Jak przywrócić na właściwą drogę zboczonego nastolatka

Przejście do dorosłości bywa trudne. W poszukiwaniu tożsamości nastolatkowie mogą buntować: narkotyki, alkohol, papierosy, kradzieże, wandalizmy. Relacja z rodzicem też się napina. Choć wydaje się beznadziejne, możesz podjąć kroki, by przywrócić dawnego słodkiego dziecko.

Instrukcje

  1. Pracuj nad komunikacją. KidsHealth: rodzice powinni zacząć rozmowy z nastolatkami wcześnie. Jeśli już buntuje – mogłeś zacząć za późno pewne tematy: presja rówieśników, bezpieczny seks, narkotyki. Nawiąż dialog o tych i innych sprawach, by być pozytywnym wpływem.
  2. Ustal granice i egzekwuj je. Ryan Peister (pracownik socjalny, Helps Starts Here): rodzic musi być stanowczy, ale sprawiedliwy, łącząc dyscyplinę z miłością. Konieczne: ustalenie granic, konsekwentne egzekwowanie. Rozmowa o zasadach domu: obowiązki, zakazy, konsekwencje. Możesz zapisać i poprosić o podpis.
  3. Stopniowo przywracaj przywileje. Jeśli buntuje – odbierz przywileje (telefon, czas z przyjaciółmi, prawo jazdy). Gdy poprawi zachowanie – przywróć jako znak zaufania. Konsekwentność w odbieraniu i przywracaniu – klucz. Niespójność znieważa strategię.
  4. Nadzoruj i bądź zaangażowany. Aktywna obecność w życiu nastolatka utrudnia kłopoty. Issaquah High School PTA: rodzice obecni przy spotkaniach z znajomymi (szczególnie imprezy). Angażuj znajomych, rodzinę, sąsiadów do oka nad nastolatkiem, gdy jesteś w pracy.
  5. Zachęcaj do aktywności pozytywnych. Presja rówieśników działa obustronnie. Jeśli otoczeni pozytywnymi ludźmi i czynami – mogą się zmienić. Pośkolne: sporty zespołowe, kluby. Wolontariat, kościół.
  6. Rozmawiaj o negatywnych konsekwencjach. Większość nastolatków nie myśli o skutkach. Szczera rozmowa: złe oceny, utrata szans edukacyjnych, choroby przenoszone drogą płciową, choroby/urazy od narkotyków/alkoholu, wręcz więzienie. Dawka rzeczywistości może zatrzeźwić.
  7. Dotrzyj do sedna problemu. Niektórzy buntują naturalnie w dorastaniu. Inni – bo są zdenerwowani, ofiary przymusów, znęcanych. Porozmawiaj, co za tym stoi. Jeśli nie wyłonisz – puść do psychologa.

Previous:

Next: