Prosty Sposób Na Pokonanie Winy Matki Dzięki Strategicznej Zmie
Wina matki jest tak głęboko zakorzeniona w naszej kulturze, że uważa się ją za „naturalne” zjawisko.
Prawie każda mama, zwłaszcza nowi rodzice, doświadcza winy z wielu powodów – za bycie zbyt opiekuńczą lub zbyt mało, za dawanie dziecku zbyt dużej swobody lub zbyt małej, za klucie lub ich brak, za zbyt dużo czasu przed ekranem czy lodu.
Najczęstszą decyzją rodzącą winę, jaką podejmują matki, jest praca – winna matka pracująca na pełen etat, winna matka domowa, albo winna ta, która próbuje pogodzić oba role i czuje, że w obu zawodzi.
Codziennie matki na całym świecie obciążone są nieuzasadnioną winą. Większość winy, którą czują, pochodzi od ich rodzin, przyjaciół i społeczeństwa, ale najgorsza pochodzi od nich samych.
Prosta zmiana w myśleniu może to wszystko zmienić.
Czym Jest Wina Matki
Wina matki lub rodzica to uczucie, że zrobiłaś coś źle, co zaszkodziło dziecku, niezależnie od tego, czy jest to prawdą, czy nie. Może również wynikać z niezdolności do spełnienia oczekiwań wobec bycia idealną matką.
Zazwyczaj wina towarzysza wstyd. Wina często współwystępuje z i jest nasilana przez uczucia niedowartości, wyczerpania, zamieszania, strachu i złości. Niektóre matki czują też złość, zarówno na same siebie, jak i na tych, którzy sprawiają, że czują się winne.
Skutki Winy Matki
Stałe uczucia winy i nierealistyczne oczekiwania stawiane matkom mogą mieć szkodliwy wpływ na ich zdrowie fizyczne, psychiczne i produktywność.
Wina matki jest częstsza niż wina ojca. Uczucia winy wydają się dotyczyć przede wszystkim matek, a nie ojców.
Wychowywanie to ciężka praca. Przejście do macierzyństwa wiąże się z wyższym ryzykiem niepokojów psychiatrycznych, zmian hormonalnych i bezsenności.
Wina związana z pogodzeniem pracy i rodziny sprawia, że jest jeszcze gorzej. Może wpływać na ogólne samopoczucie kobiety, zwiększając ryzyko depresji lub lęku. Negatywne emocje, takie jak napięcie, niepokój, frustracja, cierpienie, lęk i wina, są bardziej powszechne. Ich satysfakcja z pracy i życia jest również niższa. Matki są również bardziej skłonne do rekompensaty poprzez bycie zbyt uprawnionymi, styl wychowawczy związany z negatywnymi skutkami u dzieci.
Skąd Bierze Się Wina Matki
Istnieje wiele czynników kulturowych, które przyczyniają się do winy i wstydu matek.
Na poziomie makro mamy ideologię „dobrego macierzyństwa”, która kształtuje nasze postrzeganie tego, co stanowi bycie dobrą matką.
Na poziomie mezzo matki porównują się do innych w społeczności.
Na poziomie mikro matki doświadczają winy i presji z ich domowych doświadczeń.
W USA ideologia „dobrej matki” jest skupiona na dziecku i pochłaniająca czas.
Dobra matka to taka, która znajduje równowagę w życiu i organizuje spotkania zabawowe dla dzieci, dbając o sprawny dom. Lubi organizować targi ciast i urodzinowe imprezy. Dobra mama zawsze powinna dawać i być obecna. Macierzyństwo powinno przewyższać inne tożsamości.
Kobiety czują się zafrustrowane, wyczerpane i złościwe w swoich próbach spełnienia tych skośnych i nierealistycznych oczekiwań wobec dobrych matek.
Wystarczy Jedna Zmiana W Myśleniu
Czy zauważyłaś, co jest nie tak z tą wersją idealnej mamy?
Matki są często oceniane przez ich zaangażowanie czasowe w dzieci, a także ile czasu poświęcają na robienie rzeczy dla nich.
W definicji dobrej matki nie ma mowy o tym, jak bardzo mama kocha swoje dzieci. Jakby organizowanie targu ciast było równoznaczne z kochaniem dzieci. Wniosek jest taki, że mamy, które nie mają czasu na organizowanie targów, nie są dobrymi mamami.
Czy to nie jest absurdalne?
Dlatego matki w całym kraju czują się winne.
Mamy muszą przestać czuć winę, ponieważ…
Czas Spędzony Nie Zawsze Równa Się Czasowi Jakościowemu.
Jako ktoś, kto dorastał w rodzinie dysfunkcjonalnej i z przemocą powiedział: „Wolę zajętego, ale troskliwego rodzica niż przemocowego rodzica domowego”.
Spędzanie czasu nie automatycznie przekłada się na bycie dobrym rodzicem.
Także nie spędzanie dużo czasu nie automatycznie czyni kogoś złym rodzicem.
To, co ma znaczenie, to jakość interakcji między rodzicem a dzieckiem.
Sukcesy szkolne dzieci, na przykład, są związane z jakością, a nie ilością zaangażowania rodziców w prace domowe. Wspierająca pomoc w lekcjach poprawia wyniki, a narzutowa pomoc ma negatywny wpływ.
Dobra wiadomość jest taka, że nie musisz poświęcać dużo czasu, by był on czasem jakościowym.
Bycie lepszą mamą nie oznacza robienia więcej lub poświęcania więcej czasu, ale spędzanie czasu jakościowego i działanie w najlepszym interesie dziecka.
Jak Tworzyć Jakościowe Interakcje Rodzic-Dziecko
Nawet jeśli spędzasz z dziećmi bardzo mało czasu, spraw, by każda minuta się liczyła.
Zamiast narzekać na lekcje domowe lub obowiązki, poświęć czas na nawiązywanie kontaktu z nimi, wspieranie ich potrzeb emocjonalnych i budowanie wysokiej jakości relacji rodzic-dziecko.
Zapomnij o idealnych rękodziełach z Pinteresta; zamiast tego posłuchaj, jak dziecko opowiada o swoim dniu.
Na koniec dnia Twoja relacja z dzieckiem i ich szczęście są ważniejsze niż same piątki czy porządny dom.
Cechy rodzicielskie związane z jakościowymi interakcjami to:
- Ciepła i wrażliwa
- Odpowiadająca
- Wspierająca autonomię
- Walidująca
- Trenująca emocje
- Dyscyplina indukcyjna
- Pozytywne nastawienie
- Akceptująca
Żadna z tych cech nie wymaga znacznego nakładu czasu. Rodzice muszą jednak być cierpliwi i zaangażowani.
Samopoczucie Matki
Mimo że wiemy, że jakość jest ważniejsza, trudno pozostać obojętną na media społecznościowe lub komentarze ze strony społeczeństwa.
Dlaczego tak bardzo zależy nam na tym, co losowi ludzie mówią o naszym wychowywaniu?
Dlaczego nasze samoocena jest tak mocno zależna od osób z zewnątrz?
Niestety, to może być genetyka.
Badacze z Uniwersytetu Oksfordzkiego, Elliott i Wattanasuwan, uważają, że powstawanie tożsamości jednostkowej jest nierozerwalnie związane z tożsamością społeczną zbiorową.
Ludzie są zwierzętami stadnymi. Interakcja społeczna jest niezbędna dla tożsamości własnej.
Innymi słowy, tęsknimy za akceptacją społeczną.
To, „kim jestem”, jest stale definiowane i redefiniowane przez porównania z innymi.
Naukowcy odkryli, że samoocena pochodzi z dwóch źródeł – poczucia wartości społecznej i poczucia własnej skuteczności.
Nie doświadczamy siebie jako po prostu pozytywni lub negatywni, ale jako to, jak jesteśmy społecznie akceptowani (lubienie siebie) i jak silni lub słabi jesteśmy (kompetencje własne).
Oczywiście nie możemy powiedzieć mediom, by zamknęły się (choć byłoby to ogromną przysługą dla świata, gdyby to zrobili).
Nie możemy zmienić siebie, by spełnić niemożliwy standard i zadowolić wszystkich. Nie możemy też sprawić, by każdy dał nam akceptację społeczną.
Ale możemy pracować nad poczuciem własnej skuteczności, zyskując kompetencje i usuwając uczucia niedoskonałości.
Więc, aby pokonać winę matki, musimy wzmocnić naszą kompetencję w wiedzy o wychowywaniu.
Psychologia Winy Matki
Czujemy winę, gdy zrobiliśmy lub myślimy, że zrobiliśmy coś źle. Problem z winą matki polega na tym, że matki często czują winę, gdy nie zrobiły nic złego.
Matki mają tendencję do czucia winy za rzeczy, za które nie są odpowiedzialne. Na przykład, niektóre pracujące matki nie mogą kontrolować faktu, że potrzebują dochodu, by utrzymać rodzinę. Mimo to czują winę za bycie w pracy zamiast zostać w domu z dziećmi.
Kiedy matki są winione za te decyzje, zakłada się, że mają pełną kontrolę, co nie zawsze jest prawdą.
W większości przypadków matki robią to, co w ich mocy, w danych okolicznościach. Nie powinny czuć winy za rzeczy, na które nie mają wpływu.
To nie ich wina, że pewne decyzje są podejmowane w nieidealnych warunkach.
Jak Pokonać Winę Matki
Wiedza to siła.
Kompetencja pochodzi z wiedzy, że jesteśmy zdolni, skuteczni i mamy kontrolę.
Nie da się kontrolować wszystkiego, co nas spotyka, ale kontrolujemy, jakie informacje pozwalamy sobie przyjąć.
Jeden z najlepszych sposobów na radzenie sobie z winą matki to uzbrojenie się w fakty i informacje o wychowywaniu oparte na nauce.
Ważne jest to, że gdy podejmujesz najlepszą decyzję z informacjami, jakimi aktualnie dysponujesz, podejmujesz właściwą decyzję.
Następnym razem, gdy inni nie zgodzą się z Twoim wychowaniem opartym na faktach, pierwszym krokiem jest głęboki oddech. Jeśli opierają się tylko na swojej opinii zamiast na nauce lub faktach, bądź pewna swoich wyborów.
Nie czuj winy za rzeczy, których nie możesz zmienić.
W taki czy inny sposób wszyscy podejmujemy decyzje, które okazują się nierozsądne. Najgorsza wina matki to ta, gdy myślisz, że podjęłaś decyzję, która zaszkodziła Twojemu dziecku.
Ale nikt nie może przewidzieć przyszłości. Wszystko, co możemy zrobić, to podjąć najlepszą decyzję z informacjami, jakimi dysponujemy w danym momencie.
Posiadanie dokładnych informacji o wychowywaniu może złagodzić winę i poprawiać naszą pewność siebie.
Dobre wychowywanie nie polega na podejmowaniu idealnych decyzji. Chodzi o najlepsze wykorzystanie dostępnych informacji i zasobów.
Wychowywanie Z Głową W Piasku
Gdy niektóre media starają się wywołać kontrowersje i sprawić, by rodzice czuли się fatalnie ze swojego wychowywania, inne starają się dać poczucie bezpieczeństwa, pomagając im zakopać głowę w piasku.
Odrzucają naukę lub odsuwają ją na bok, gdy naukowcy wskazują na szkodliwe tradycyjne praktyki.
Beruhigają rodziców, by ufali swoim instynktom i podążali za tym, co robiono przez pokolenia, niezależnie od tego, co mówi nauka.
Oskarżają też tych, którzy dostarczają wiarygodnych informacji naukowych, o krzywdzenie lub wstydzenie mam.
