Rozwój społeczno-emocjonalny niemowląt i maluchów

Największe zmiany w rozwoju społecznym i emocjonalnym, jakie doświadcza jednostka, zdarzają się przed 3. rokiem życia. Między urodzeniem a końcem wieku malucha, dzieci rozwijają fundament dla wszystkich interakcji społecznych. Uczą się czuć i identyfikować szeroką gamę emocji i doświadczają szerokiego wachlarzu interakcji społecznych. Zrozumienie kamieni milowych społeczno-emocjonalnych, które osiągają niemowlęta i maluchy w tym przedziale wiekowym, pomaga rodzicom i opiekunom promować rozwój w ciągu lat niemowlęcych i malucha.

Kamienie milowe w niemowlęstwie: od urodzenia do 12 miesięcy

Od momentu urodzenia niemowlęta rozwijają się społecznie poprzez komunikowanie swoich potrzeb. Płacz noworodka to jego pierwsza interakcja społeczna, a szybka reakcja na jego płacz zachęca rozwój społeczny. Do 4. miesiąca życia rozwinął dodatkowe umiejętności społeczne, takie jak odwracanie głowy, by obserwować ciekawe twarze i uśmiechanie w odpowiedzi na uśmiech dorosłego. Do 6. miesiąca jasno sygnalizuje emocje, śmiejąc się i agukając, gdy jest szczęśliwy, i płacąc, gdy jest zły. Do 12. miesiąca potrafi używać gestów społecznych, takich jak machanie, wskazywanie i dawanie przedmiotów tam i z powrotem; powtarza proste dźwięki jak „ma” i „ba”; i rozpoznaje i reaguje na własne imię.

Kamienie milowe u młodszych maluchów: 12-24 miesiące

Młodsi maluchy zaczynają wyrażać większe zainteresowanie innymi dziećmi i dorosłymi. Nie grają razem interaktywnie, ale cieszą się zabawą równoległą, w której dwoje maluchów gra w tę samą grę obok siebie. Do 24. miesiąca życia maluch będzie cieszył się zabawą pozorną, w której będzie naśladować czynności, które widzi u dorosłych, np. karmić lalkę i kłaść ją spać tym samym rytuałem, jakim rodzice kładą ją na sen. Zaczyna też mówić i używać zdań z co najmniej dwoma słowami. Zaczyna rozwijać empatię i może cieszyć się dawanie innemu dziecku kolejki do zabawy z zabawką.

Kamienie milowe u starszych maluchów: 24-36 miesięcy

W drugim roku życia maluchy stają się znacznie bardziej zainteresowane interakcją z rówieśnikami i zabawą pozorną. Do 3. roku życia maluch będzie cieszył się interaktywną zabawą pozorną z rówieśnikami, w której każde dziecko przyjmuje wyimaginowaną rolę i razem rozwijają historie i zdarzenia. Trzecholatki potrafią też jasno mówić o zdarzeniach, własnych emocjach i pragnieniach. Często eksplorują uczucia i emocje związane z zdarzeniami w ich życiach przez wyimaginowaną zabawę.

Sposoby zachęcania rozwoju społeczno-emocjonalnego

Opiekunowie mogą pomagać niemowlątom rozwijają się społecznie od urodzenia, reagując na ich komunikację i potrzeby. Uważna obserwacja pomoże opiekunowi zareagować na to, co komunikuje niemowlę, co sprzyja dalszej komunikacji. Pozwalanie na okazje do komunikacji typu dawanie-odbieranie też zachęca rozwój społeczny. Nawet małe niemowlęta cieszą się interakcjami, w których dorosły komunikuje kilkoma słowami lub wyrazem twarzy, a potem czeka, by dziecko zareagowało podobną komunikacją. Dla małych niemowląt ta interakcja kładzie fundamenty nauki umiejętności rozmowy. Maluchy uczą się umiejętności społecznych, takich jak dzielenie się i empatia, gdy opiekunowie dają model, wskazówki i kierunek. Na przykład, 1-letnie dzieci mogą nauczyć się robić przerwy, jeśli dorosły nadzoruje długość przerw i pomaga im przekazać zabawkę tam i z powrotem, by każde dziecko mogło zagrać. Opiekunowie mogą zachęcać empatię u starszych maluchów, wskazując, jak czują się inne dzieci i rozmawiając o emocjach. Opiekunowie mogą też pomagać niemowlętom i maluchom identyfikować własne emocje, dostarczając słowa do mówienia o uczuciach i werbalnie wyrażając, jaką emocję demonstruje dziecko.

Sposoby reagowania na wyzwania społeczne i emocjonalne

Sposób, w jaki opiekunowie wchodzą w interakcje z niemowiątami i maluchami, pomaga dzieciom we wszystkich wiekach uczyć się zdrowych interakcji społecznych i emocjonalnych. Niemowlęta i młodsi maluchy często zachowują się w sposób społecznie nieodpowiedni, bo nie nauczyli się jeszcze odpowiednich sposobów interakcji; opiekunowie mogą reagować, modelując odpowiednie zachowanie i delikatnie przekierowując działania dziecka. Na przykład, jeśli niemowlę bije psa, dorosły może powiedzieć: „Gładź delikatnie”, i delikatnie wziąć rękę niemowlęcia i zademonstrować, jak głaskać psa. Instrukcje werbalne są bardziej skuteczne, gdy są sformułowane w sposób pozytywny, a nie negatywny („gładź delikatnie” zamiast „nie bij”). Gdy maluchy zaczynają uczyć się bawić z innymi dziećmi, opiekunowie mogą zapobiegać problemom, uważnie obserwując potencjalne konflikty i interwenując, jeśli konieczne. Na przykład, jeśli rodzic widzi swoje dziecko próbujące zabrać zabawkę od innego dziecka, może wtrącić i zachęcić swoje dziecko do poczekania na kolej.

  • Jak być dobrym opiekunem: 15 cech, które mają wspólne najlepsi
    Jeśli szukacie pracy opiekunkiej, warto wiedzieć, co odróżnia świetnych opiekunów od tych nieco gorszych. Na początku oczywistość: opiekunowie muszą kochać dzieci. Ale bycia dobrą opiekunką to znacznie więcej, a rodzice biorą pod uwagę kilka kluczowy
  • Jak opiekować się bliźniakami – poradnik dla nianii
    Bliźniaki – czy to dwa razy więcej kłopotów? To pytanie zadała sobie Stephanie Grant, niania z Seattle, analizując ogłoszenie o pracy. Rodzina brzmiała wspaniale, godziny i płaca idealne, a jej kwalifikacje zgadzały się z wymaganiami. Ale czy jest do
  • Dieta śródziemnomorska dla dzieci – jak wdrożyć ją w rodzinie
    Ryby, zboża pełnoziarniste, warzywa – to pewnie nie ulubione jedzenie Waszych dzieci, ale warto poświęcić czas na włączenie ich do diety rodziny. Dlaczego? Dieta śródziemnomorska zająłe pierwsze miejsce na liście najlepszych diet U.S. News and World