• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Etyka rodzicielska

Etyka rodzicielska to nie tylko nauczanie dzieci dobrych standardów etycznych, ponieważ nikt bez jasnego zrozumienia etyki nie mógłby ich nauczyć. Jeśli chcesz wychować dzieci z silnym poczuciem etyki, zacznij od eksploracji, jak czujesz wobec pytań etycznych.

Etyka zdrowego rozsądku

Modelowanie etycznych standardów zdrowego rozsądku może wydawać się sprawdzonym sposobem nauczania dzieci etyki, ale realne sytuacje etyczne nie zawsze są proste. Jeśli Twoje dziecko złapie najlepszą przyjaciółkę na oszustwie podczas testu, czy powinna priorytetyzować uczciwość, zgłaszając to nauczycielowi, czy lojalność, trzymając to dla siebie? Odpowiedź zależy od wartości, które mogą się różnić u każdego. Standardy zdrowiego rozsądku dają ramy, ale ludzie potrzebują rozumowania etycznego, by podejmować trudne decyzje w codziennym życiu.

Rozumowanie etyczne

Aby ćwiczyć rozumowanie etyczne, pierwszym krokiem jest rozróżnienie dobra od zła. Wedle Rushwortha M. Kiddera w książce „Good Kids, Tough Choices”, kultury na całym świecie mierzą działania etyczne sprawiedliwością, uczciwością, współczuciem, odpowiedzialnością i szacunkiem. Złe działania демонструją brak jednej z tych cech. Drugim krokiem jest dokonywanie wyborów, gdy dwa dobra są w konflikcie. Uczciwość to cnota etyczna, ale lojalność też. Nikt nie może powiedzieć komuś, kiedy wartość jednej ponad drugą. Przez staranne rozważenie, które wartości są dla Ciebie najważniejsze, możesz dać dziecku dobrą radę z większą pewnością. Trzecim krokiem jest czynienie dobrego, nawet jeśli boisz się tego zrobić. Np. jedno z możliwych rozwiązań, gdy dziecko złapie przyjaciółkę na oszustwie, to konfrontacja z nią i powiedzenie, że to, co zrobiła, było złe.

Autonomia

Etyczne problemy, przed którymi stoją Twoje dzieci, mogą czasem stawiać przed Tobą własne dylematy etyczne. W scenariuszu, gdy dziecko ma przyjaciółkę, która oszukała na teście, co możesz zrobić, jeśli zdecyduje się to rozwiązać w sposób, z którym całkowicie nie zgadzasz? Wedle Norvina Richardsa w „The Ethics of Parenthood”, fundamentalna autonomia każdego człowieka jest rdzeniową zasadą etyki, a rodzice są usprawiedliwieni w ograniczaniu autonomii dzieci tylko w stopniu wymaganym przez ich obowiązki rodzicielskie. Z drugiej strony Richards przyznaje, że wychowanie moralne dzieci jest jednym z tych obowiązków. Jeśli dziecko podejmie wybór etyczny, z którym mocno nie zgadzasz, musisz podjąć równie trudny wybór etyczny: albo szanujesz prawo dziecka do popełnienia błędu, albo sprawujesz autorytet rodzicielski. Richards sugeruje, by dzieci otrzymywali stopniowo więcej autonomii z wiekiem.

Trudne decyzje

Większość trudnych decyzji etycznych w życiu nie dotyczy wyboru między dobrem a złem, ale między dwoma sprzecznymi dobrami. Ponieważ dwoje rozsądnych i etycznie odpowiedzialnych ludzi może dojść do różnych wniosków w dylemacie etycznym, ważny punkt to nie to, jaką decyzję podejmuje dziecko, ale dlaczego. Jeśli wie, co dobre, ale nie potrafi się do tego przyznać, nie wykazuje dojrzałości moralnej i możesz musieć wtrącić. Jeśli potrafi użyć rozumowania etycznego, ale dochodzi do wniosku, z którym nie zgadzasz, może być mądrzejsze szanować jej autonomię i pozwolić jej sama decydować. Jeśli dziecko potrafi myśleć etycznie i działać zgodnie z wnioskami, zrobiłeś już swoją robotę jako rodzic.