Jak reagować, gdy nastolatek kłamie? Skuteczne strategie rodzicielskie

W celu uniknięcia konsekwencji lub ich zminimalizowania ludzie kłamią – nastolatkowie też. Np. córka ma kolegę, gdy wyjście. Sąsiad widzi przyjście i informuje Cię. Pytasz: „Czy [imię] była tu?”. Odpowiada: „Nie”.

Instrukcje

  1. Pokaz nastolatkowi, jak ogromną szkodę robi kłamstwo. Nie tylko tworzy natychmiastowe problemy, ale rodzi wątpliwość, czy kłamał też wcześniej. Kłamstwa podważają zaufanie – trudne do zdobycia, jeszcze trudniejsze do odbudowy. Powiedz: „Bardzo mnie boli, że mnie złodziejesz. Kłamstwo podważa moje zaufanie do ciebie i twoją integrność we własnych oczach. Czy to, co zrobiłaś, warte jest tyle?”. Często kłamstwo jest gorsze od samego wykroczenia – warto to podkreślić.

  2. Konsekwencje? Idea z znaku drogowego „Strefa robocza: mandaty podwojone”. Jeśli nastolatek nie posłucha, ale powie prawdę – normalne konsekwencje. Jeśli nie posłucha I kłamie – kara podwojona.

  3. A co, jeśli nie kłamie wprost, ale ucieka od prawdy? Pytasz: „Czy [imię] była tu?”. Odpowiada: „Nikt nie był tu wieczorem”. Może definiować wieczór jako 18–21, a koleżanka przyszła po 21. Ustal jasno: kłamstwo to kłamstwo, konsekwencje te same.