• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Rozwijanie Mocy Mózgu Dziecka: Strategie Myślenia Krytycznego

Rozwijanie Mocy Mózgu Dziecka: Strategie Myślenia Krytycznego

W okresie przedszkolnym jeden ze sposobów, jak rodzice mogą wspierać rozwój myślenia dziecka, to wskazywanie cech przedmiotów, których dziecko samo by nie zauważyło. I choć 3-4 latki zazwyczaj radzą sobie z sekwencją prostych kroków do celu, trudniej im trzymać w głowie szerszy obraz i cel końcowy. Przypominanie, co chcą osiągnąć, i odświeżanie pamięci o zasadach zadania – bardzo pomocne. Kilku badaczy uważa, że między 3. a 5. rokiem większość dzieci zaczyna potrafić refleksjonować nad doświadczeniem i jest gotowa rozwinąć kluczowe umiejętności: przewidywanie, sprawdzanie wyników, automonitorowanie, testowanie rzeczywistości.

By rozwinąć myślenie Waszego dziecka, te wskazówki mogą pomóc:

• Robcie zadania, w których myślicie razem z dzieckiem. Mówcie głośno: "Co musimy zrobić dalej?" "Czy to, co robimy, przypomina inny problem, który rozwiązaliśmy?" "Pauza – jak nam idzie?" "Co tak naprawdę chcemy osiągnąć?" "Czy możemy coś zrobić, by lepiej posunąć się do przodu?"
• Zawsze zaczynajcie od przypomnienia dziecku, co już wie o temacie/problmie – by mogło robić odpowiednie skojarzenia i dać kontekst. Mapy myśli tu świetnie działają.
• Pomóżcie dziecku sformułować plan do celu w produktywnych krokach. Jak podejdzie do zadania? Jakie przeszkody? Jak z nimi poradzi?
• Rozwijajcie 4 kluczowe umiejętności metakognitywne: przewiduj, sprawdzaj, monitoruj, oceniaj.
• Pokażcie dziecku, dlaczego opanowanie problemu/umiejętności ma sens w jego życiu i jak to, co się uczy, łączy się z tym, co już wie.
• Zawsze zachęcajcie do samooceny. Co było trudne? Co pomogło? Czego nauczył się o podejściu do podobnych zadań w przyszłości?
• Zasada ogólna: zadawajcie pytania wspierające/prowokujące myślenie zamiast dawać gotowe odpowiedzi. Medalista olimpijski i trener David Hemery: "Jeśli nasze pytania generują więcej ich świadomości i samowystarczalności, wynik to wzrost wiary we własne siły u młodych ludzi."
• Zachęcajcie dziecko do gadania do siebie podczas zadania – by stało się bardziej świadome własnych procesów myślowych.
• Nie nadmiernie podpowiadajcie. Dzieci najlepiej uczą się, gdy samodzielnie coś wywiedzą. Jeśli zbyt szybko podpowiadacie – staną się od Was zależne w myśleniu.
• Przekonajcie dziecko, by nie pośpieszało. Samoświadomość, monitorowanie, głęboka refleksja nie mogą nastąpić w pośpiechu. W pośpiechu łatwiej o błędy. Bądźcie modelem: pokazujcie, że czasem warto poświęcić czas, by naprawdę zrozumieć.
• Na koniec: zawsze pomagajcie dziecku jawno nazwać zasady, strategie, reguły, które pomagały mu w zadaniu. To buduje repertuar umiejętności rozwiązywania problemów. Przejmijcie nastawienie René Descartesa: "Każdy problem, który rozwiązałem, stał się regułą, która potem służyła do rozwiązywania innych." Dzieci często wywodzą i stosują zasady nieświadomie – co sprawia, że trudniej im je przenieść na inne sytuacje.