Cechy i charakterystyka nastolatków – dlaczego są tak trudni do zrozumienia?

Trudno znaleźć dwie identyczne osoby, a to różnorodność ludzkości jest przyprawą życia. Ale czasem konkretna grupa wykazuje wyraźne podobieństwa. Nastolatkowie to taka grupa – z ich nieustannie zmieniającymi się postawami, pseudo-dojrzałością i popędem za akceptacją społeczną, mogą dawać rodzicom kłopot w wychowaniu i zrozumieniu.

Łatwowierni i łatwo wpływalni

Nastolatkowie są znacznie bardziej podatni na wpływy niż młodsi lub starsi rówieśnicy. Wynika to z unikalnego aspektu życia nastolatka: popędu do zrozumienia siebie. W pewnym sensie nastolatkowie są zgubieni w tym świecie. Rzadko nastolatek ma jasny plan na przyszłość, ale potrzeba tożsamości napędza go do działania, a nie tylko obserwacji. Nastolatek znajduje swoje działania przez obserwację innych. Rodzice są świadomi wpływu rówieśników, ale mogą nie realizować, że sami są ważnymi autorytetami. Wiele umiejętności zarządzania emocjami nastolatków pochodzi od rodziców, nie rówieśników. Np. matka, która odcina kontakty z przyjaciółmi po kłótni, uczy nastolatka, że właściwą reakcją na konflikt jest ucieczka – lekcja, którą nastolatkowie często stosują. Dlatego rodzice muszą uważać, jak zachowują się przed nastolatkami, by nie nauczyć złej lekcji.

Dziecięca dojrzałość

Nastolatkowie są jednocześnie dojrzewi i dziecięci. Ich dojrzałość wynika z niemal w pełni rozwinionego mózgu, dającego myśli, potrzeby i popęd do działań dorosłych. Ale wedle dr Paula Martiqueta, autora „The Teenage Brain”, ich dziecięcość pochodzi z braku doświadczenia i niedorozwinięcia czołowej części mózgu – tej odpowiedzialnej za logiczne decydowanie. Ten paradoks pseudo-dorosłości sprawia, że są tak trudni do wychowania w porównaniu do młodszych dzieci. Na wierzchu zachowują się jak dorośli, ale w głębi podejmują decyzje dziecinnie. Rodzice powinni przytulać dorosłe myślenie i działanie nastolatków, jednocześnie obserwując i pilnując ich, chroniąc przed złymi decyzjami.

Potrzeba akceptacji

Młodsi dzieci chcą bycia zaakceptowanymi przez rodziców. Nastolatkowie, w przeciwieństwie, nie tyle zależy im na tym, jak wyglądają w oczach rodziców. Zamiast tego skupiają się na tym, jak wyglądają w arenie społecznej stworzonej przez rówieśników. Ta potrzeba akceptacji łączy się z ich podatnością na presję rówieśników, prowadząc do drastycznych zmian, których rodzice nie oczekują. Np. nastolatek dołączający do nowej kliki może całkowicie zmienić garderobę, sposób mówienia i zajęcia dodatkowe. Może nawet sięgnąć po nielegalne czynności – substancje, wandalizm. Rodzice powinni pilnować gwałtownych zmian i wiedzieć, z kim spędza czas nastolatek. Rodzice mają ostatnie słowo w tym, co nastolatek robi poza szkołą i domem.

Skupienie na fizjologii

Nowe zainteresowanie nastolatka ludzkim ciałem jest dwustronne. Z jednej strony hormony napędzają ich do uwagi na przeciwną płeć; pragnienie eksperymentowania z randkami i seksem często przychodzi w momencie, gdy nie są dojrzewiali psychicznie. Z drugiej strony nastolatek mocno skupia się na własnym ciele i tym, jak wygląda w oczach innych. Oba aspekty sprawiają, że życie nastolatka jest stresujące – dla dziecka i rodzica. Dzieci z nadwagą w przednastolatkowym wieku mogą nagle zacząć nienawidzić swoje ciała. Rodzice powinni pilnować zdrowia nastolatków, bo to faza, w której młodzi ludzie wyrzucają zdrowe nawyki przez okno.

Previous:

Next: