeft meer dan 80% van de kinderen met hiv ouder dan zes jaar.

2. Hoe beïnvloedt hiv de groei en ontwikkeling van een kind?

Studies tonen aan dat een hiv-infectie bij kinderen de lichamelijke en geestelijke ontwikkeling kan vertragen. Hiv-positieve kinderen blijken neurologische problemen, cognitieve ontwikkelingsstagnatie, leermoeilijkheden en spraak- en taalproblemen te hebben. Ook kan het virus een fysiologisch effect hebben, waarbij het kind moeite heeft met aankomen.

Dat gezegd hebbende, hoeft het kind niet noodzakelijkerwijs een vertraging te vertonen in zowel cognitieve als motorische ontwikkeling. Ze kunnen ook maar één ontwikkelingsachterstand hebben, en deze kan vroeg of op de leeftijd van twee verschijnen.

Hiv bij kinderen verzwakt hun immuunsysteem en maakt ze kwetsbaar voor infecties en ziektes. Een kind kan milde, matige of ernstige symptomen hebben op basis van de intensiteit. Hiv is niet te genezen, maar de snelle diagnose en behandeling ervan kan de virale belasting in het bloed verminderen en het leven van een kind verlengen. Het voorkomen van overdracht van moeder op kind, het up-to-date houden van het vaccinatieschema van het kind en het beschermen van het kind tegen onhygiënische praktijken in ziekenhuizen en elders zijn effectieve manieren om te voorkomen dat het kind hiv oploopt.