• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak skutecznie negocjować stawkę płacy za pracę nianii

Istnieje przestarzały stereotyp, że kobiety mają problem z negocjowaniem. To nieprawda: profesorka Harvarda Hannah Riley Bowles, ekspertka od tego, jak płeć wpływa na negocjacje płac, stwierdziła, że problem polega na tym, że kobiety po prostu rzadziej negocjują wynagrodzenie niż mężczyźni.

„Kobiety bywają bardziej wahliwe niż mężczyźni do negocjowania pensji, bo to dla nich trudniejsza sytuacja społeczna”, mówi Bowles.

Kobiety bywają postrzegane negatywnie za negocjowanie, podczas gdy mężczyźni nie.

„Oczekujemy od kobiet, by były bardziej skupione na innych niż na sobie, więc narusza to ideały kobiecości, gdy kobiety domagają się wyższej płacy”, mówi Bowles.

Jej badania pokazują, że kobiety są postrzegane pozytywnie, gdy adwokują za innymi, ale za siebie – niekoniecznie. Jeśli jesteś nianią, to prawdopodobnie brzmi znajomo, niezależnie od płci: natura Twojej pracy polega na stawianiu innych przed sobą. Pamiętaj jednak, że walczenie o siebie sprawia, że w dłuższej perspektywie wszyscy są szczęśliwsi – w tym zapewnienie, że zarabiasz pensję, na którą można żyć.

Znajomość swojej wartości, przygotowanie z góry i przemyślane podejście do negocjacji mogą zmniejszyć negatywne postrzeganie i strach, ułatwiając uzyskanie stawki, którą zasługujesz za pracę nianii. Przed następną rozmową kwalifikacyjną skorzystaj z tych eksperckich wskazówek, by przygotować się do udanej, bezstraśnej negocjacji płacy.

Co zrobić przed negocjacjami

Przbadaj stawki rynkowe

Nigdy nie idź na rozmowę kwalifikacyjną jako niania, nie wiedząc, ile chcesz zarabiać.

„Ważne jest znanie stawek rynkowych w Twojej okolicy”, mówi Sue Downey, niania na pełen etat z Filadelfii i założycielka konferencji Nannypalooza. „Nie możesz porozmawiać z jednym czy dwoma znajomymi; musisz porozmawiać z szeroką grupą ludzi i wziąć pod uwagę zakres stawek płaconych za pracę, którą robisz.”

Ustal swoją dolną granicę

Następnym krokiem jest obliczenie, jak nisko zejdziesz zanim odejdziesz, mówi Lora Brawley, były niania z 30-letnim doświadczeniem ze Seattle, właścicielka Nanny Care Hub.

„Gdy mówię dolna granica, definiuję ją jako to, z czym będziesz zadowolony, a nie minimum, którego potrzebujesz, by opłacić rachunki”, mówi. „Bo wielu nianii to robi. Potem naprawdę zmagają się, gdy dostaną pracę.”

Ustal swój zakres

Kiedy ustalasz swoją dolną granicę, Brawley zaleca zdecydowanie o zakresie, a nie o jednej kwocie, bo każda praca jest inna. Zaleca wybór zakresu 3–4 dolary – na przykład 15–18 dolarów za godzinę.

„Gdy masz zakres, masz większą elastyczność w negocjacjach w zależności od tego, co wyniesie rozmowa”, mówi. „Często pojawiają się nowe informacje, których nie znałeś na początku”, np. dziecko ma specjalne potrzeby, w drodze jest nowe dziecko czy nowy szczeniak.

Ćwiczenie, ćwiczenie, ćwiczenie

Nigdy nie idź na negocjacje pensji nieprzygotowana, mówi Cynthia Pong, adwokatka przekształcona w career coach w Nowym Jorku.

„Zaplanuj rozmowę, zarysuj, jak ma przebiegać, i przećwicz samą ze sobą, a potem z innymi”, mówi.

Pong mówi, to proces uczenia się, który staje się łatwiejszy, więc zaleca ćwiczenie umiejętności negocjacyjnych w sytuacjach o niskich stawkach, np. gdy namawiasz dzieci do ubrania się do łóżka, albo gdy dostajesz złe zamówienie w restauracji.

Rozważ inne korzyści do negocjacji

Downey mówi, że to błąd skupiać się wyłącznie na stawce godzinowej, bo istnieje wiele kreatywnych sposobów, jak rodzina może Cię wynagrodzić. Na wypadek, gdybyś nie uzyskała żądanej stawki, bądź gotowa z listą innych benefitów, które możesz negocjować, by wzbogacić pakiet zatrudnienia lub kontrakt nianii. Może to obejmować:

• Wpłaty na ubezpieczenie zdrowotne, co oszczędza pieniądze obu stronom, bo jest przedpodatkowe.
• Gwarantowaną płacę za określoną liczbę godzin.
• Więcej urlopów płatnych lub wolnych.
• Wpłaty na studia, jeśli jesteś studentką, co jest dochodem niepodatkowym.

Poproś o wstępny telefon

Niektóre rodziny wymagają wstępnej rozmowy telefonicznej, ale jeśli nie – zapytaj o nią, sugeruje Brawley. Dzięki temu sprawdzisz, czy to dobre dopasowanie i czy Twój zakres płacowy im pasuje na wstępie.

Po krótkiej rozmowie Brawley mówi: „Mówię im: ‚Mój zakres to X do Y dolarów za godzinę. Czy jesteście z tym komfortowi?’ Jeśli Twój zakres jest wyższy niż to, co mogą zapłacić, musisz o tym wiedzieć od razu.”

Brawley mówi, że opiekunowie często boją się o tym spytać, ale nie powinni.

„To nie znaczy, że jesteś gorszą opiekunką albo stawiasz pieniądze nad karierą czy opieką nad dziećmi”, mówi. „To po prostu znaczy, że potrzebujesz pensji, na której da się żyć, jak każdy inny.”

Najlepsze sposoby na negocjacje

Stawka płacy i benefity zazwyczaj omawiane są podczas pierwszej rozmowy osobiście. Do momentu, gdy temat ten pojawia się w rozmowie, powinnaś już mieć dobre pojęcie o zakresie pracy i tym, co będzie ona wiązać. Dzięki pracy przygotowawczej powinnaś móc prowadzić otwartą i szczero rozmowę o płacy.

Zbuduj swoją wartość przed zaproponowaniem stawki

Jeśli rodzina nie zaproponowała stawki, wykorzystaj tę szansę. Jesteś ekspertką, mówi Pong.

„Znajomość swojej pracy i wszystkiego, co do niej wchodzi, to Twoja moc, więc nie zapomnij to wyjaśnić”, mówi. „Mogą myśleć, że wystarczy, byś była cieplym ciałem, by dziecko się nie zraniło, ale w rzeczywistości dostarczanie dobrej opieki to znacznie więcej. Nie zakładaj, że wiedzą, ile ciężkiej pracy to wymaga, więc wyedukuj ich o całym nakładzie pracy.”

Następnie powinnaś omówić to, co Cię wyróżnia, Twoje doświadczenie i ekspertyzę.

„Zrób to wszystko, by dojść do momentu, gdy powiesz im swoją stawkę”, mówi Pong. „To uniknie szoku cenowego, jaki możesz wywołać.”

Ujaśnij, że jesteście w tym samym zespole

Pong mówi, że kandydaci na pracę często czują się bezsilni i traktują to jako grę o sumie zerowej.

„Zamiast tego pomyśl o tym jako o pracy zespołowej: Ty jesteś ekspertką, na której zależą”, mówi Pong. „Zamiast patrzeć na to jako ja vs oni, przeformułuj to jako wspólnie rozwiązujecie problem i dążecie do wspólnego celu: oni dostają świetną opiekę nad dzieckiem ode mnie.”

Bowles mówi, by wyjaśnić dokładnie, jak Twoje umiejętności i doświadczenie ulepszą życie ich rodziny. Sugeruje powiedzenie czegoś w stylu: „Moglibyście zapłacić mniej komuś, kto przynosi mniej do pracy, ale ja przynoszę [XYZ]”, co pokazuje, że umiesz adwokować za rodzinę i za siebie.

Zadawaj pytania „co/jak” zamiast „dlaczego”

Jeśli usłyszysz: „Przepraszamy, najwyżej możemy zapłacić X dolarów”, Pong zaleca odpowiedź w stylu:

• Jak elastyczne to jest?
• Jak możemy to zrealizować?
• Co możemy zrobić?

„Pytania „dlaczego” mają tendencję do stawiania ludzi w obronie, a tego nie chcesz”, mówi Pong.

Każde pytanie „dlaczego” można przefrazować na „co” lub „jak”. Zamiast mówić „Dlaczego nie możecie tego zrobić?”, sugeruje powiedzenie: „Jakie są powody, dla których to nie jest możliwe?”

Nie negocjuj przeciwko samej sobie

Powiedzmy, że możesz pracować tylko 20 godzin w tygodniu, ale na rozmowie rodzina mówi, że chciałaby cię na 30. Idealna odpowiedź to: „Mogę pracować z wami maksymalnie 20 godzin” i zostawić to bez komentarza, mówi Pong.

Negocjowanie przeciwko samej sobie wygląda tak: „No, szukam pracy na 20 godzin, ale jeśli naprawdę potrzebujecie kogoś, to pewnie mogłabym do 30.”

Zamiast czuć presję ustępowania, Pong sugeruje: „Wiedz, co nie jest do negocjacji zanim wejdziesz, i bądź twarda i jasna w tym.”

„Bardzo trudno jest po prostu powiedzieć to zdanie i potem nie mówić nic”, wyjaśnia Pong – i dlatego mówi, że tak ważne jest ćwiczenie przed rozmową. „Przyzwyczaj się do ciszy jako strategii negocjacyjnej”, wyjaśnia Pong. „Niech oni wrócą z odpowiedzią.”

Nie czuj się zmuszona do natychmiastowej decyzji

Choć możesz czuć potrzebę powiedzenia „tak” od razu, to nie zawsze w Twoim najlepszym interesie, mówi Pong.

„Popełniamy błędy, gdy czujemy, że mamy plecy przy ścianie”, mówi. „Upewnij się, że wspierasz i adwokujesz za siebie. Jeśli potrzebujesz parę dni na pomyślenie, po prostu powiedz: ‚Dziękuję za tę rozmowę, ale mam dużo do przemyślenia i to mi zależy, więc chcę poświęcić temu czas i uwagę, jakich wymaga.’”

Nie obowiązuj się do określonego terminu, jeśli możesz

Jeśli zapytają, ile czasu potrzebujesz, powiedz: „Pewnie parę dni, ale dam znać jak najszybciej”, zaleca Pong.

Mówi, że powinnaś ocenić konkretną sytuację, ale jeśli rodzina prosi o szybką decyzję, rozważ pytanie: „Jak elastyczne to jest?” i użyj umiejętności negocjacyjnych, by prosić o przedłużenie czasu na decyzję.

Nie akceptuj stawki, na którą cię nie stać

Jeśli rodzina zaproponuje niższą stawkę niż oczekiwałeś albo odmówi Twojej propozycji, postępuj ostrożnie: jednym z błędów nianii jest czucie, że „muszą wziąć cokolwiek dostaną, zamiast walczyć o to, co są warte”, mówi Downey.

Jeśli dostaniesz ofertę stawki, która nie spełnia Twoich potrzeb, sugeruje zastępowanie rodziny, podczas gdy obie strony dalej szukają lepszego dopasowania. Choć kompromisy są w porządku, nie schodź poniżej swojej dolnej granicy na dłuższą metę – i zawsze bądź gotowa odejść.

„Niektórzy myślą: ‚OK, zacznę niżej – jak zobaczą, jak jestem super, poproszę o podwyżkę’”, mówi Pong. „Ale to w rzeczywistości znacznie trudniejsze. Nie rezygnuj z tej świetnej szansy na początku.”

Downey mówi, że akceptacja niższej stawki na start może zadziałać tylko, jeśli naprawdę stać cię na niższy koszt i ustalisz to pisemnie. „Powiedz rodzinie: ‚Zacznę od tej kwoty, ale naprawdę chcę parę dolarów więcej za godzinę, zróbmy to na pół roku, a potem oceńmy. Jeśli udowodnię, że jestem warta tyle, zgadzacie się zapłacić tyle. Jeśli nie, to może rozstaniemy się’”, wyjaśnia.

Jeśli rodzina się zgadza, to powinno być zapisane w kontrakcie nianii. Bądź też ostrożna, jeśli negocjujesz płacę i dowiadujesz się, że Twoja minimalna stawka to to, co rodzina może zapłacić maksymalnie.

„Nie myślę, że to dobry pomysł brać pracę, gdzie rodzina zmaga się z zapłaceniem Ci Twojej maksymalnej stawki, bo nie zostawia Ci miejsca do manewru”, mówi Downey.