Znajdź Równowagę
Używanie informacji opartych na nauce we wychowywaniu nie oznacza śledzenia nauki dosłownie.
Życie jest pełne kompromisów.
Znajomość jak największej liczby faktów przed podjęciem decyzji pomoże Ci zrównoważyć potrzeby dziecka z Twoimi własnymi.
Zakopywanie głowy w piasku może dać chwilowe ulgę, ale nie pomoże Ci stać się lepszą matką.
Nieumiejętność przestrzegania najlepszych praktyk opartych na nauce z powodu indywidualnych okoliczności nie czyni z Ciebie złej matki. Wystarczająco dobra matka robi maksimum z tego, co ma do dyspozycji.
Ale jeśli rodzic czuje się oceniany, złości się i odrzuca to od razu, nie rozważając nawet tego, to pozwala, by emocje przejęły kontrolę zamiast działać w najlepszym interesie dziecka.
Odmowa przyjmowania informacji to nie to samo co ich brak ani brak idealnych warunków. To wybór.
Kontynuuj Uczenie Się
Nauka nie mówi nam wszystkiego. Ale pozwala nam odkrywać coraz więcej o rozwoju człowieka.
Rzeczy będą się zmieniać w miarę postępu technologii.
Musimy się uczyć dalej.
Uczenie się może być obciążeniem dla zajętych rodziców.
Kiedy byłam w szkole, nigdy nie pomyślałam, że będę musiała uczyć się obsługi smartfona jako mama. Ale okazało się to bardzo przydatne w moim codziennym życiu, więc i tak to zrobiłam.
Uczenie się nigdy nie kończy się w życiu. Nie powinno się kończyć też, gdy stajemy się rodzicami.
Z otwartym umysłem możemy robić to coraz lepiej każdego dnia.
Ostateczne Myśli Na Temat Winy Matki
Samoocena nie rozwijaje się w jedną noc. Trudno pokonać winę matki i osobiste niepewności, jeśli jesteś otoczona ludźmi, którzy nieustannie sprawiają, że wątpisz w siebie, kładąc na Tobie dodatkowe presje.
Znajdź ludzi, którzy dzielą Twoje wartości. Szukaj wspierającej społeczności, która może nawzajem się wspierać, a nie tylko służyć jako tablica resonansowa. Razem nauczycie się więcej.
Samopieczą i czas dla siebie są również ważne dla poprawy psychicznego samopoczucia matki, co korzyści dziecku.
Jeśli okazaże się to zbyt trudne, pomoc profesjonalna, taka jak terapeuta rodzinny, może pomóc.
Wychowywanie jest trudne, ale są proste sposoby, by je uprościć. Sprawdź: Dlaczego Wychowywanie Jest Trudne I 5 Prostych Sposobów, By Ułatwić Sobie Życie
Previous:Czy „Rodzicielstwo Delikatne” jest naprawdę takie delikatne?
Next:Reaktywne wychowanie – co to jest i jak go przezwyciężyć
-
Gdy film „Tato w domostwie” (Mr. Mom) trafił do kin, był hitem. Michael Keaton grał niedawno zwolnionego inżyniera, który zostaje w domu z trzema dziećmi, podczas gdy żona (Teri Garr) zostaje dyrektorem reklamowym i jedyną zarabiająca. Walka z odwró
-
Maluchy i przejścia idą w parze jak masło orzechowe i keczup – czyli w ogóle. Weź mojego malucha odbieranego z przedszkola na przykład. Zazwyczaj wybiega przez drzwi i uderza mnie głową, nie dlatego, że nie jest szczęśliwy, że mnie widzi, wyjaśniła d
-
Z desperacji, by dodać trochę lekkości do posiłków malucha, moja 2-latka córka i ja zaczęłyśmy grę, która szybko stała się ulubioną rodzinną: Twarze Uczuć. Każda z nas pantomimowała emocje – smutek, zaskoczenie, senność – prosząc drugą o zgadnięcie,





