Choroba lokomocyjna u dzieci – przyczyny i profilaktyka

Choroba lokomocyjna to rodzaj choroby ruchowej. Występuje, gdy mózg otrzymuje sprzeczne sygnały z ucha wewnętrznego, oczu i nerwów w stawach i mięśniach.

Wyobraź sobie małe dziecko siedzące nisko na tylnej kanapie bez widoku przez okno – albo starsze dziecko czytające w aucie. Ucho wewnętrzne dziecka wyczuwa ruch, ale oczy i ciało nie. Efekt: nudności, zimny pot, zmęczenie, brak apetytu, wymioty.

Nie jasne, dlaczego choroba lokomocyjna uderza niektóre dzieci mocniej. Problem rzadko dotyczy niemowląt i małych dzieci, ale dzieci w wieku 2-12 lat są szczególnie narażone.

By zapobiec chorobie lokomocyjnej u dzieci, spróbuj:

  • Ogranicz bodźce sensoryczne. Zachęcaj dziecko do patrzenia na zewnątrz, a nie na książki, gry, ekrany. Jeśli dziecko śpi w drodze, podróż w czasie snu może pomóc.
  • Planuj posiłki przed wyjazdem. Nie dawaj dużego posiłku tuż przed lub w trakcie jazdy. Jeśli trasa długa lub dziecko musi jeść, daj mały, łagodny przysmak: sucharki i mała ilość płynu przed wyjazdem.
  • Zapewnij wentylację. Dobre wentylowanie może pomóc.
  • Zaoferuj rozproszenie. Jeśli dziecko cierpi na chorobę lokomocyjną, rozproszyć je rozmową, muzyką, śpiewem.
  • Zastosuj leki. Planując wyjazd, zapytaj lekarza dziecka o lek bez recepty na chorobę lokomocyjną, np. dimenhydrynian (Dramamine) lub difenyhydraminę (Benadryl). Oba najlepiej działać, jeśli podasz ok. godzinę przed wyjazdem. Czytaj ulotkę, by dobrać dawkę i bądź gotowy na skutki uboczne, np. senność. Leki antyhistaminowe bezsenne nie wydają się skuteczne przy chorobie ruchowej.

Jeśli dziecko zacznie czuć chorobę, zatrzymaj auto jak najszybciej i pozwól dziecku wyjść, pospacerować lub Połóż na plecach z zamkniętymi oczami na kilka minut. Chłodna kompresa na czoło też może pomóc.

Jeśli te rady nie pomagają lub choroba utrudnia podróże, skonsultuj się z lekarzem dziecka o innych opcjach.

Previous:

Next: