Twój niemowlę i rozwój mózgu: 6 kluczowych odkryć do zrozumienia

Rozwój mózgu niemowlęcia jest silnie zależny od relacji z opiekunami. W nowej książce Parenting Right From The Start: Laying a Healthy Foundation in the Baby and Toddler Years, bestsellerowa autorka i psycholog Vanessa Lapointe, Ph.D. pomaga rodzicom przejść przez kluczowe odkrycia, by lepiej zrozumieć, jakie kroki podjąć na początku życia dziecka.

Zrozumienie, jak rośnie ludzki mózg, gruntowane jest w nauce, ale może żaden inny proces ludzkiego rozwoju nie jest tak całkowicie wpływany przez serce – a sercem mam na myśli środowisko pełne miłości, współczucia i relacji. W wyrastaniu ludzkiego mózgu serce i nauka łączą się z synergicznym blaskiem, a proces jest bardziej złożony, wielowarstwowy i zaangażowany niż proste zrozumienie neurobiologii.

Mózg niemowlęcia rośnie w wybuchowym tempie. Naukowcy wiedzą też, że neuroplastyczność – zdolność mózgu do zmiany przez całe życie pod wpływem czynników zewnętrznych – jest nierozerwalnie związana z tym, jak mózg rośnie. Poprzez neuroplastyczność mózg dziecka wchłania świat, co oznacza, że kierunek wzrostu i rozwoju mózgu dziecka nie jest przeznaczonym, naukowo ustaloną ścieżką. Zamiast tego mózg dziecka będzie ogromnie wpływany tym, co dzieje się w świecie wokół nich.

Wiedza ta daje rodzicowi głęboką moc, by sięgnąć do mózgu niemowlęcia i wpłynąć na niego w niesamowicie pozytywny sposób. Pamiętaj: Nie musisz być doskonałym rodzicem. Musisz być tylko "wystarczająco dobrym". Tak, będziesz potykać się. Strać cierpliwość, będziesz potrzebować chwili dla siebie, zafrustrujesz, bo cały dzień nosisz wzdęte niemowlę. I to jest OK. Masz prawo być niedoskonały/a. Potem ruszasz dalej, zbierasz kawałki, odszorowujesz i kontynuujesz naprawianie relacji, uspokajanie rozruchu i, tak, wyrastanie niesamowitego mózgu Twojego malucha.

Bruce Perry, M.D., Ph.D., to psychiater, którego życiowe dzieło poświęcone jest zrozumieniu, czego mózgi dzieci potrzebują, by rosnąć w najlepszy możliwy sposób. Poniżej moja interpretacja six prawd Perry'ego o ludzkim mózgu. Te prawdy rzucają ważne światło na to, jak wzrost mózgu dziecka i rodzicielstwo, które otrzymują, są splecione, i jak możesz zapewnić najlepszy wynik dla swojego małego:

1. Buduj od dołu do góry

Ludzki mózg jest zorganizowany hierarchicznie od dołu do góry. Dolna część mózgu zamieszkuje większość układu nerwowego do reagowania emocjonalnego i kontroli i to część mózgu, która będzie wybuchowo rosła w pierwszych dniach, miesiącach i latach życia dziecka. Biorąc pod uwagę, że obecne myślenie o rozwoju dziecka wskazuje, że środowisko faktycznie tworzy umysł, te wczesne lata to moment dla rodziców (i wszystkich innych dużych ludzi), by to zrobić dobrze. Gdy połączenia nerwowe zakorzenią w bazie mózgu, imperatywne jest, by rodzice stworzyli środowisko pełne miłosnej relacji, w którym mózg dziecka może marynować. Skupienie w tym czasie nie leży na nauce, przygotowywaniu do szkoły ani zapisywaniu do miliarda zajęć dodatkowych, by dać im przewagę. Skupienie leży na miłowaniu, bawieniu, eksplorowaniu i roszeniu, wszystkim z fundamentem przywiązania i ostatecznego zaufania w genialny sposób natury.

