Etapy rozwoju dziecka i zazdrość

Rodzice często są świadkami zazdrościwych reakcji u dzieci, gdy zdarza się zdarzenie, takie jak nowe dziecko w rodzinie. Starsze dziecko może okazać zniesmaczenie, gdy fokus przesuwa się na nowy dodatek. Często jest to zaskakujące dla rodziców bycie świadkami tej emocji u dziecka. Może to sprawić, że zaczynają się zastanawiać, czy zazdrość jest normalną częścią rozwoju, czy wskazuje na głębszy problem.

Teoria Freuda

Psycholog Zygmunt Freud teoretyzował, że rozwój dzieje się w pięciu etapach psychoseksualnych. W jego teorii zazdrość pojawiała się w ok. 3. roku życia w trakcie tego, co nazwał "Fałlicznym Etapem". Zaproponował, że dzieci zazdrością rodzicowi tej samej płci i widzą ich jako konkurenta o afekt rodzica przeciwniej płci. Na tym etapie wierzył, że dzieci stają się zazdrośliwe, gdy nie są w centrum uwagi rodziców. Mogą to okazować, chcąc spać z rodzicami lub wywodzić się, by dostać więcej uwagi.

Teoria Eriksona

Erik Erikson był psychologiem wpływanym w pewnym stopniu przez Freuda, ale uważał, że społeczeństwo wpływa na rozwój, a nie pożądania seksualne. Opracował osiem etapów w swojej teorii konfliktów psychospołecznych, przez które dzieci przechodzą, gdy rosną. Trzeci etap Eriksona zaczyna się w ok. 3. roku życia, gdzie konfliktem jest inicjatywa a winy. Na tym etapie dzieci zaczynają brać inicjatywę w grach rolowych, które pomagają im znaleźć swoje miejsce w społeczeństwie. Dzieci niepewne co do swojej właściwej roli w rodzinie mogą czuć frustrację prowadzącą do winy. W tym momencie zazdrość może się rozwijać, jeśli dziecko nie dostaje uwagi i pewności swojej roli w społeczeństwie od rodziców.

Teoria Piageta

Jean Piaget był oryginalnie biologiem, który poszedł dalej, by badać rozwój dziecka. Opracował teorię opartą na czterech etapach poznawczych rozwoju. Choć nie używał terminu zazdrość w swoich etapach, odnosił się do "Egocentryzmu". To pojęcie, że świat kręci się wokół dziecka. To jest powszechne w niemowlęstwie i wczesnym dzieciństwie, określanym przez Piageta jako etap Sensoryczno-Ruchowy i Preoperacyjny odpowiednio. Te dwa etapy pokrywają narodziny do ok. 7. roku życia. Niemowlęta płaczą, gdy są głodne lub przemoczone, niezależnie od pory dnia lub nocy. Małe dzieci przychodzą i denerwują, gdy jesteś u telefonu, nie chcąc, by Twoja uwaga była skierowana gdzie indziej. Gdy dowiedzą się, że uwaga jest odciągnięta, zazdrość naturalnie następuje.

Nowoczesne poglądy na zazdrość

Sybil Hart i Maria Legerstee skompilowały liczne studia przypadków na temat zazdrości do książki "Podręcznik zazdrości: Teoria, Badania i Wielodyscyplinarne Podejścia". One w zasadzie mówią, że są dwa przeciwstawne poglądy na zazdrość. Jeden widzi zazdrość jako negatywną, wynikającą z uczuć strachu i gniewu. Drugi widzi ją jako emocję pozytywną związaną z afektem i miłością. Mówią, że zazdrość jest widoczna u dzieci od niemowlęstwa i jest często nawet pożądana przez rodziców. Na przykład, nowa matka może czuć się skrzywdzona, jeśli jej dziecko nie walczy o jej uwagę.

Previous:

Next: