Czy krzyczenie na dziecko powoduje problemy behawioralne?
Większość ludzi, którzy nigdy by nie pomyśleli krzyczeć na dorosłego, z którym się kłócą, tracą ten hamulec, gdy ich zdenerwuje dziecko. Choć niektórzy uważają krzyczenie za bezpieczny sposób na kontrolę zachowania, może ono prowadzić do przyszłych problemów behawioralnych.
Agresja psychologiczna
Według badania Murraya A. Strausa i Carolyn J. Field z University of New Hampshire, krzyczenie w celu korygowania lub kontrolowania zachowania innego to forma agresji psychologicznej. Krzyk na dziecko, by odstraszyć je od niebezpiecznej sytuacji, bywa konieczny, ale eksperci od zachowania ostrzegają: krzyczenie na dziecko, by ukarać je za wykroczenie lub zmuszać do posłuszeństwa, to nieskuteczna i potencjalnie szkodliwa strategia wychowawcza. Częstotliwość, ton i treść krzyczenia wpływają na nasilenie agresji psychologicznej. Trwałe krzyczenie z przekleństwami, obrażaniem i znieważeniem to ciężka agresja psychologiczna. Niezależnie od stopnia, wszystkie poziomy agresji psychologicznej korelują z wyższymi wskaźnikami dewiacji i problemów psychicznych u dzieci.
Agresja
Mimo że krzyczenie nie jest fizycznie szkodliwe, jest formą agresji. Gdy rodzice krzyczą na dziecko, modelują agresywne zachowanie. Nie powinno więc dziwić, że dziecko często krzyczone przez rodziców częściej rozwija wzorce agresji w odpowiedzi na własne frustracje. Rodzice mogą dać lepszy przykład, wybierając bardziej konstruktywne sposoby radzenia sobie z frustracjami. Zamiast krzyczeć, rodzic może spokojnie skrytykować niepożądane zachowanie dziecka (pilnując, by nie krytykować samego dziecka) i zaproponować bardziej akceptowalne, alternatywne zachowanie. Dziecko, które widzi rodziców reagujących na jego niegrzeczność spokojnie i nieagresywnie, częściej będzie odpowiadać na własne frustracje w ten sam sposób.
Problemy psychiczne
Dziecko, które jest często krzyczone przez rodziców, częściej staje się złościwe i zfrustrowane. Krzyczenie zwiększa też ryzyko problemów psychicznych: niskiego samooceny, depresji i lęku, co z kolei prowadzi do wyższych wskaźników dewiacji. Niektóre badania wskazują, że ograniczenie agresji psychologicznej rodziców, jak krzyczenie, może znacząco wpłynąć na prewencję chorób psychicznych.
Rozważania
Krzyczenie jest ogólnie nieskuteczną umiejętnością rodzicielską. Oprócz potencjalnego szkodzenia rozwojowi psychicznemu i emocjonalnemu dziecka, krzyczenie nie uczy dziecka niczego produktywnego. Nawet jeśli uzyskuje pożądane zachowanie, reakcja dziecka jest bardziej motywowana strachem niż prawdziwym zrozumieniem, co jest dobre. Podobnie jak większość dorosłych wzajemnie, dziecko szybko uczy się wyciszać, gdy rodzic zaczyna na nie krzyczeć.
-
Niezależnie od przyczyny – ograniczony budżet, obawy przed koronawirusem, brak oferty w okolicy – zdecydowałeś się nie wysyłać dzieci na kolonie letnie. Potrzebujesz więc pomysłów na alternatywy, które zajmą małe głowy i rączki (i nie doprowadzą cię -
Rymuj ze mną – to proste i radosne! Rymowanie pomaga dzieciom łączyć litery z dźwiękami – fundament nauki czytania. Potrzebne: Książki z rymami, gry rymowe lub piosenki Pomysły na zabawę (od najprostszych): Zagraj w gry rymowe i śpiewaj piosen -
Profile sławnych osób z inteligencją wewnątrzosobową Oto lista wielkich myślicieli i liderów, którzy żyli z niepełnosprawnością. Ich unikalna kombinacja inteligencji – mocne i słabe strony – sprawiła, że osiągnęli sukces. Helen KellerAmerykańska pis
