• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Metoda 1-2-3 w dyscyplinie dziecka

Maile aspekty rodzicielstwa są tak frustrujące jak dyscyplina. Sprawienie, by dziecko posłuchać, bywa walką z wiatrakami. Wstyd za zachowanie dziecka w publicznym miejscu czasem pcha do krzyku czy groźb, których nie zamierzasz wykonywać. Metoda 1-2-3 Magic, opracowana przez chicagońskiego psychologa dr Thomasa Phelana, uczy nie tylko skutecznej dyscypliny, ale też chwalenia dziecka i budowania silniejszej relacji.

1-2-3

Liczenie to sposób na przyciągnięcie uwagi dziecka i sygnał: to zachowanie nie jest akceptowalne. Gdy 5-latek się wywodzi, powiedz spokojnie: „To jeden”. Nie rozwijaj, nie denerwuj się, nie tłumacz, dlaczego nie może mieć ciastka przed obiadem, nie usprawiedliwuj. Jeśli kontynuuje przez kilka sekund: „To dwa”. Znowu – nie angażuj w rozmowę. On już wie, dlaczego to nieakceptowalne. Jeśli nadal – „To trzy. Pięć minut”.

Konsekwencja: time-out

Liczenie do trzech nic nie daje bez konsekwencji – tu wchodzi „Pięć minut”. Gdy to powiesz, dziecko idzie do kącika ciszy (time-out). Phelan zaleca: do pokoju lub na krzesło. Czas trwania = wiek dziecka w minutach; każda próba ucieczki dodaje minutę. Time-out to nie kara, ale czas na uspokojenie i odzyskanie kontroli nad zachowaniem.

Wdrażanie w życie

Nie zacznij stosować 1-2-3 Magic w supermarkecie, spodziewając się, że dziecko zrozumie. Wdrożenie wymaga planowania i rozmowy z dzieckiem ZANIM nastąpi kryzys – by wiedziało, czego się spodziewać. Wyjaśnij w spokojnej chwili, nie podczas wybuchu, jak zareagujesz na znane złe zachowanie, o którym ostrzegałeś lub karano w przeszłości. Tylko wyjaśnij; nowa metoda nie jest do negocjacji, choć możesz odpowiadać na pytania, jeśli nie są manipulacyjne ani bezsensowne („A co jak zrobię to milion razy?”).

Efekty

Metoda działa TYLKO jeśli dotrzymujesz groźb dokładnie i obaj rodzice współpracują. Gdy dziecko zobaczy pęknięcie w pancerzu – skazani na porażkę. Ale przy konsekwencji – widzisz rezultaty. W klinice zdrowia psychicznego w Kanadzie, gdzie uczyli technikę rodziców dzieci na liście oczekujących na diagnozę, 90% zgłosiło poprawę zachowania po 3 miesiącach. Ok. 50% nie czuło już potrzeby diagnozy zaburzeń psychicznych (Irishtimes.com, lipiec 2011).