2. Używaj albo tracisz

Zmiana systemu nerwowego jest "zależna od użytkowania", co oznacza, że mózg podchodzi z podejściem "używaj albo tracisz". Które systemy nerwowe są aktywowane najczęściej, te mózg dziecka utrzyma jako trwale zakablowane w strukturze nerwowej mózgu. Systemy nerwowe odpowiedzialne za samoregulację nie są wyłączone z tej tendencji do trwałego zakablowania. Jeśli dziecko jest konsekwentnie uspokajane z współczuciem, gdy jest zdenerwowane, ranne lub chore, mózg tego dziecka utrzyma systemy nerwowe odpowiedzialne za samoregulację. Ale jeśli dziecko żyje w stanie stresu, bo jego emocjonalne potrzeby nie są do niego dbańskie, jego mózg utrzyma układy, które czynią dziecko bardziej ćwiczonym w byciu zestresowanym. Klucz dla rodziców i innych dużych ludzi: konsekwencja reakcji jest żywotna dla rosnącego dziecka. Skupienie zawsze powinno być na uspokojeniu i regulacji dziecka najpierw, z instrukcjami i przypomnieniami dopiero później, gdy mózg jest uspokojony i ulgły.

3. Idź krok po kroku

Jak wspomniano wcześniej, baza mózgu jest pierwsza w ważnej sekwencji rozwoju. Każda inna część mózgu, fizyczny układ nerwowy i wynikowe ścieżki myślenia i rozwiązywania problemów, buduje się na tym fundamencie. Rodzicielstwo z konsekwentnie i spokojnie dostarczaną relacją, miłością i współczuciem da dziecko z solidnym fundamentem do regulacji emocjonalnej, które bardziej prawdopodobnie będzie racjonalnie rozumować i rozwiązywać problemy. Pamiętaj, to proces, który zajmuje czas. I kroki mogą zostać pominięte, gdy dziecko nie otrzymuje tego rodzaju relacji, której szuka. Gdy krok zostaje pominięty w sekwencji rozwoju mózgu, ta dziura musi zostać wypełniona, zanim reszta mózgu będzie mogła rosnąć i kwitnąć. Dziecko nie może przeskoczyć do miejsca dobrze rozwojowej dojrzałości, jeśli mózg brakuje kroku w sekwencji wzrostu. Jeśli to się stanie, rodzice, terapeuci lub psycholodzy muszą ocenić brakujące potrzeby dziecka, a potem wrócić i pomóc dziecku wyrosnąć pominięte połączenia nerwowe.

4. Zyskaj przewagę na starcie

Mózg rozwija się najszybciej na początku życia. Jak się dowiedzieliśmy, formuje on około milion nowych połączeń nerwowych na sekundę. Wyobraź sobie, jak mikroskopijny jest neuron. Teraz rozważ, że w tym okresie nie do wyobrażenia wybuchowego wzrostu mózgu, mózg niemowlęcia waży zaledwie 25% ostatecznego rozmiaru dorosłego. Kiedy dziecko osiągnie drugie urodziny, jego mózg wyrośnie do 75% ostatecznego rozmiaru dorosłego. Tempo wzrostu nerwowego u małego dziecka jest oszałamiające! Z tym szybkim wzrostem i tym, co eksperci wiedzą o neuroplastyczności, ma głęboki sens, że mózgi dzieci są najbardziej otwarte na wpływ zewnętrzny w tym wczesnym okresie życia. Mózg nie jest statyczny, ale nieustannie zmienia formę, reagując na swoje zewnętrzne środowisko, a potem kodując te doświadczenia wewnętrznie. Gdy myślisz o tym, jak ustawić świat dziecka, pamiętaj o swojej roli w zapewnieniu, by te wczesne lata były spokojne, konsekwentne i absolutnie pełne relacji. Czasami stworzenie takiej rzeczywistości wymaga silnego wkroczenia i szczerego rozważenia priorytetów. Zachęcam wszystkich rodziców, by poświęcili czas na to, jak mogą to zrobić dla swojego dziecka.

5. Zmiana jest możliwa

Systemy nerwowe mogą się zmieniać, ale niektóre łatwiej niż inne. Więc jeśli małe dziecko przegapi kontaktu, bliskości i troski potrzebnych do optymalnego rozwoju rdzenia regulacyjnego mózgu, to będzie trzeba to proaktywnie adresować później przez konsekwentną, opartą na przywiązaniu opiekę.

