• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Uczniowie utalentowani

Ciekawe jest to, że uczniowie utalentowani mogą napotykać wiele z tych samych stresów co nastolatki z deficytami w uczeniu się. Faktem jest, że doświadczają one więcej lęku i depresji niż wszystkie inne grupy społeczne młodzieży, podczas gdy chłopcy i dziewczyny z IQ na poziomie geniuszu są w ekstremalnie wysokiej grupie ryzyka nadużywania narkotyków.

To nie jest tak zaskakujące. Inteligencja nie jest tak ceniona w okresie adolescencji, jak później w życiu, co może odseparować tych młodzieńców od ich rówieśników. Ich umiejętności społeczne mogą być zahamowane, i nie tylko dlatego, że są izolowani: Wybitnie utalentowane dzieci czasami poświęcają tyle energii na rozwijanie intelektu, że zaniedbują swoją „inteligencję emocjonalną”. Potem jest praktyczna kwestia bycia poza pętlą społeczną większość czasu; utalentowani młodzi ludzie poświęcają średnio trzynascie godzin tygodniowo na doskonalenie talentu. Inni utalentowani młodzi ludzie mogą mieć tak zaawansowane umiejętności społeczne, że lepiej dogadują się z dorosłymi niż z rówieśnikami.

Równoległości między utalentowanymi uczniami a tymi, którzy mają trudności w uczeniu się, nie kończą się tam. Ich potencjał, mierzony testami inteligencji, nie zawsze przekłada się na sukces w szkole, co sprawia rozczarowanie rodzicom. Jednym powodem może być nudzenie się tych młodzieńców, ich ciekawość i wyobraźnia nie są wykorzystywane; albo, desperacko chcąc się wpasować, mogą celowo sabotażować swój sukces szkolny. Będą udawać głupich, udawać, że są zestresowani pytaniami nauczycieli w klasie itp.

Jeśli to opisuje Twojego młodzieńca, masz prawo się martwić. Istnieje wiele sposobów, jak rodzice mogą pomóc dziecku utalentowanemu, zarówno w domu, jak i w szkole, takie jak:

Wymagaj, by zajęcia rozszerzone (AP) były dostępne w szkole średniej, by utrzymać utalentowanych chłopców i dziewczyn intelektualnie zestymulowanych i pozwolić im zdobyć punkty na poziomie akademickim z wyprzedzeniem.

Zbadaj programy wzbogacające po zajęciach lub w weekendy, albo w szkole Twojego dziecka, albo w lokalnym kolegium społecznościowym.

Znajdź mu program mentorski lub korepetycyjny, w którym pomaga i zaprzyjaźnia się z młodszymi uczniami, którzy potrzebują pomocy w nauce.

Zapełnij półki w domu materiałem do czytania, który będzie go jednocześnie wyzwalał i rozbrajał.

Poproś okręg szkolny o testowanie dziecka na utalentowanie. Choć dzieci utalentowane nie mają ochrony z prawem federalnym jak uczniowie z niepełnosprawnościami w uczeniu się, większość stanów ma pewną formę ustawodawstwa służącą utalentowanym młodzieńcom. Jeśli okręg szkolny odmówi oceny dziecka zakładanego jako utalentowany, lub rodzice nie są zadowoleni z programu akademickiego dla syna lub córki, mogą sprawić, by ich sprawa została rozpatrzona przez nieustrzeżonego sędziego arbitra, w bardzo podobny sposób, w jaki rodzice dzieci z trudnościami w uczeniu się mogą podważać decyzje dotyczące IEP (indywidualnego planu edukacyjnego).

Jak dumni jesteś z utalentowania swojego dziecka, nigdy nie gub się z oczu, że nastolatkowie potrzebują przyjaciół i by czuć się rozsądnie zaakceptowani przez rówieśników. Jednocześnie zachęcaj jej miłość do nauki. Przypomnij jej, że ze startem studiów, wkroczy do świata, w którym bycie mądrym nie jest utożsamiane z byciem botem – to jest uważane za fajne!