Jak perfekcjonizm wpływa na rodzicielstwo?

Rodzice-perfekcjonisci chcą najlepszego dla swoich dzieci, ale często pchną tę pragnienie zbyt daleko. We współczesnym świecie elastyczność i zdolność adaptacji są kluczem do sukcesu, a perfekcjonizm robi przeciwną rzecz – uwarunkowuje zachowanie do bycia sztywnym i nieugiętym. Posiadanie wysokich standardów nie jest złe, ale przefakturowane, perfekcjonizm może szkodzić zarówno dzieciom, jak i rodzicom.

Jak perfekcjonizm wpływa na rodziców

Perfekcjonizm sprawia, że rodzicielstwo jest bardziej stresujące, zgodnie z badaniem pod kierunkiem Megan Lee z Ohio State University. Rodzice wykazujący wyższy poziom perfekcjonizmu demonstrowali też mniejszą zdolność do dostosowania się do ról rodzicielskich. Dr Rick Nauert, w artykule na stronie PsychCentral, mówi: "Presja bycia idealną mamą lub tatą może zadziałać odwrotnie, bo stres bycia bezbłędnym może podważać umiejętności rodzicielskie". Zgodnie z badaniem Ohio State University, ojcowie mogą lepiej radzić sobie z perfekcjonizmem niż matki. Matki z wyższymi standardami wykazały niższy poziom pewności siebie w umiejętnościach rodzicielskich, podczas gdy ojcowie wykazywali wyższy poziom stresu i lęku o to, jak inni oceniają ich umiejętności rodzicielskie, ale byli bardziej skłonni czerpać korzyści ze tego stresu. Perfekcjonistyczni rodzice często mierzą własny sukces osiągnięciami dzieci, zgodnie z artykułem w Psychology Today. Jednak pragnienie rodziców, by dzieci wycelowały jako sposób na walidację własnej wartości, rodzi presję na dzieciach, która sama może przejawiać się jako perfekcjonizm. Dzieci perfekcjonistyczne wykazują wyższy poziom depresji i lęku, które utrzymują się w dorosłości.

Jak perfekcjonizm wpływa na dzieci

Dzieci widzą presję sukcesu od rodziców jako krytykę i starają się być idealne same. Perfekcjoniści boją się, że błąd lub niedoskonale wykonanie sprawi, że inni pomyślą o nich źle. W tym przypadku dzieci perfekcjonistyczne boją się, że każda porażka rozczaruje rodziców i sprawi, że pomyślą o nich gorzej. Perfekcjonistyczne nastawienie i często nienaturalne oczekiwania rodziców mogą powodować niepokój psychiczny i lęk, zgodnie z Psychology Today. Strach przed popełnianiem błędów uwarunkowuje dzieci do unikania wyzwań, stają się bardziej sztywne, mniej zabawne i mniej kreatywne. Skoro skupiają tyle uwagi na swojej wydajności, dzieci rodziców-perfekcjonistów mogą mieć trudności z uczeniem się i zapamiętywaniem informacji. Dzieci dążące do perfekcji częściej mają niższe samoocenę, co przyczynia się do depresji i lęku.

Jak perfekcjonizm wpływa na relacje

Dzieci perfekcjonistów odbierają komunikat, że bycie kochanym jest związane z byciem idealnym. Zazwyczaj dzieci perfekcjonistów nieustannie starają się zadowolić rodziców, co prowadzi do przyjmowania przez nie tego samego nastawienia perfekcjonistycznego. Czasami jednak dziecko, które czuje, że nigdy nie zadowoli rodziców, może zrezygnować lub zwrócić się do buntowniczego zachowania. To dotyczy szczególnie młodszych rodzeństwa, jeśli czują, że starsze rodzeństwo w oczach rodziców faktycznie osiąga perfekcję.

Sugestie, jak przeciwdziałać perfekcjonizmowi

Najlepszą obroną przed przejęciem przez dzieci perfekcjonistycznych postaw rodziców jest zachęcanie do doskonałości zamiast perfekcji, a także wspieranie dzieci w doświadczaniu porażek, według dr Jima Taylora, profesora psychologii na University of San Francisco. "Bez strachu przed porażką", zauważa dr Taylor, "Twoje dzieci mogą skierować wzrok w stronę sukcesu i dążyć do niego z oddaniem i entuzjazmem, wiedząc, że pokochasz je niezależnie od wszystkiego". Dzieci muszą być wolne, by być sobą, czy to oznacza naukę wiązania sznurowadłek dopiero w starszym wieku, czy gorszą ocenę z matematyki. W przeciwnym razie dzieci mogą odebrać komunikat, że są mniej godne miłości, gdy nie są idealne. Jeśli rodzice nagradzają perfekcję, dzieci zaczynają łączyć bycie idealnym z samooceną, mówi dr Taylor, dodając, że w późniejszym życiu skrajny perfekcjonizm może prowadzić do depresji, lęku i uzależnień.

Previous:

Next: