Rozmawianie z dziećmi o masowej przemocy

„Co się stało? Dlaczego są smutni?” zapytała 5-letnia Scarlett w odniesieniu do masowej przemocy, o której mówiono w telewizji.

Tara i Jason zostali zaskoczeni pytaniem córki. Normalnie ich dwoje dzieci spało podczas wczesnoporankowych wiadomości. Ale dzisiaj córka weszła na pokrycie telewizyjne strzelaniny masowej.

Tara powoli powiedziała: „Ktoś zabił wielu ludzi, bo ich nie lubił”.

Scarlett odpowiedziała: „To naprawdę niemiłe!”

Wielu rodziców staje w sytuacjach podobnych do Tara i Jason. Niezależnie od tego, jak ostrożni jesteśmy, nie możemy osłonić dzieci przed sercem dręczącymi, a zbyt znanych tragediami. Gdy żałujemy po jednym incydencie przemocy, inny się zdarza. Ale jak rozmawiać z dziećmi o zdarzeniach masowej przemocy?

Dyskusja zaczyna się od Ciebie

Jak większość rodziców, prawdopodobnie jesteś niepokojony tym, co wydaje się wzrostem masowej przemocy. Skoro dzieci wyczuwają Twój nerwowy stan i lęk, to, jak zrozumieją ten trudny temat, zaczyna się od Ciebie.

„Znajdź czas, by zająć się własnymi emocjami i farmić własną wiarę w trakcie słuchania o tragediach na świecie”, mówi Daniel Huerta, Wiceprezes ds. Rodzicielstwa i Młodzieży w Focus on the Family. „Idź na spacer, porozmawiaj z małżonkiem za zamkniętymi drzwiami lub z zaufanymi przyjaciółmi lub doradcą. Pierwszym krokiem w tym procesie jest znalezienie miejsca pokoju dla siebie”.

Poradnictwo i kierowanie Focus on the Family oferuje jednorazową darmową konsultację z chrześcijańskiej perspektywy. Możemy też pomóc Ci zidentyfikować doradcę w Twojej okolicy, któremu możesz zaufać. Dowiedz się więcej

Przeżywanie tragedii masowej przemocy

Byłem przeżyciem masowej strzelaniny w kinie w Aurora, Colorado w 2012 r. W ciągu godzin po strzelaninie ludzie wokół mnie pytały, gdzie był Bóg podczas tak strasznej tragedii, czy w ogóle istniał, lub jak mógł być „dobrym” Bogiem, jeśli pozwolił na te rzeczy. Wiedziałem, że muszę to ustalić dla siebie, by móc odpowiedzieć komukolwiek innemu.

Spędziłem czas w modlitwie, w Słowie Bożym i rozmowie z zaufanymi pasterzami. Nie miałem wszystkich odpowiedzi potem, i wciąż żałowałem, ale moja wiara w Boga wzrosła.

Gdy dyskutujesz tragedie z dziećmi, OK jest przyznać, że masz uczucia smutku o tragicznych wydarzeniach i przyznać, że nie masz wszystkich odpowiedzi, zwłaszcza ze starszymi dziećmi. Ale dzieci muszą nauczyć się, że nie jesteśmy stworzeni, by żyć w strachu. „Chcesz, by wiedzieli, że życie wciąż ma być żyte”, mówi Huerta.

Po strzelaninie w kinie Aurora, moja nastolatkowa córka i parę jej przyjaciół zadało to samo pytanie: Czy pójdziesz kiedykolwiek znowu do kina?

„Tak”, powiedziałem im. „Muszę iść do kina wkrótce, tylko po to, by nie pozwolić strachowi wygrać. Nie chcę żyć życiem w strachu przed złem, jakim robia niektórzy ludzie. Bóg obiecał, że nigdy mnie nie opuści ani nie opuści, i to mnie wzmocnia”.

Poznaj swoje dzieci

Huerta zachęca rodziców do zrozumienia osobowości swoich dzieci i poziomu dojrzałości, a także ich osobistej zdolności do przetwarzania tragicznych wiadomości.

Czy Twoje dziecko ma tendencję do martwienia się? Czy ma silną osobistą chód z Panem? Czy potrzebuje czasu na refleksję nad zdarzeniami przed angażowaniem w głębsze dyskusje? Twoje dzieci usłyszą to, co mówisz, przez ich własne emocjonalne soczewki i stan duchowy. Zrozumienie unikalnej osobowości dziecka pomoże Ci mieć skuteczną i sensowną komunikację.

Potem musisz słuchać.

Po strzelaninie w kinie Aurora, moja 14-letnia córka, która też była świadkiem zabójstw, zaczęła spać na kanapie w naszym salonie. Po kilku tygodniach przeniosła się do pokoju gościńskiego na górze, jeszcze bliżej mnie i mamy. Mimo że jej wypowiedziane pytanie było „Czy mogę przejąć pokój gościński?”, wiedziałem, że pytanie jej serca brzmiało: „Czy mogę wziąć tyle czasu, ile potrzebuję, by uzdrowić od tego strasznego wydarzenia?”

Niezależnie od wieku, dzieci ujawniają, co ich boli, jeśli wybierzesz słuchać ich słów i obserwować ich czynów. Ef 4,15 mówi, by mówić prawdę w miłości. Zdrowy wzrost emocjonalny i duchowy może mieć miejsce, gdy mamy uczciwe dyskusje odpowiednie dla wieku. Nie wymyślaj historii, by świat wydawał się bezpieczniejszy, i nie ignoruj pytań dzieci. Ale też nie daj dzieciom więcej informacji, niż potrzebują lub o które pytają.

Czas jest kluczem

Gdy dyskutujesz o masowej przemocy ze starszymi dziećmi, kusząco jest dopytwać, ale możesz po prostu musieć poczekać, aż będą gotowi podzielić się uczuciami. Amy Paris, posiadająca magisterium z neurobiologii behawioralnej, przyjmowała telefony od desperackich rodziców po terrorystycznych atakach 11 września, rodziców chcących wiedzieć, jak rozmawiać z dziećmi. Namawiała rodziców, by nie zmuszali do wczesnych rozmów, na które dzieci mogą nie być gotowe.

„Ogranicz narażenie na media”, mówi Paris. „Kontynuuj normalne aktywności tak bardzo, jak to możliwe. Potem, w zależności od wieku dziecka i poziomu dojrzałości, omów z nimi zdarzenia. Jako rodzice, najlepiej wiecie, ile są w stanie zrozumieć i ile im przekazać”.

Dzisiaj Paris prowadzi rozmowy z własnym nastolatkowym synem. Mówi: „Zapytaję, czy coś go boli, a on może odpowiedzieć tak albo nie. Jeśli tak, rozmawiamy. Częściej jest nie, i czekam. Za około dzień albo on to poruszy, albo zapytaję znowu, a wtedy mówi”. Musimy być dostępni i chętni, ale nie naciskający na dziecko, które nie jest w pełni gotowe podzielić się myślami.

Rozważ też, kiedy prowadzisz te rozmowy. Dla młodszych dzieci, przedspanie nie jest dobre do dyskutowania o przemocy. Jeśli zadają pytanie, zasugeruj, by porozmawiać o tym jutro. W przeciwnym razie nocna rozmowa może prowadzić do koszmarów lub bezsenności. Wybierz czas w ciągu dnia, gdy nie będziesz pośpieszać ani ciągle przerywany.

Co jest odpowiednie dla wieku przy dyskutowaniu masowej przemocy?

Choć każde dziecko jest inne, Huerta daje następujące podstawowe wytyczne do dyskutowania o ludzkiej przemocy z dziećmi:

0 do 3

Dzieci nie zrozumieją, co się dzieje. Unikaj narażenia na media. Daj im przytulasy i daj im znać, że ich kochasz.

4 do 8

Dla wielu dzieci ważne jest, by trzymać informacje krótkie i proste, dopóki nie poproszą o więcej szczegółów. Powiedz im, co robisz, by chronić wszystkich w rodzinie, nawet jeśli nie możesz zagwarantować, że krzywda nigdy im nie spotka. Daj im praktyczne kroki, takie jak modlitwa za ofiary i sprawców. To pomaga dzieciom czuć się uprawnionymi zamiast bezsilnymi. Dzieci w tym wieku też zaczynają rozumieć naturę zła, że każdy ma wolność wyboru dobra lub zła, a czasami czyjeś złe wybory szkodzą innym. Ale Bóg wciąż nas troszczy i pomaga nam w trudnych czasach.

9 do 12

Niektóre dzieci w tym przedziale wiekowym mogą poradzić sobie z dojrzałą rozmową, inne nie. Niech Twoje dziecko określi poziom rozmowy. Twój główny fokus powinien być na wydarzeniach, co się stało, a nie na większej dyskusji filozoficznej. Gdy dzieci stają się bardziej głosowne w pytaniach o bezpieczeństwo osobiste, mogą potrzebować uspokojenia o tym, co jest robione, by ich chronić. Niech wyrażą, o co są ciekawi lub czego się boją. Modlcie się razem za ofiary i sprawców. To pomaga dzieciom czuć się uprawnione, a nie bezsilne. Uspokój ich, że jest zdrowo mówić o smutnych lub strasznych wydarzeniach.

Nastolatkowie

Kiedy dzieci osiągają ten wiek, formują własne opinie o kwestiach. Rozwijają własną wiarę i mogą pytać, gdzie Bóg jest w tym wszystkim. Bądź chętny do głębszych rozmów i słuchania, gdy przetwarzają wydarzenia. OK jest zacząć bardziej filozoficzne dyskusje z nimi o wiadomościach i prosić o ich zdanie na konkretną tragedię. Pomóż im rozważyć, jak widzą Boga reagującego w sytuacji przez innych, którzy pomagają ofiarom.

Dla wielu dzieci, nie tylko nastolatków, warto rozważyć razem J 16,33. Mimo że będziemy mieć trudne czasy w tym życiu, wciąż możemy mieć pokój przez wiedzę, że Bóg pokonał świat. Wskazuj im na Pisma, które pokazują, jak cierpienie, niesprawiedliwość i zło były odkąd Adam i Ewa po raz pierwszy nieposłuchali Boga i grzech wszedł do świata. Zło i cierpienie nie są nowe. Mimo to Bóg kocha ludzi i pragnie odkupić wszystkich.

Gdy nie chcą rozmawiać z Tobą

Dla niektórych dzieci rozmowy twarzą w twarz są trudne. Możesz uzupełnić swój dialog pisaniem dziennika. Choć dzieci mogą robić to samodzielnie, zdrowe jest posiadanie notesu rodzic-dziecko. Pisanie nawzajem w notesie pozwala na trwającą komunikację i czas na przetwarzanie myśli.

Rozważ pisanie SMS-ów z dzieckiem o wydarzeniach wiadomości. To mniej zastraszający sposób komunikacji o trudnym temacie dla młodych ludzi. Lub poproś dziecko, by napisało piosenkę lub wiersz, albo narysowało obraz, by wyrazić swoje uczucia. Jakkolwiek dialogujesz z dziećmi, upewnij się, że wiedzą, że Bóg nie dał im ducha strachu, ale siły, miłości i zdrowego rozsądku (2 Tm 1,7).

Ostateczne myśli o rozmowie z dziećmi o masowej przemocy

Temat masowej przemocy i strzelanin jest trudny. Pokazuje prawdziwą upadłość naszego świata i jako chrześcijanie stajemy przed okazją modlitwy bez przestanki w środku prawdziwie złamanego świata. Choć dyskutowanie o masowej przemocy jest trudne, ważne jest posiadanie bezpiecznego miejsca dla waszych dzieci do zadawania pytań na ten temat. Jeśli potrzebujesz więcej informacji, jak rozmawiać z dziećmi o masowej przemocy, zadzwoń 1-800-A-Family lub odwiedź focusonthefamily.com.

Danny Huerta to Licencjowany Kliniczny Pracownik Socjalny i Licencjowany Szkolny Pracownik Socjalny. Prowadzi prywatną praktykę doradczą dla rodzin od 2004 r. i napisał kilka artykułów w różnych publikacjach. Był współautorem Smart Groom's Answer Guide: An Eye-Opening Guide to the First Year of Marriage i The First Five Years of Marriage: Launching A Life-Long Relationship. Był gościem w audycji Focus on the Family i jest stałym współpracownikiem podcastu Focus on the Family Parenting. Był też gościem w wielu audycjach radiowych i programach informacyjnych w USA, obejmujących różne tematy związane z rodziną i rodzicielstwem.

Previous:

Next: