• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Karmienie piersią po 1. roku życia – warto kontynuować?

Jeśli wciąż karmicie piersią dziecko przez jego 1. urodziny, możecie się pogratulować – dałyście mu najlepsze możliwe odżywianie. Teraz, gdy spożywa szeroką gamę pokarmów stałych, wasze mleko stało się nieco mniej krytyczne z punktu widzenia odżywczego. Niektóre maluchy wciąż spożywają umiarkowane ilości mleka (i w nim składników), inne „przelizują” i pobierają mniejsze dawki, czerpiąc większość odżywienia z innych źródeł. Na pewno nie ma znanego momentu, w którym mleko matki staje się odżywczo pomijalne. Wiemy jednak, że gdy wasze dziecko przechodzi z niemowlęctwa w maluczość, karmienie piersią wciąż działa jako źródło głębokiego pociechy i bezpieczeństwa, kładąc fundamenty pod pewnym, szczęśliwym i zdrowym przyszłością. Z tego powodu, jak i z powodu dalszych korzyści odżywczych i immunologicznych, AAP zaleca matkom kontynuowanie karmienia po 1. roku przez tyle czasu, ile jest to wzajemnie pożądane przez matkę i dziecko.

W drodze do samodzielności

Wiele matek ceni moc i praktyczność karmienia piersią w uspokajaniu emocji malucha, zapewnianiu go o swojej obecności i dawaniu pociechy w często myjącym świecie. Inne kobiety obawiają się, że kontynuacja karmienia w wieku malucha zapobiega dziecku nauce radzenia sobie z emocjami na inne sposoby. Faktem jest jednak, że maluchy często potrzebują emocjonalnego uspokojenia w ciągu dnia. To tak samo słuszne i akceptowalne, by maluch ssał piersię dla pociechy, jak ssanie suszki lub kciuka.

Radzenie sobie z opiniami innych

Nasza kultura czasem rzuca ograniczony spojrzenie na akceptowalne praktyki karmienia; choć karmienie maluchów staje się coraz powszechniejszym widokiem, wciąż bywa prowokowane do komentarzy i przysłuchiwania się ze strony niepoinformowanych dorosłych. Przy decydowaniu, jak długo karmić dziecko, bardziej wiarygodnym miernikiem niż opinia publiczna jest podejście waszego dziecka do karmienia i wasze własne uczucia. Te uczucia bez wątpienia są komunikowane do dziecka. Czujecie, że jest uzależniony od piersi dla pociechy w stopniu zakłócającym jego rozwój społeczny (tak jak maluch, którego relacja z kocem jest tak intensywna, że nie może go odłożyć, by pobawić się z przyjacielem)? Macie obawy, że jego dalsze karmienie sprawia, że inni dorośli (np. opiekunka w żłobku, nauczyciel przedszkola, inna ważna osoba) naklejają na niego negatywne etykiety? Wasze własne zmienne uczucia o karmieniu malucha ingerują w waszą relację z nim, czyniąc was niechętnymi i mniej wspierającymi partnerami? Jeśli odpowiedzi na wszystkie te pytania brzmią „nie”, to nie ma powodu, by przyspieszać odstawianie.

Matki, które zdecydowały się kontynuować karmienie maluchów, znalazły wiele kreatywnych sposobów na radzenie sobie z zaskoczeniem i nieuzasadnioną dysaprobatą innych dorosłych. Wiele uczy dzieci „słowa klucza” do prośby o piersię (np. „mimi” albo „noni”), by sprawa pozostała prywatna między nimi. Niektóre wycofują się z maluchami do prywatnego miejsca, by karmić. Inne z kolei celowo karmiają w publicznych miejscach, może w nadziei na to, by uczynić to bardziej akceptowalnym dla maluchów.

Na pewno w tym kraju ogólne nastawienie do karmienia piersią stopniowo się poprawia. Dzięki aktywizmowi politycznym grup rodzicielskich i organizacji zawodowych, wiele stanów uchwaliło ustawy chroniące prawo kobiety do karmienia piersią. Faktem jest, że stan na 2010 r., czterdzieści cztery stany, plus Dystrykt Kolumbia i Wyspy Dziewicze, miały przepisy pozwalające matkom karmienie w każdym miejscu publicznym lub prywatnym. Tylko pięć stanów nie miało żadnych przepisów o karmieniu piersią. Większość z nich stwierdza, że to prawo kobiety do karmienia tam, gdzie legalnie może być z dzieckiem. Ustawodawstwo federalne gwarantuje prawo matek karmiających piersią do karmienia dzieci w dowolnym miejscu na terenie federalnym, gdzie matka i dziecko mają prawo przebywać. To dobra rzecz nie tylko dla matek, tak często nękanych po prostu za troszkę o dzieci, ale też dla dzieci, które czerpią korzyści z całego odżywiania, pociechy i miłości. Istnieje nawet ustawodawstwo federalne chroniące prawa pracujących matek do odciągania mleka w miejscu pracy.

My się mamy dobrze, dziękuję: decydowanie, co najlepsze dla waszego dziecka

Na końcu, decyzja o tym, jak długo karmić piersią dziecko, to taka, którą powinna podjąć tylko wy – z pomocą waszego dziecka. Relacja karmienia to unikalna więź, która w idealnym świecie powinna być wspierana przez partnera i innych członków rodziny. Więc czy kończy się, gdy dziecko ma 6 miesięcy, czy 3 lata – to wybór osobisty. Słuchajcie swoich instynktów i róbcie to, co najlepsze dla was i waszego dziecka.