Asertywność – jak mówić o swoich potrzebach z szacunkiem do siebie i innych
Czym jest asertywność?
Zdrowy styl komunikacji: umiejętność mówienia o sobie szczero i z szacunkiem. Każdego dnia: prośba o randkę, pytanie do nauczyciela, rozmowa kwalifikacyjna. Asertywność pomaga.
Nie każdemu naturalna. Niektórzy: zbyt bierni. Inni: zbyt agresywni. Asertywność = złoty środek.
Co oznacza bycie asertywnym?
- Możesz wyrazić opinię/uczucie.
- Możesz poprosić o to, czego chcesz/potrzebujesz.
- Możesz nie zgadzać się z szacunkiem.
- Możesz wnosić pomysły.
- Możesz powiedzieć „nie” bez winy.
- Możesz bronić kogoś innego.
Dlaczego to ważne?
Styl asertywny pomaga realizować cele. Pokazuje, że szanujesz siebie i innych. Ludzie asertywni wierzą w siebie, nie są ani zbyt cichy, ani zbyt naciskający. Łatwiej im o znajomych, lepiej rozwiązują konflikty. Szacunek rodzi szacunek.
Trzy style – przykłady
Paula (bierna): „Nie wiem, co ty chcesz?”. Pozwala innym decydować, żałuje, nie łamie się do rozmowy, mówi cicho – inni gadają nad nią.
Janina (agresywna): Głośna, dominująca, przerywa, nie słucha, sarkazmy, zniewagi. Reputacja: paniczna, bezczelna.
Bartek (asertywny): Szczerze, nie zgadza się bez poniżania, słucha, szanuje punkt widzenia drugiego.
Problemy bierności
Poczucie wykorzystania, zranienia, złości, zorzy. Inni nie poznają Cię prawdziwego. Grupa traci Twoje pomysły. Spada pewność siebie, szansa na uznanie, ryzyko depresji.
Problemy agresji
Trudności z utrzymywaniem znajomości. Dominowanie, brak szacunku → odrzucanie, utrata szacunku.
Dlaczego nie wszyscy są asertywni?
Osobowość, nawyki, doświadczenia, modele u wychowawców.
Czynniki bierności: brak pewności siebie, chęć upodabania, strach przed odrzuceniem/krytyką, wrażliwość na odrzucenie pomysłów, brak umiejętności.
Czynniki agresji: nadmierna pewność, skupienie na swoich potrzebach, brak szacunku do innych, brak umiejętności słuchania.
Czynniki asertywności: pewność siebie, wiara we własną wartość, odporność psychiczna, szacunek do innych, modele asertywne, historia nagradzania asertywności.
Jak stać się bardziej asertywnym?
Ćwiczenie umiejętności + dobra nastawa wewnętrzna. Każdy może poprawić.
Mniej bierny → bardziej asertywny:
- Obserwuj myśli, uczucia, potrzeby – musisz je znać by komunikować.
- Złap się na „nie wiem/nie mam zdania/nie ma znaczenia”. Zatrzymaj. Powiedz co wolisz (nawet drobnosti: „Wolę zielony, dziękuję”).
- Ćwicz prośby: „Czy możesz podać łyżeczkę?”, „Potrzebuję długopisu”, „Zajmujesz mi miejsce?”. Buduje pewność do ważniejszych spraw.
- Wypowiadaj opinie: film – podobało się/nie i dlaczego.
- Używaj „ja” messages: „Chcę…”, „Wolę…”, „Czuję…”.
- Znajdź model asertywności – naśladuj najlepsze cechy.
- Przypominaj sobie: moje pomysły/opinie są tak samo ważne jak innych. Asertywność zaczyna się od wnętrza.
Mniej agresywny → bardziej asertywny:
- Pozwól innym mówić pierwszymi.
- Łap się na przerywaniu: „Słuchaj, przepraszam – mów dalej!”.
- Pytaj o opinię innych i słuchaj.
- Nie zgadzasz się? Powiedz bez oceny: zamiast „Głupi pomysł” → „Nie podoba mi się ten pomysł”. Zamiast „On to cham” → „Uważam, że jest bezczelny”.
- Znajdź model asertywności.
Naturalnie asertywni – rozwijajcie się dalej: modele, zauważ gdzie jesteś najlepszy (np. z przyjaciółmi) i przenieś na trudniejsze sytuacje (nauczyciele, nowi ludzie). Pomyśl: „Co bym powiedział bliskim znajomym?”.
Mówienie asertywne = wiara w siebie. Budowanie asertywności = krok do bycia najlepszą wersją siebie!
Previous:Sztuka przepraszania – jak, kiedy i dlaczego to ważne
Next:Wybór nastroju – jak celowo zarządzać emocjami by osiągnąć cele
-
Simon mówi: czytaj! Potrzebne:Książka z obrazkami dla każdego gracza. Zasady gry: 1. Zagraj w „Simona mówi” z haczykiem. Zacznij normalnie. Powiedz: „Simon mówi: połóż ręce na biodrach” i zrób to. Poczekaj, aż dziecko naśladuje. Powiedz i zrób kilka
-
Chcesz zarobić na wyjścia? Jeśli jesteś kreatywny i lubisz dzieci – opieka to idealny wybór. Może być wymagająca, ale jeśli jesteś odpowiedzialny i dojrzały, by opiekować się dziećmi przez kilka godzin – to łatwy sposób na zarobek. Skonsultowaliśmy s
-
Gdy jesteś gotowy do pracy z dziećmi, czas zdecydować, jak chcesz z nimi pracować. Czy opieka w domu rodziny? Pełen etat, czy część etatu? Ile dzieci chcesz opiekować? To tylko niektóre pytania, które musisz zadać sobie – one pomogą Ci wybrać ścieżkę





