• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Co to znaczy być modelem do naśladowania?

Wszyscy odgrywamy różne role w życiu. Role to społeczne odpowiedzialności lub funkcje, które ludzie pełnią w różnych sytuacjach. W pracy ktoś może być nauczycielem, w domu – rodzicem, małżonkiem lub dzieckiem. Rodzice modelem zachowań, które dzieci będą odgrywać w społeczeństwie jako dorośli, poprzez swoje postępowanie. Dzieci naśladują zachowania rodziców i są przez nich wpływane silniej niż przez jakąkolwiek inną osobę lub grupę.

Znaczenie

Dzieci potrzebują modeli do naśladowania z wielu powodów. Modele pomagają dzieciom czuć się pewniej co do swojej tożsamości. Młodzi ludzie często porównują się do innych, szukając własnej tożsamości i sposobów bycia w świecie. Posiadanie dorosłego, do kogo można się porównać, znacznie podnosi pewność siebie we własnych decyzjach. To jak posiadanie odzwierciedlenia tego, co wiadomo, że jest właściwe zachowanie, w realny i uzasadniony sposób.

Fakty

Nawet jeśli rodzice nie starają się aktywnie być modelem, to i tak są primary modelem swojego dziecka. Dzieci uczą się od rodziców od czasu bycia niemowlętami. Uczą się mówić, jeść, chodzić, kontaktu społecznego, zarządzania emocjami i wykonywania obowiązków. Dzieci mają ogromne zaufanie do rodziców – „wrodzone zaufanie” zakorzenione w najwcześniejszych wspomnieniach, wedle Healthy Place.

Modelowanie zachowań

Rodzice powinni modelować właściwe zachowania we wszystkich aspektach życia. Powinni modelować postawę zawodową, terminowo i sprawnie wykonując własne obowiązki. Rodzice powinni być też dobrymi modelami asertywności, dobroci i zarządzania emocjami. Jeśli rodzice często gubią cierpliwość, dzieci nauczą się, że wolne wyrazienie złości jest w porządku, niezależnie od obecnych osób. Mogą jako dorośli okazować wrogość przed własnymi dziećmi.

Modelowanie relacji

Rodzice mogą być pozytywnymi modelami relacji społecznych dzieci. Jeśli rodzic regularnie przyprowadza znajomych, którzy są niegrzeczni lub wykorzystują przyjaźń, dzieci pomyślą, że takie przyjaźnie są akceptowalne i zaczną budować własne negatywne wzorce. Domowe środowisko daje najsilniejszy model relacji romantycznych w życiu człowieka. Jeśli rodzice są czuci i troskliwi wobec siebie nawzajem, to prawdopodobnie stanie się to standardem, jakim dzieci będą mierzyć swoje przyszłe relacje.

Aktywne modelowanie ról

Bycie modelem to też komunikacja z dzieckiem o oczekiwaniach i wartościach. Jeśli nastolatek jest w oczywistej relacji werbalnie lub emocjonalnie niszczącej, powinieneś rozmawiać z nim otwarcie o zachowaniach partnera i porównywać to z Twoją własną relacją. Nastolatkowie, zwłaszcza, są zdezorientowani co do swoich ról społecznych i oczekiwań. Jasna komunikacja to bycie proaktywnym i skutecznym modelem. Bycie pozytywnym modelem to też aktywne udziałowanie w życiu dziecka. Jeśli dzieci nie czują się ważne dla rodziców, mogą traktować relację rodzicielską jako mniej istotną i ignorować swoje modele.