Vijf kenmerken van bijbelse discipline

"Discipline" kan een heel vaag begrip zijn. "Christelijke Discipline" of "Bijbelse Discipline ” kan net zo vaag of verwarrend zijn. Als je verdwaald bent in het landschap van meningen eromheen, ben je niet de enige. Als je honderd ouders zou vragen om hun motieven en methoden van disciplinering te beschrijven, zou je honderd verschillende antwoorden kunnen krijgen. Maar hier is het goede nieuws:

Gods woord is vrij specifiek over dit onderwerp

Aangezien de Bijbel altijd betrouwbaarder is dan opiniepeilingen - trouwens een goed principe voor elke kwestie in het leven - laten we eens kijken naar wat God zegt via de schrijver van Hebreeën.

Hebreeën 12:4-11

In deze passage kunnen we vijf verschillende kenmerken van Gods soort discipline onderscheiden.

1. De noodzaak van discipline:om vernietiging af te schrikken (v. 4)

De schrijver van Hebreeën eindigt hoofdstuk 10 met een krachtige waarschuwing gekoppeld aan krachtige bemoediging:Zij die terugdeinzen voor geloof en Gods wil worden vernietigd, maar zij die volharden, ontvangen alles wat Hij heeft beloofd. Hoofdstuk 11 staat vol met voorbeelden van de mannen en vrouwen in de Schrift, en dan gaat hoofdstuk 12 verder met de aanmoediging om een ​​moedig, trouw leven te leiden. De context van vers 4 is dit idee dat lukraak leven tot vernietiging leidt. De boodschap is duidelijk:gedisciplineerde levens worden beloond.

Christelijke discipline gaat over het kijken naar uw kind om te zien in welke richting hij gaat. Herinner je je de illustratie van het geven van de sleutels aan je kind en hem alleen te laten rijden? Er moet actie worden ondernomen wanneer u ziet dat uw kind de verkeerde route neemt en u weet dat hij recht op een klif afstevent. Je trekt aan het stuur of remt hard, of je zet zelfs een barrière op zodat je kind geen driehonderd meter naar beneden zal vallen. Hij zal even boos worden, maar over tien jaar zal hij je dankbaar zijn.

Boze kinderen

Veel ouders zijn bang om hun kinderen gek te maken. Ik herinner me de eerste keer dat een van mij zijn lip uitstak en zei:"Ik hou niet meer van je." Mijn eerste gedachte was:"Jongen, ik wil nooit meer zo hard voor hem zijn." Dat is veel kracht om een ​​5-jarige te geven, nietwaar? Een betere reactie is om je tanden op elkaar te knarsen en de woede van je kind te verdragen, want het is beter om hem te laten fronsen dan hem naar de ondergang te laten rennen. Die frons zal niet eeuwig duren. Vernietiging zou echter zomaar kunnen.

Een uiting van liefde

Zie je hoe, vanuit dit perspectief, discipline - zelfs pijnlijke discipline - eigenlijk een uitdrukking van liefde is? Christelijke tucht is altijd gericht op het belang van het kind. Een volwassen ouder kan de woede van hun kind weerstaan ​​en zeggen:"Dat geeft niet, je hoeft nu niet van me te houden. Over een paar jaar zul je van me houden.’ Het doet tijdelijk pijn, maar het welzijn van je kind in gevaar brengen uit angst om zijn liefde te verliezen, zal later veel erger pijn doen.

2. De middelen van discipline:daden en woorden (v. 5)

In de passage uit Spreuken 3:11 die in Hebreeën wordt geciteerd, worden twee verschillende Hebreeuwse woorden gebruikt:yasar (discipline), waarbij Gods acties betrokken zijn; en yakach (berisping), wat verwijst naar Gods woorden. Hebreeën 12:5 vertelt ons dat we Gods daden niet moeten bagatelliseren en de moed niet verliezen bij Zijn berispingen. Yasar verwijst naar disciplinaire maatregelen; yakach verwijst naar corrigerende woorden.

Als ouders is dat precies hoe we streng moeten zijn. In christelijke discipline brengen we zowel woorden als daden, waarschuwingen en consequenties in de situaties van onze kinderen om ze op het goede spoor te houden.

3. Het motief in discipline:liefde uiten (vv. 6-9)

Toen jeugddelinquenten, als onderdeel van een onderzoeksstudie, werd gevraagd hoe ze de gevoelens van hun ouders jegens hen kenden, zeiden bijna allemaal dat gebrek aan discipline in hun huis een teken was dat hun ouders niet van hen hielden. We denken vaak dat we liefde uiten als we herhaaldelijk zeggen:"Ik zal je nog een kans geven." Wat we echter echt doen, is nalaten om grenzen te stellen die onze kinderen laten weten dat ze zich in een veiligheidszone bevinden waar ze zich veilig kunnen voelen.

Een van de krachtigste manieren om van je kind te houden, is door consequent te zijn in je discipline. En dat is echt moeilijk. We zijn geneigd alles te doen wat we kunnen om een ​​vriendschap met onze kinderen te behouden, terwijl christelijke discipline eigenlijk veel belangrijker is.

Ik heb de neiging om een ​​paar weken goed te disciplineren, en dan vind ik het handiger om compromissen te sluiten. Kinderen pikken dat in een oogwenk op.

Wat ze zeggen

Probeer eens naar ze te luisteren als ze niet weten dat een ouder ze kan horen. Hun gesprek klinkt vaak als volgt:

"Ik kreeg vannacht huisarrest."

"Oh nee. Hoe lang?"

"Ze zeiden twee weken, maar het worden waarschijnlijk maar drie of vier dagen."

Waar hebben ze dat idee vandaan? Kinderen zijn ijverige leerlingen van ouderlijk gedrag. Ze weten meestal wanneer ze met dingen weg kunnen komen. Na verloop van tijd leren ze uw breekpunten en waar u vatbaar bent voor compromissen. Ze maken natuurlijk niet bewust aantekeningen. Ze zijn door ervaring heel goed onderwezen.

4. Het doel van discipline:gehoorzaamheid aanleren (v. 9)

Als je je kinderen goddelijke onderwerping leert, leer je ze om het juiste te doen om de juiste reden. Je wilt dat ze voorbij het punt komen waarop ze zeggen:"Ik moet" en ze zover krijgen dat ze gehoorzamen uit liefde en vertrouwen. Hun discipline zal in het begin voornamelijk extern zijn, maar uiteindelijk zou het intern moeten worden - zo geïntegreerd in hun persoonlijkheid dat het zelfdiscipline is in plaats van opgelegde discipline. De manier waarop je regelt hoe ze spreken en handelen tegenover andere mensen, moet een deel worden van wie ze zijn, zodat wanneer je de regels verwijdert, het gedrag blijft bestaan.

5. Het resultaat van discipline:pijn op korte termijn en winst op lange termijn (vv. 10-11)

De reden dat we onze kinderen niet graag disciplineren, is dat het kortdurende pijn met zich meebrengt. We hebben sympathie voor hun gevoelens en we vinden het nooit leuk om ze pijn te doen. Vers 11 erkent de pijn en zegt allemaal discipline – niet sommige, de meeste, christelijke, bijbelse, maar alle – lijkt niet prettig, maar pijnlijk. Maar er is een proces bij betrokken; degenen die erdoor getraind zijn, brengen de vrucht van gerechtigheid voort.

Iemand raadde me lang geleden aan me niet af te vragen of mijn kind de discipline die ik oplegde leuk vond, maar te vragen of hij van me zou houden als hij jaren later op de situatie terugkeek. Dat heeft me enorm geholpen, vooral wanneer een van hen zou zeggen:"Hoe bedoel je dat ik huisarrest heb? ik kan echt niet gaan? Ik haat je. Je bent de slechtste ouder ter wereld." Ik hoorde zelfs een van mijn kinderen, slechts een flauw grapje, tegen zijn vrienden zeggen:"Het is alsof mijn vader me aan de bedstijl ketent. Ik kan nooit ergens heen." Ik zou mezelf eraan moeten herinneren dat hij de consequenties plukte die we hadden besloten en vooraf hadden uitgestippeld, en zijn ongehoorzaamheid had de verwachte resultaten. Ik gaf niet toe en mijn kinderen kwamen later bij me terug en zeiden:"Bedankt, pap."

Andere artikelen in deze serie:

1. 4 opvoedingsstijlen en effectieve kinderdiscipline
2. Wat zegt de Bijbel over discipline?
3. Vijf kenmerken van bijbelse discipline
4. Discipline is de moeite waard
5. Straf versus discipline


Previous:

Next: