Jak nauczyć niemowlę korzystać z nocnika – przewodnik dla rodziców

Nauka korzystania z nocnika u niemowląt jest trochę jak nauka języka migowego: nie jest to norma, ale w pełni wykwalifikowana umiejętność, która świetnie sprawdza się w niektórych rodzinach.

Trening toaletowy niemowlęcia (często nazywany komunikacją eliminacyjną) zupełnie różni się od uczączenia dwulatka korzystania z toalety. Na początek, dwumiesięczne niemowlę nie posiada takich samych umiejętności werbalnych jak dwulat i nigdy nie powie Ci, że musi iść do toalety.

Trening toaletowy niemowlęcia wymaga cierpliwości i pewnego poziomu czujności, by przewidywać potrzeby fizjologiczne przez cały dzień – przynajmniej na początku.

Cały ten nakład pracy niekoniecznie oszczędza jednak dużo czasu. Dla niektórych rodziców znacznie łatwiej i wygodniej jest pozwolić dziecku nosić pieluchy, dopóki nie nauczy się samo chodzić do toalety.

Od jakiego wieku można zacząć trening toaletowy niemowlęcia?

Wiek, w którym można rozpocząć trening toaletowy, w dużej mierze zależy od tego, jak dobrze czytasz niewerbalne sygnały swojego dziecka oraz jak jesteś zaangażowany w przestrzeganie jego naturalnego harmonogramu. Na przykład, jeśli Twoje niemowlę zazwyczaj oddaje mocz rano po przebudzeniu lub po karmieniu, to początek wzorca, którego możesz wykorzystać do komunikacji eliminacyjnej zamiast pieluch.

Czy skurczuje twarz, czerwienieje lub wydaje dziwne dźwięki przed wielką potrzebą? To wskazówki, które możesz wykorzystać, by zaproponować alternatywę (toaletę!). Z drugiej strony, jeśli Twoje dziecko urodziło się z „pokerową twarzą” i trzyma chaotyczny harmonogram, trening toaletowy będzie ogromnym wyzwaniem.

Czy uczyć niemowlę, czy lepiej poczekać do wieku przedszkolnego?

Zwolennicy wczesnego treningu toaletowego mogą twierdzić, że nauka niemowlęcia jest potencjalnie mniej frustrująca niż trening dwulatka, po prostu dlatego, że odbywa się przed „strasznym dwulatkiem” lub „trudnym trójlatkiem”.

Sukces wczesnego treningu zależy jednak w dużej mierze od Twojej determinacji w utrzymywaniu harmonogramu oraz innego temperamentu dziecka. Jeśli niemowlę naprawdę nie jest zainteresowane nauką, nie ma wiele do zrobienia poza czekaniem na lata przedszkolne.

Jak spróbować komunikacji eliminacyjnej z niemowlęciem?

Dziecko nie może Ci powiedzieć, kiedy musi iść do toalety, a Ty nie możesz mu wyjaśnić, czego oczekujesz. Zamiast tego musisz wyczuwać jego sygnały informujące o konieczności oddania moczu lub stolca i na nie reagować – dlatego trening toaletowy niemowlęcia często nazywa się komunikacją eliminacyjną.

Ponieważ przedszkolak przez co najmniej rok oddawał potrzeby w pieluchce przed rozpoczęciem treningu, większość tego, czego się uczy, to jak się ich pozbyć. Natomiast niemowlę, które rzadko lub nigdy nie nosi pieluch, startuje z zupełnie innego miejsca.

Przestrzegaj tych wskazówek, jeśli próbujesz nauczyć niemowlę korzystać z nocnika:

  • Obserwuj i ucz się. Ponieważ trening toaletowy niemowlęcia w dużej mierze polega na Twojej zdolności do przyniesienia go na nocnik na czas, musisz zrozumieć jego specyficzne niewerbalne sygnały, gdy musi opróżnić pęcherz lub jelita. Zwracaj bardzo uwagę na to, jak zachowuje się, gdy zamocza lub brudzi pieluchę. Czy się wrzeca lub wyginą? Czy zrywa buźkę, grimsuje lub buczy? Czy chrzęści lub wydaje inne dźwięki? Czy twarz mu się rumieni? Zwróć też uwagę na to, kiedy oddaje mocz i stolce (po karmieniu? po drzemce?) i zapisz to, by zacząć dostrzegać jego wzorzec.
  • Zanieś to do toalety. Gdy poznasz jego wzorzec i zachowania, możesz zacząć zabierać go na toaletę, nocnik (nawet mały wiadro), gdy tylko zobaczysz znaki, że musi. Trzymaj go bezpiecznie na siedzence (oczywiście z odkrytym pośladkami).
  • Daj sygnał. Kiedy oddaje mocz lub stolc, zacznij wydawać dźwięk, który dziecko powiąże z wizytą na toalecie, np. „ssssssss”. Wydawaj go zawsze w momencie oddawania potrzeb lub gdy tylko przewidzisz, że zaraz nastąpi. Dzięki temu dziecko zacznie kojarzyć poczucie presji z nocnikiem i Twoim sygnałem werbalnym. Możesz też nauczyć niemowlęka gestu języka migowego oznaczającego toaletę – zamknij dłoń (z dłonią zwróconą do przodu), wsun kciuk między wskazujący i środkowy palec, a następnie machaj ręką w bok.
  • Powtarzaj! Teraz kluczem jest konsekwencja. Jeśli pomoże, ustal harmonogram wizyt na nocniku (oparty na notatkach z okresu obserwacji), a także obserwuj sygnały dziecka. Wprowadzenie jak największej przewidywalności ułatwi Ci życie i pomoże dziecku wchłonąć codzienny rytm.

Choć konsekwencja jest tu kluczowa, istnieje też miejsce na elastyczność. Jeśli obserwowanie sygnałów dziecka jest zbyt stresujące poza domem, włóż mu pieluchę przed wyjściem.

Previous:

Next: