• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak rozpoznać, czy jesteś rodzicem „helikopterem”

Rodzice chcą dla dzieci tego najlepszego, ale rodzice „helikopterzy” unoszą się nad nimi, gotowi w każdej chwili zeskoczyć i rozwiązać wszelkie problemy. Choć ich intencje są dobre, to podejście hamuje rozwiązywanie problemów przez dziecko, osłabia jego rozwój i podważa pewność siebie. Dowiedz się, jak wychowywać bez hamowania rozwoju dziecka i kiedy odsunąć się.

Instrukcje

1. Złap się na nachyleniu się do każdego kaprysu. Jeśli nie znosisz łez ani rozczarowań dziecka, chronisz je przed każdym negatywnym doświadczeniem. Gdy nigdy nie nauczy się radzić z trudnościami, zderzenie z rzeczywistością będzie bolesne.

2. Daj dziecku przestrzeń w kontakcie z rówieśnikami. Dziecko musi sam znaleźć znajomych i rozwiązywać konflikty na placu zabaw. Interwencja przy przemocy lub wyzysku to jedno, ale skakanie przy każdej zabranej zabawce czy kolejce do zjeżdżalni uczy dziecko, że zawsze ktoś za nie interweniuje. Nadmierne nadzorowanie zabaw ogranicza też aktywność ruchową.

3. Nie interwenuj stale w szkole. Jeśli dziecko źle się zachowuje lub ma złe oceny, powinno samie ponieść konsekwencje. To uczy odpowiedzialności i kontaktu z autorytetami poza domem – szefami, policjantami. Dzieci ze specjalnymi potrzebami (np. niepełnosprawnością) też korzystają z odpowiedzialności, choć szkoła musi wprowadzić modyfikacje w ramach Indywidualnego Programu Edukacyjnego (IEP).

4. Nie rób zadań za dziecko. To ono otrzymuje edukację i powinno być oceniane za własne zasługi. Pomoc w lekcjach to wskazywanie drogi do odpowiedzi w podręczniku, w sieci, w bibliotece – nie podawanie gotowych rozwiązań ani nadzorowanie z nękaniem, co wywoła bunt.

5. Puść dziecko w życie dorosłe. Gdy wychodzi z domu, studiuje lub pracuje – codzienne telefonowanie, SMS-y, sprawdzanie, co robi, podważa jego pewność siebie. Nie narzucaj kierunków studiów ani nie dzwonisz do profesorów. Sugestie – tak, decydowanie – nie.

6. Zadaj sobie pytanie: czy dziecko może to zrobić sam? Zanim interweniujesz – podnoszenie upuszczonej zabawki, mycie zębów 10-latki, wypełnianie wniosków o studia przez maturzystę. Jeśli zawsze zajmiesz się nudnymi szczegółami, nigdy nie nauczy się stać na własnych nogach.

7. Bądź rodzicem „lodzią podwodną”. Według Silvany Clark, autorki „Fun-Filled Parenting”, zostajesz blisko małego dziecka lub dostępnie dla starszego, by interweniować tylko w poważnych sytuacjach, ale trzymając niski profil. Nie zachęcaj do uciekania do Ciebie przy każdej drobności. Dzięki temu dziecko odkrywa, ile potrafi zrobić samodzielnie, dorastając do odpowiedzialnego, niezależnego dorosłego.