Liczbowe badania recenzowane przez rówieśników wykazały niesamowity potencjał mózgu do zmiany. Np. Megan Gunnar, Ph.D., i współpracownicy pokazali, że grupa zutraumatyzowanych dzieci niedawno umieszczonych w rodzinach zastępczych miała początkowo wysokie poziomy kortyzolu. Kortyzol to hormon stresu – uwalniany w momentach alarmu, by pomóc ciału zareagować, byś mógł się chronić walką, ucieczką lub zamrożeniem. Dziecko z historią złego traktowania prawdopodobnie dostosowało się, rozwijając mózg dobry w reagowaniu na stres. Taki rodzaj reakcji działa dobrze w środowisku, gdzie dziecko musi być na strażnicy kolejnej chwili wysokiej potrzeby lub ataku. Ale sprawia też, by to samo dziecko było podatne na stres i lęk.

To, co odkryli badacze tacy jak Gunnar i jej współpracownicy, to to, że kortyzol jest faktycznie toksyczny dla rozwijającego się mózgu. Ale z jedyną interwencją konsekwentnej, współczującej, opartej na przywiązaniu opieki, to podwyższone reagowanie przesunęło się, by było bardziej podobne do wzorców kortyzolu dzieci bez historii traumatycznych. Zajęło to trzy miesiące, by dokonać tej zmiany, zmiany, która zmieniła cały dalszy przebieg życia każdego z tych dzieci. Jako reguła, im starsze dziecko lub dorosły, tym dłuższa i strzeższa droga do zmiany, ale drzwi nigdy nie są w pełni zamknięte. Niesamowita rzecz o ludzkim mózgu to to, że chce być OK. Naukowcy zidentyfikowali coś, co nazywają "skłonnością do samonaprawiania". Podana połowa szansy, mózg popycha w stronę regeneracji i optymalnych wyników. A gdy mówimy o mózgu dziecka – mózgu, który wybuchowo rośnie i ma potencjał – prawdopodobieństwo, że Twoja reagująca opieka zrobić całą różnicę, jest wyjątkowo wysokie. Więc kocha ich i dba o nich – i obserwuj, jak mózg robi swoje.

6. Społeczne z natury

Ludzki mózg jest zaprojektowany by być społecznym. Jesteśmy stworzeni, by rosnąć w świecie relacji, by być absolutnie namoczeni w relacji. W pokoleniach przeszłych ludzie żyli w bardziej bogatych relacyjnie społecznościach i strukturach niż wielu z nas dziś. Żylibyśmy w plemię, potem w wioskach i domach wielopokoleniowych – niektóre rodziny wciąż tak robią! Spaliśmy, jeliśmy, pracowaliśmy i bawiliśmy razem.

Gdy dzieci są zanurzone w heterogenicznym świecie wypełnionym ludźmi różnych wieków, otrzymują okazję do obserwowania i eksperymentowania z nadchodzącymi etapami rozwojowymi, modelowanymi przez starszych i bardziej kompetentnych ludzi w bezpiecznym i bezpiecznym środowisku – co daje większe szanse na rozwój. Społeczne z natury, a jednak mało dzieci doświadcza bogactwa relacji w sposób, jaki opisuje Perry. Możesz dać to bogactwo swoim dzieciom, nie grając w sanitaryzowane, homogenne sposoby naszego współczesnego świata. Myśl wielowiekowe grupowania wszelkiego rodzaju ludzi – dzieci i dorośli. Duże zgromadzenia rodzinne, angażowanie rodziny rozszerzonej i dziadków w opiekę, unikanie zbyt wielu zajęć grupowych rówieśników, i każda inna szansa, by "namoczyć" dzieci w bardziej plemiennym, wioskowym istnieniu – rób to! To jest to, co wyrasta społeczne mózgi dla naszego gatunku społecznego.

Łącząca nitka…

Tematem tych punktów jest to, że relacja ma znaczenie w nierównowartościowo głęboki sposób dla każdego rosnącego niemowlęcia i dziecka. Relacja to, jak wyrastasz mózg! Jeśli jest jedna wiadomość, którą rodzice powinni interioryzować o tym, jak wyrastać swoich małych ludzi, to ta: Dzieci nie chcą, ale potrzebują, by być trzymanymi w bezpiecznym fizycznym i figuratywnym objęciu swoich najbardziej szczególnych dużych osób. Nie potrzebują luksusowych krzesełek i high-tech wózków i najfajniejszych zabawek. Dzieci potrzebują, by ich rodzice byli obecni i prowadzili ze swoich dorosłych ja z zrozumieniem, cierpliwością i miłością. Gdy to się dzieje, zdolność do samoregulacji będzie nawodniona i pielęgnowana.

Previous:

Next: