Dlaczego maluch wspina się na wszystko? Przyczyny i bezpieczeństwo
Pierwsza próba wspięcia się na kanapę to uroczy moment. Uśmiech, giełdanie, może nagranie walki z fotelem. Ale po kilku tygodniach/miesiącach radość znika, gdy maluch próbuje zdobić każdy mebel i pionową konstrukcję. Witamy w świecie rodzica wspinacza – zawsze w pośpiechu.
Wspinanie to ważny etap rozwoju dużej motoryki, ale trudne do zarządzania. Niszczy poduszki, półki. Największe obawa: bezpieczeństwo. Upadek = drapanie, siniaki, poważniejsze urazy.
Próba zatrzymania wspinacza nie zadziała. Lepsze podejście: zrozum motywację, przekieruj popęd, zminimalizuj ryzyko urazów.
Dlaczego maluchy się wspinają
Bo potrafią (lub próbują). Ok. 18 m-c zyskują większą kontrolę nad ruchem ciała. Zrozumieją: mogę rzucić piłkę, biec szybko, wspinać się na meble.
Na początku niewinnie: chce usiąść na kanapie jak mama i tato. Gdy odkryje siłę ciała – chce eksplorować granice, jak ze wszystkim.
Dla niektórych dzieci zderzenia i strach wysokości hamują. Tacy maluchi łatwo zniechęcisz: twardze przypomnienia, demonstracja – krzesła do siedzenia, półki nie do wspinania.
Inny typ osobowości – nie da się go zatrzymać. Dla nich wspinanie = dreszczyk emocji. Chcą napinać mięśnie, zaspokoić ciekawość: co na górnej półce? Maluchy ze starszymi rodzeństwem mogą być jeszcze bardziej determinowane – naśladują starszych.
Jak zatrzymać wspinacza
Oprócz usunięcia z domu każdego obiektu pionowego i stosowalnego do stawiania – nie zatrzymasz wspinacza. I nie chcesz (przynajmniej nie na długo).
Wspinanie to doskonały budowanie siły, elastyczności, równowagi. To też poznanie środowiska i budowanie pewności siebie.
Oczywiście, nawet jeśli luźnisz zakaz w domu, są miejsca/czasy, gdzie wspinanie nie wolne (kościół, dom krewnego bez zabezpieczeń). Tutaj dyscyplina, ale unikaj bycia takim, by wszystkie wspinanie było zabronione.
Jeśli Twoja reakcja na każde wspinanie jest dramatyczna i głośna – uważaj. Możesz wpuścić się w najgorszą pułapkę: zabronione staje się zabawą przyciągającą uwagę rodzica.
Przekieruj energię i zainteresowanie
Nawet jeśli dziecko jest wspinaczem z natury, nie znaczy, że będzie szczęśliwe tylko na szczycie. W centrum chęci wspinania – proste pragnienie aktywności. Możesz uniknąć chaosu, zaspokajając potrzebę ruchu aktywnościami z nogami na ziemi. Najpierw zaakceptuj: maluchy nie są stworzone do siedzenia w miejscu. To pomoże Ci być cieńszym wobec gwałtownego malucha. Daj czas i przestrzeń na ruch. 1–2h na dworze/placu zabaw – doskonale, może zmęczyć malucha do drzemki. Ale po obudzeniu – znowu go, go, go. Jeśli zamkniesz dziecko w małej przestrzeni lub dasz zabawki typu „siedz i bądź spokojny” – prawie na pewno odstraszysz w stronę ścian. Zamiast tego: stwórz bezpieczne strefy wspinania. Znajdź miejsce (wnątrz/na zewnątrz) z wolnością eksploracji. Wypełnij je zabawkami zachęcającymi do aktywności oraz poduszkami, poduszkami z kanapy, miękkimi materiałami do stawiania i wspinania. Towarzysz zabawy może też odciągnąć uwagę – nawet w stadzie równoległej, pal eliminuje potrzebę szukania dreszczyków. Zabezpiecz młodego wspinacza
Wszystka akceptacja i rozpraszanie nie powstrzyma skoku serca, widząc malucha na parapecie okna lub na żyrandolu. Skoro nie zatrzymasz wspinania – skup się na środowisku jak najbezpieczniejszym dla nieuniknionych upadków. Kluczowy obszar: bezpieczeństwo łóżeczka. Wspinacze szybko opanowują ścianki. Niektórzy rodzice stosują namiot na łóżeczko (crib tent). Inni widzą sygnał: czas na przejście do łóżka. Poza pokojem dziecięcym – przejrzyj strefy zabawy i zabezpiecz: ZAWSZE mocuj ciężkie meble (komody, półki) do ściany tanimi, łatwymi kotwicami (markety budowlane). Jeśli TV nie jest na ścianie – przykręć go. Dzieci mogą zostać ciężko poszkodowane lub zgubić życie, gdy telewizor na nie upadnie. Słowo od eksperta
Pamiętaj: wspinanie to faza, którą maluchy przechodzą. Twój stres nie jest na zawsze. Maluch wyrośnie z chęci wspinania na wszystko... by odkryć coś nowego, co sprawi taką samą trepidację.
