Jak nawiązać kontakt z nastolatkiem-synem – poradnik dla rodziców

Mimo starań, kontakt z nastolatkiem-synem może nie iść tak łatko jak kiedyś. Kiedyś miły, luźny chłopiec – teraz może wydawać się ponury, zamknięty, a nawet skłonny do konfrontacji. Wiedza, że to normalna część procesu separacji-indywiduacji w młodzieńczym wieku niekoniecznie poprawia humor, ale pamiętaj: nastolatkowie muszą twierdzić niezależność i szukać tożsamości, odsuwając się od rodziców. Nie biorąc tego osobiście i utrzymując zaangażowaną, troskliwą postawę, możesz zostać w kontakcie z synem i pomóc mu przejść tę fazę.

Instrukcje

  1. Szanuj dążenie do separacji. To niełatwe, ale kluczowe, by syn czuł, że nie odrzucisz go, gdy postawi twarz. Rodzice to kompas emocjonalny nastolatków (Laura Markham, Aha! Parenting). By znaleźć tożsamość, musi czuć Twoje wsparcie i miłość.

  2. Pokazuj zainteresowanie jego światem. Jeśli gra w drużynie – bądź na meczach. Jeśli gra na instrumencie lub w teatrze – idź na koncerty, wystawy. A jeśli chcesz, by przebywał u Ciebie w domu – poznaj jego znajomych.

  3. Nie dusz go, nawet jeśli chcesz przyciągnąć z powrotem do gniazda. Przyklejenie do niego daje efekt odwrotny – pcha dalej. Wychowanie syna-nastolatka to delikatna równowaga: bliskość i przestrzeń. Jego zachowanie i nastawienie powiedzą Ci, czego w danej chwili potrzebuje więcej.

  4. Słuchaj, gdy chce gadać – nie naciskaj. Markham: kluczem jest postawa dostępności emocjonalnej. Czasem rozmowa to ostatnia rzecz, jaką chce. Ale jeśli sięgnie – zrób to priorytetem, nawet gdy jesteś przytłoczony innymi sprawami.

  5. Utrzymuj postawę akceptacji i wsparcia. Niewątpliwie zrobi rzeczy, których nie akceptujesz ani z którymi się nie zgadzasz – ale trzymaj otwarty umysł. Niech syn powie Ci, kim jest, zamiast Ty mówić, kim powinien być. Psycholog Terri Apter (wywiad dla „Psychologies”): rodzice powinni reagować zainteresowaniem i akceptacją, a nie przerażeniem – to trzyma otwarte linie komunikacji.