• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak być rodzicem, a nie przyjacielem

Zbyt często rodzice myślą, że celem jest szczęście dzieci. Zakładają, że dają im wszystko, co chcą, pozwalają na wszystko i unikają dyscypliny przy niegrzeczności. Jednak ekspertka E.D. Hill wskazuje: miłość do dzieci nie oznacza, że Twoja rola to gwarancja ich ciągłego szczęścia. Dzieci potrzebują rodziców, którzy uczą właściwego zachowania i rozróżniania dobra od zła. Bywając rodzicem – a nie przyjacielem – dajesz im szansę dorosnąć w "dorosłych, którzy potrafią robić dobre wybory dla siebie i społeczeństwa".

Instrukcje

1. Ustal odpowiednie zasady i granice. Zdecyduj o ograniczonej liczbie najważniejszych zasad uczących właściwego zachowania. Skup się na bezpieczeństwie, manierach, wzajemnym szacunku. Sformułuj pozytywnie: "Mówcie do siebie miło" zamiast "Nie mówcie niegrzecznie". Zaangażuj dziecko w tworzenie zasad, by je zrozumiało. Pamiętaj: Ty jesteś rodzicem i decydujesz, które zasady są najważniejsze – nawet jeśli dziecko nie lubi.

2. Dyscyplinuj, gdy to konieczne; dzieci nie automatycznie przestrzegają zasad po ich ustaleniu. Bądź stanowczy i konsekwentny w oczekiwaniu właściwego zachowania. Jeśli dziecko zrobi coś źle, skoryguj metodami: odciągnięcie uwagi, rozumowanie, odebranie uprawnień, time-out. Pozwól doświadczyć naturalnych konsekwencji. Jeśli nie zrobi lekcji, może zalegać z testem. Nagradzaj też dobre zachowanie, by nie myślało, że uwagę zdobywa tylko niegrzecznością.

3. Ufaj, że dziecko Cię pokocha, nawet zachowując się jak rodzic. Dzieci potrzebują rozsądnej struktury i zasad, by czuć miłość i troskę. Jeśli starasz się być przyjacielem i nigdy nie robisz niczego, co by je rozczarowało, straci szacunek – bo nie wymagasz szacunku dla siebie – i poczuje się opuszczone i niepewne.

4. Unikaj robienia z dziecka konfidenta. Niektórzy rodzice używają dziecka jako wsparcia emocjonalnego, oczekując, że wysłucha problemów i rozstrzygnie konflikty rodziców. Rola najlepszego przyjaciela rodzica może sprawić, że dziecko poczuje się samotne, smutne i zdepresyjne. Zamiast robić z dziecka przyjaciela, skup się na wspieraniu i prowadzeniu do dojrzałego, odpowiedzialnego i pewnego siebie dorosłego.