5 sposobów na lepsze poznanie swoich emocji – ćwiczenia na co dzień
Zatrzymaj się. Zamknij oczy. Dwa spokojne oddechy. Jak się czujesz teraz? Jednosłowne odpowiedzi. Jedno uczucie dominuje, czy kilka? Może przeciwstawne (podekscytowanie i nerwowość)? To normalne. Po prostu zauważ. To umiejętność: świadomość emocji.
Dlaczego warto?
- Lepiej poznajesz siebie
- Lepiej radzisz sobie, czujesz się lepiej
- Mniej autokrytyki
- Pauza zamiast impulsu przy trudnych emocjach
- Lepsze relacje z ludźmi
5 ćwiczeń na co dzień
- Zauważ i nazwij. W momencie: „czuję dumę”, „rozczarowanie”, „relaks”, „nervowość”. Nazywanie daje kontrolę.
- Śledź jedną emocję cały dzień. Np. radość. Ile razy? W jakich momentach? Siła: lekka, średnia, silna? Notatki mentalne lub pisemne.
- Rozszerz słownictwo emocjonalne. Ile słów na „złość”? Drażnienie, złość, furia, oburzenie, gniew, yarost. Im więcej słów, tym lepiej rozumiesz niuanse.
- Dziennik emocji. Kilka minut dziennie: co czujesz i dlaczego. Pisanie, sztuka, poezja, muzyka – wyrażanie pomaga zrozumieć.
- Obserwuj emocje w sztuce. Film, piosenka, obraz – jak artysta pokazuje uczucia? Jak Ty na nie reagujesz?
Przyjmij swoje emocje bez oceny. Bądź dla siebie dobry. Wszystkie emocje są normalne – to jak na nie zareagujesz ma znaczenie. Świadomość = mądrzejsze wybory. Jeśli emocje przytłaczają – szukaj wsparcia u zaufanego dorosłego.
-
To sytuacja, w której wielu rodziców z dziećmi w opiece dziecięcej znalazło się w jednym momencie lub innym: Twoje dziecko wydaje się chore… ale czy są na tyle chore, by uzasadnić trzymanie ich w domu z żłobka? Przed COVID, odpowiedź była nieco bardz
-
Co to są szczepienia i dlaczego dziecko ich potrzebuje? Szczepienia dają odporność na określone choroby. Jeśli masz odporność, jesteś chroniony przed tą chorobą. Możesz się zastanawiać, dlaczego dziecko potrzebuje szczepień na choroby, których nigdy
-
– Opowiedz mi historię. Nie z książki. Od siebie. – Mimo że na co dzień piszę książki dla dzieci, te słowa kiedyś sprawiły, że wyleciał mi zimny pot. Jako pisarz opowiadam historie na papierze, w ciszy biurka – nie z twarzą dziecka cali od mojej, wy





