Spory o oceny

„Oto to!” Siedemnastolatka Michelle dumnie podaje ojcu swoją analizę metafor w twórczości Charlsa Dickensa.

Gdy ojciec skończy czytać, wydaje gwizd, prawdziwie pod wielkim wrażeniem. „Wow! Zrobiłaś świetną robotę, Kochanie!” – zawołuje. „Jeśli jakaś praca zasługuje na 5, to ta na pewno.”

Więc jest tak samo zdziwiony jak ona, gdy w przyszłym tygodniu pokazuje mu oddaną pracę, na której czerwonym ołówkiem prangnie 4-minus.

„Czwartka minus, możesz w to uwierzyć, Tatu?!” Szczerze, on nie może.

„Teraz pewnie nie dostanę piątki z angielskiego!” martwi się. „Absolutnie, na pewno muszę dostać piątkę, albo jak inaczej dostanę się na studia angielistyczne na Uniwersytecie Państwowym?”

Co możesz zrobić

Rodzic może chcieć podważyć ocenę. Ale przed sięgnięciem po długopis lub telefon, pamiętaj, że jako rodzice, nie zawsze jesteśmy w najlepszej pozycji, by ocenić jakość pracy naszego młodzieńca. Nie tylko jesteśmy skłonni widzieć ją w najlepszym możliwym świetle, ale możemy nie mieć kontekstu, by nią ocenić. Na przykład, gdy ojciec w powyższym scenariuszu rozmawia z nauczycielem, jest zaskoczony, by usłyszeć, że nauczyciel zgadza się, że praca Michelle o Charlsie Dickensie była niezwykle dobrze napisana.

Ale jak cierpliwie wyjaśnia nauczyciel, ona nie poruszyła głównego celu zadania, którym było uzasadnienie, że Dickens był ważnym komentatorem swojej epoki. Fakt, że Michelle pracowała nad pracą przez dwa tygodnie, nie ma znaczenia; jej wysiłek był skierowany nie w to miejsce. Ponadto, użyła tylko ośmiu z dziesięciu wymaganych źródeł, nie stosowała standardowej formy przypisów dolnych i przeoczyła kilka błędów ortograficznych i gramatycznych. Dlatego jej ocena 4-minus.