Gwałtowne płaczenie i lęk u malucha – co to oznacza?

Gdy maluch nagle zaczyna płakać i staje się niespokojny, rodzice często się niepokoją. Jest to jednak zupełnie normalny etap rozwoju poznawczego i emocjonalnego dziecka. Co więcej – to nawet pozytywny sygnał: oznacza, że maluch rozwija się prawidłowo i odpowiednio reaguje na nowe doświadczenia i sytuacje.

Lęk rozdzielania

Maluch często staje się niespokojny, przyczepny i emocjonalny, gdy rodzic lub opiekun wychodzi z pokoju na chwilę, zawiezie go do żłobka lub zostawi z opiekunką. Według BabyCenter, lęk rozdzielania pojawia się zazwyczaj w około 10. miesiącu życia i może wracać w różnych momentach w wieku malucha. Kiedy dziecko zrozumie, że jest odrębnym bytem od rodzica, zaczyna też rozumieć, że może zostać zostawione same. U niektórych dzieci strach porzucenia jest silniejszy niż pragnienie niezależności.

Lęk przed obcymi

Lęk przed obcymi jest powszechny między 12. a 24. miesiącem życia, pisze Heidi Murkoff, autorka bestsellera "Co się spodziewać, gdy spodziewasz się dziecka". Ten typ lęku wynika z tego, że maluch potrafi już rozróżnić znane twarze od obcych, ale może objawiać się też wobec bliskich członków rodziny, np. dziadków. To może dézorientować rodziców, ale jest po prostu oznaką przejściowej fazy przyczepności, która minie. Jeśli zauważysz, że dziecko reaguje z niepokojem na obecność konkretnej osoby, Murkoff sugeruje obserwację, jak ta osoba zachowuje się wobec dziecka – może nieświadomie robić coś, co je drażni.

Specyficzne strachy

Strach przed czymś konkretnym może wywoływać płacz i lęk u malucha. Czasami jest on wynikiem rzeczywistego wydarzenia – np. dziecko przeraził głośny szczeniak i od teraz boi się wszystkich psów. Innym razem strach rodzi się z wyobraźni lub został wywołany bajką z potworem czy wiedźmą. Kiedy maluch dojrzewa i uczy się kontrolować emocje oraz oddzielać wyobraźnię od rzeczywistości, takie lęki znikają, zapewnia BabyCenter.

Jak radzić sobie z płaczem i lękiem?

Choć nagłe ataki płaczu i lęku są normalne w wieku malucha, rodzice mogą wiele zrobić, by pomóc dziecku pokonać strachy. Niezależnie od tego, czy lęk wynika z rozdzielania, obcych, czy konkretnego strachu – kluczem jest uspokajanie. Rodzic powinien przyznać rację dziecku w jego lęku i upewnić je, że zawsze będzie bezpieczne. Stopniowe wprowadzanie nowych osób i miejsc pomaga przy lęku rozdzielania – rodzic powinien być obecny przy pierwszych spotkaniach z nową opiekunką lub w żłobku. Pożegnając się z dzieckiem, zostawaj spokojny i konsekwentny, daj ciepłe pożegnanie, powiedz, kiedy wrócisz – w kategoriach zrozumiałych dla malucha – i nie wracaj, nawet jeśli dziecko płacze. Zawsze wracaj o obiecanej porze, by zbudować u dziecka zaufanie. Przy lęku przed obcymi czy innymi strachami przygotowuj malucha z wyprzedzeniem do sytuacji stresujących (np. spotkanie z nowymi ludźmi, obecność psa). Unikaj książek, programów TV i zabawek, które mogłyby nasilić strachy, radzi BabyCenter. Nie zmuszaj do niezależności i "twardości" – pozwól dziecku rozwijać się we własnym tempie.

Previous:

Next: