• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak kontrolować dzieci

Każdy rodzic chce wiedzieć, jak kontrolować dzieci. Chce, by słuchały i były grzeczne. Codziennie widzimy dzieci außer kontrolą – w sklepie czy gdzie indziej. Istnieją podstawowe zasady kontroli dzieci. Wymagają one początkowego wysiłku, dzieci mogą opierać się, ale szybko się opłacają, oszczędzając czas, wysiłek i nerwy.

Instrukcje

1. Zapytaj, czy zachowanie wymaga kontroli. Czasem dzieci drażnią. Dotykają wszystko, bawią się czymś, co nie jest zabawką. Ale pewne zachowania to naturalna część rozwoju i uczenia się. Np. małe dzieci uczą się dotykiem, wzrokiem, manipulacją – to uczenie się przez odkrywanie, budujące kluczowe połączenia poznawcze. Jeśli dzieci odkrywają lub są ciekawskie – traktuj to jako lekcję. Jednocześnie wyjaśnij, dlaczego nie mogą z tym bawić się lub dlaczego mogą się urazić. Jeśli zachowanie nie jest naturalną częścią nauki – przekieruj i ustaw granice.

2. Dawaj dużo pozytywnej uwagi. Dzieci potrzebują uwagi, czasem więcej niż mamy. Ale dzieci są sprytne – uzyskują uwagę w jakiś sposób. Dzieci, które nie dostają pozytywnej uwagi, szukają negatywnej. Unikaj dawania uwagi za złe zachowania, a rzej chwal dobre. Czasem najlepsza pozytywna uwaga to wspólne posiłki, układanie małych do snu, albo chwilę poświęcenia na rozmowę. Pomyśl o jednej godzinie co jakiś czas, gdy dziecko ma niepodzielną uwagę – bez rodzeństwa, telefonu itp.

3. Najlepsze wzmocnienie dobrego zachowania to bycie modelem. My jesteśmy najlepszymi modelami dla dzieci – nie znajomi, media, inni. Musimy wykazywacie zachowania, które oczekujemy. Musimy pozbyć się starych nawyków i pokazywać: punktualność, dotrzymywanie obietnic, spokojny głos przy stresie, rozwiązywanie problemów.

4. Nie ucz uporu. Kasyna uczą uporu, pozwalając wygrać tyle razy, byśmy grali dalej, bo „tym razem na pewno wygramy”. Dzieci nie różnią się. Jeśli wygrywają i dostają swe co jakiś czas – uczysz ich uporu. Każde ustąpienie zwiększa ich wysiłek. Trudno nie ustąpić, zwłaszcza publicznie, by ich uspokoić. Ale musisz utrzymać kontrolę. Pomyśl o ustąpieniu raz jako otwartej skrzyni Pandory.

5. Zawsze dotrzymuj obietnic. Życie jest pospieszne, bywamy bez czasu. Ale obietnice dzieciom trzeba dotrzymywać. Może to być proste: „jeśli nie wbiegniecie w kłopoty do piątku, zamówimy pizzę”. Piątek przychodzi, a my jesteśmy bez kasy lub pracujemy późno. Wszyscy mają nagłe sprawy – dzieci zrozumieją, jeśli to nagły wypadek i wiedzą, że zwykle dotrzymujemy słowo. Ale muszą liczyć na nas, by my liczyli na nie.