Gdy maluch odmienia kakania na toalecie

Twoje dziecko już pokazało, że potrafi pść z prądem, sikaąc w nocniku. Ale z numerem dwa, to zupełnie inna historia. Robi miny, jakby była gotowa, wygląda na to, że pcha, ale gdy oferujesz nocnik, odmawia. Nie martw się: Wiele maluchów nie chce kakać w nocniku, ale te wskazówki mogą ruszyć sprawy z miejsca.

Dlaczego niektóre maluchy odmawiają kakania przy nauce nocnika?

Czasem to kwestia kontroli – im bardziej pchniesz ją do kakania, tym bardziej maluch cieszy się swoją mocą zatrzymywania. Strach może też być czynnikiem – niektóre dzieci mają problem z kakaniem, bo boją się, że wpadną do toalety. Inne mają strach przed spłukaniem lub są zmartwione utratą części siebie, gdy kaka znika w miedzy.

Co zrobić, gdy maluch nie chce kakać na toalecie

  • Zrób przerwę. Powiedz dziecku, że gdy będzie gotowa, może spróbować kakać w nocniku znowu i że będziesz tam, by pomóc. Potem odłóż temat, i niech czuje, że ona kieruje. Przede wszystkim, nigdy nie zmuszaj malucha, która ma problem z kakaniem na nocniku, by tam usiadła, gdy nie chce. To nie tylko sprawi, że będzie bardziej oporna (i przerażona, jeśli strachy ją powstrzymują), ale może też prowadzić do zaparcia.

  • Zapobiegnij bolesnym kakaniu. Jeśli maluch nie kaka przez chwilę, może się zaparzyć, i wystarczy jedno bolesne kakanie, by przestraszyć małą z nocnika. Upewnij się, że ona cieszy się dużą ilością owoców, warzyw i produktów całoziarnistych i porozmawiaj z pediatrą o dodaniu miękczącego stolca, jeśli to konieczne.

  • Pomóż jej poczuć się bezpiecznie. Jeśli maluch ma problem z kakaniem, bo boi się upadku, upewnij się, że przykrywka nocnika pasuje do toalety i nie trzeszczy. To samo dotyczy podnóżka, który powinien być stabilny jak skała. Albo zaoferuj dziecku opcję nocnika-krzesła (wybierz ten z solidną podstawą, która nie przewróci się, gdy wstanie).

  • Wstrzymaj spłukanie. Jeśli dźwięk pływającej wody przestrasza słodziaka tak bardzo, że ma problem z kakaniem, poczekaj, aż wyjdzie z pokoju, zanim spłukasz. Gdy stanie się bardziej komfortowa z hałasem, stopniowo zmniejszaj dystans – może stać w pokoju obok, na korytarzu, w drzwiach itd. Potem, gdy będzie gotowa, zapytaj, czy chce sama wcisnąć dźwignię.

  • Pożegnaj się. Jeśli maluch wydaje się napięta, gdy widzi swój kaka wirujący w odpływie, zachęć ją do machania ręką do niego przed spłukaniem. To może sprawić, że poczuje się lepiej z rozłąką. Inne rozwiązanie tego problemu z nauką nocnika – zrób testowe spłukiwania samą papierem toaletowym. Bądź rzeczowa (ale jasna co to spłukalne), gdy to robisz. W przeciwnym razie mała może pomyśleć, że to zabawa, by spłukać swoje zabawki, Twoje klucze lub telefon opiekunki.

  • Motywuj przysmakiem. Luźno zaoferuj zachętę – naklejkę na wykresie za każde udane usiadanie, powiedzmy. Po pewnej liczbie naklejek, mała może je zamienić na nagrodę (lody z Tatą lub zabawkę z sklepu za złotówkę).

  • Zadzwoń po wsparcie. Kilka słów zachęty od troskliwego, ale neutralnego outsidera (nauczyciel przedszkola, lekarz lub dziadek/babcia) może ważyć więcej niż prośby rodzica.

  • Pozwól naturze poczynić swoje. Będą dni, gdy będzie się wydawać, że ten problem z nauką nocnika nigdy nie zostanie rozwiązany – ale zostanie. Nie zamieniaj to w wielką sprawę, i w czasie, kaki w pieluchach będą historią, naprawdę.

Nauka nocnika może testować cierpliwość rodzica jak żaden inny kamień milowy rozwoju – ale miej wiarę. Świetniej (przed 2. rokiem życia) lub później (po 3. roku), wszystkie dzieci przekraczają tę linię mety. Do tego czasu, ważne jest pamiętać, że nauka nocnika (i kakanie na nocniku) to nie wyścig. Pozwól maluchowi ustalać tempo, i jeśli woli spacer zamiast sprintu, nie stresuj się.

Previous:

Next: