Kiedy rodzice czują lęk rozdzielenia

Radzenie sobie z lękiem rozdzielenia

Kiedy rodzice czują lęk rozdzielenia

autor: Maya Cohen

Lęk rozdzielenia to nie tylko domena dzieci. Wiele rodziców ostro przeżywa, gdy dziecko zaczyna szkołę lub jeździ na kolonię. Możesz martwić się adaptacją dziecka albo po prostu tęsknić za wspólnym czasem. To zupełnie normalne, ale są sposoby na złagodzenie stresu, gdy dziecko wyleci z gniazda.

  • Zostań zajęty/a. Te dwa proste słowa to klucz do przetrwania. Zaplanuj aktywności przed wyjazdem dziecka, by w dniach po odejściu być zajętym/ą. Nawet jeśli nie masz ochoty, przejdź przez ruchy i daj sobie czas na adaptację. Pamiętaj, jak ważne jest wypełnianie dni – nie pozwalaj sobie chodzić po domu z zmrużonymi oczami. Ruszaj się!
  • Szukaj wsparcia u innych rodziców w podobnej sytuacji. Załóż klub lub własne "Spotkania Mam" / "Kolonię dla Mam". Spotykajcie się regularnie na rozrywkę bez dzieci albo po to, by opowiedzieć, jak bardzo Wam brakuje. Opierajcie się na rodzicach, którzy zrozumieją i współczują.
  • Ciesz się czasem! Pomyśl o wszystkim, co zawsze chciałeś/aś zrobić, a nie mogłaś/eś z powodu obowiązków rodzicielskich. Teraz masz szansę! Spędź czas z partnerem/partnerką, zapisz się na jogę, kurs, przeredaguj ulubiony pokój. Większość rodziców ma listę projektów, na które nigdy nie ma czasu. Traktuj ten wolny czas jako złotą okazję.
  • Nigdy nie sprawiaj, by dziecko czuło winę. Prawdopodobnie dziecko wyczuje Twój napięcie, ale staraj się zachować postawę pozytywną. Lęk rodziców często przechodzi na dzieci, zwiększając ich lęk, co z kolei budzi winę u rodzica – cykl się zamyka. Stara się być entuzjastyczny/a i optymistyczny/a co do planów dziecka. Nie chcesz, by dziecko czuło się winne lub żałowało odejścia, więc wyrażaj tylko myśli optymistyczne.
  • Wymieńcie się pamiątkami. Daj dziecku coś własnoręcznego lub mały przedmiot z znaczeniem. Wyjaśnij jego sens i poproś dziecko, by dało Ci też coś małego. Wtedy, gdy jesteście rozdzieleni, oboje macie pamiątkę na przytulankę.

Gdy dziecko jest daleko na dłużej

Jeśli dziecko odjeżdża na dłuższy czas:

  • Zostawaj w kontakcie. Dziś technologia ułatwia to niesamowicie: e-mail, wideorozmowy, telefon. Jeśli nie macie dostępu do technologii, wróć do tradycji listów. Listy staną się cennymi pamiątkami, a przeczytacie je razem po powrocie.
  • Prowadź dziennik i poproś dziecko, by robiło to samo. Obiecujcie sobie dzielenie się wspomnieniami po spotkaniu. Jeśli pisanie dziennika nie jest Twoją rzeczą – prowadź bloga, scrapbooka, albo po prostu rób massę zdjęć. Dokumentuj doświadczenia, by po powrocie nawiązać most z dzieckiem.