Jak pomóc niemowlętom i maluchom przyzwyczaić się do zmiany czasu (letniego/zimowego)
Wystarczy, że trudno uściśnić upartego malucha. Ale jeśli dziecko musi się też przyzwyczaić do zmiany czasu (letniej lub zimowej), może mieć jeszcze trudniej z uspokojeniem – i zamienić się w super-wczesnego ptaszka.
W każdym razie są proste sposoby, by przywrócić dziecko na tor snu.
Jak zmiana czasu wpłynie na moje dziecko?
Przejście na „przeskok w przód” lub „cofnięcie” to zmiana o jedną godzinę – ale nawet ta może wpłynąć na sen malucha. Różne dzieci mają różne potrzeby snu, więc niektóre mogą nie odczuć dużej różnicy przy zmianie czasu, inne mogą być drażliwe, gdy rodzice starają się dopasować zegar do normalnej rutyny snu.
Niemowlęta, maluchy i zmieniające się zegary to trudna mieszanka. Niektóre wczesne ptaszki budzą się jeszcze wcześniej rano po przesunięciu zegara. A gdy pora na sen, niektóre dzieci mogą stać się przeprzespanymi, walcząc z nową, późniejszą godziną.
Jak długo trwa adaptacja do zmiany czasu?
Jak przy każdej zmianie ustalonej rutyny, adaptacja do przesunięcia zegara to proces. Może potrwać kilka dni, zanim dziecko wróci do normalnego harmonogramu, inne z bardziej wrażliwymi zegarami potrzebują dłużej.
Na szczęście przejście na/od czasu letniego to tymczasowy zanik w rutynie snu – i nawet jeśli Wasze dziecko ma trudniej, większość maluchów ustala się w nowym czasie w ciągu tygodnia lub dwóch.
Jak przygotować dziecko na początku i koniec czasu letniego?
Istnieje kilka sposobów, by pomóc dzieciom zostać w syncie z zegarem biologicznym – spróbujcie, co działa najlepiej:
- Trzymajcie kurs. Oznacza zmianę zegarów jak zwykle i delikatne pchanie malucha do wstawania, jedzenia, zabawy, drzemek i kładzenia spać w zwykłych godzinach według zegara. Może być chwilę drażliwy, ale im bardziej trzymajcie rutyn, tym szybciej zaadaptuje się.
- Zachowajcie tę samą godzinę kładzenia spać. Dzieci kwitną na solidnej rutynie przed snem: karmienie, bajki, przytulanki, piosenki – trzymajcie ją jak zwykle, by pokazać maluchowi, że czas uspokoić się, nawet podczas zmiany czasu.
- Zaciemnijcie pokój. Nie możecie wyjaśnić dziecku, co to zmiana czasu i dlaczego wciąż jest jasno przy kładzeniu spać (lub odwrotnie). Możecie jednak oszukać wewnętrzny zegar, zablokowując światło. Użyjcie rolet zaciemniających, zasłon, żaluzji – mam nadzieję, że przyspieszą zasypianie.
- Puśćcie słońce rano. Z drugiej strony, światło rano jest ważne, bo sygnalizuje dziecku: czas wstać. Otwórzcie rolety w pokoju dziecka lub włączcie światło, gdy witacie go, by zacząć dzień.
- Chronijcie drzemki. Kusząc jest skrócić, wydłużyć, a nawet pominąć regularną drzemkę, by pomóc dziecku przyzwyczaić się do zmiany czasu, ale nie jest to zalecane. Zamiast tego kontynuujcie drzemki, jakie dziecko normalnie robi, w harmonogramie czasu letniego.
- Przesuwajcie stopniowo. Jeśli maluch jest wrażliwy na zmiany czasu, powoli przesuwajcie godzinę kładzenia spać i wstawania kilka dni przed „przeskokiem” lub „cofnięciem”. Np. jeśli zazwyczaj budzi się 7:00, po cofnięciu zegara będzie o 6:00. Dzień 1: kładziecie spać 15 min później, by zasnął do 7:15. Dzień 2: 30 min później – wstanie 7:30. Do zmiany czasu (nadzieja) wstanie o 8:00 (7:00 po zmianie) – idealnie!
- Skracajcie rutynę w razie potrzeby. Macie malucha z opadającymi powieki? OK, by uprościć rytuał snu w niektórych nocach, jeśli to ma sens. Pomińcie dodatkową bajkę lub długą piosenkę na korzyść szybszego kładzenia spać.
Nie martwicie się zbytnio przed zmianą czasu. Z cierpliwością i kilkoma mikrokorektami, namawianie dziecka do dopasowania do nowej godziny zegara to proces, który prawie każde maluch przechodzi z kolorami.
Previous:Jak radzić sobie z jet lagiem u niemowląt
Next:11 powodów, dla których dziecko nie chce spać, i jak sobie z tym radzić
-
Choć wielu uczniów korzyści płynie z tradycyjnych zajęć korepetycyjnych, nowoczesne technologie pozwalają na prezentowanie nauki w różnorodnych formatach – z większym naciskiem na „pokazywanie” niż „opowiadanie”. Dziś aplikacje potrafią angażować dzi
-
W dobrym i złym, wiele stylów wychowawczych trafiło na radary mam i tatów (i do ich domów) przez lata – wychowanie bliskie (attachment parenting), wychowanie tygrysie (tiger parenting), wychowanie wolnoprzestrzenne (free-range parenting), wychowanie
-
To nie kłamstwo jest problemem u większości dzieci z ADHD. Potrzebują nauczyć się konkretnych umiejętności. Dzieci kłamią z wielu powodów. Czasem kłamią, by czuć się ważniejsi. Na przykład dziecko, które opowiada nauczycielce lub koleżance z klasy n





