Jak wygląda antyrassystyczna opieka nad dziećmi, dlaczego jest ważna i jak ją znaleźć
Martwię się o przygotowanie moich dzieci do świata, który normalizuje ich traktowanie gorzej ze względu na kolor skóry, odkąd się urodziły. A teraz, gdy mam jedno – i wkrótce drugie – dziecko w wieku przedszkolnym, moja misja znalezienia programów i opieki, które idą daleko niż tolerowanie i dążą do potwierdzania ich wartości, się nasiliła.
„Naprawdę myślę, że wszyscy rodzice, nie tylko rodzice kolorowi, powinni być w miejscu, gdzie mamy dość rasizmu, dyskryminacji, uprzedzeń i mowy nienawiści” – mówi Ann-Louise Lockhart, psycholog dziecięcy z doktoratem z psychologii klinicznej, trenerka rodzicielska i właścicielka A New Day Pediatric Psychology w San Antonio, Teksas. „Nie powinniśmy tolerować niczego z tego w żadnym środowisku, ustawieniu ani zawodzie.”
Choć traumatyczne aspekty rodzicielstwa jako osoby kolorowej stały się publiczną wiedzą w ostatnich latach, organizacje takie jak American Psychological Association dokumentują fizyczne, społeczne i psychologiczne skutki rasowego stresu na zdrowie psychiczne rodziców. Jest jednak nadzieja: uczymy się, że wprowadzanie wszystkich dzieci w zasady antyrassystyczne od młodego wieku może złagodzić część stresu doświadczanego przez rodziców kolorowych, dać dzieciom większe szacunek dla różnorodności od młodych lat i przyczynić się do bardziej pozytywnego wizerunku siebie u młodzieży kolorowej.
Lockhart uważa, że opieka nad dziećmi i inne formy wczesnej edukacji to punkt zero do wprowadzania tematów kultury i tożsamości oraz promowania pozytywnych przesłań o rasie i różnicy. To czyni to niesamowicie kluczowym, by każdy – zwłaszcza dostawcy opieki – przyswoił zasady antyrassistyczne. „Jeśli mówimy poważnie o traktowaniu każdego jako istoty ludzkiej, to musi zacząć się od skutecznego wychowywania naszych dzieci, wszystkich dzieci” – mówi Lockhart, „i upewnienia się, że ludzie, którym płacimy za opiekę nad naszymi dziećmi, czują to samo.”
Dostęp do wczesnej edukacji włączającej kulturę antyrassyzmu korzysta wszystkim rodzicom. Jednak, choć wielu rodziców szuka społecznych i kulturowych korzyści antyrassystycznej opieki, niewielu wie, jak ją zidentyfikować lub gdzie znaleźć. Poniżej kilka sugestii dla rodziców zainteresowanych dowiedzeniem się więcej o antyrassystycznej opiece.
Jak definiuje się antyrassystyczną opiekę
Choć wielu rodziców chciałoby odłożyć kwestię rasy na później, badania udowodniły, że dzieci wyczuwają scenariusze społeczne o rasie w wieku 3 lat, w czasie, gdy zaczynają przedszkole. Oznacza to, że imperatywne jest, by środowiska przedszkolne aktywnie pracowały nad przekazywaniem pozytywnych przesłań wokół rasy i tożsamości.
Jasmine Banks, licencjowana doradca i współzałożycielka Parenting is Political, cyfrowego projektu dążącego do zmiany rozmów i narracji otaczających rodzinę i rodzicielstwo, mówi, że najlepszy sposób dla rodziców na sprawdzenie, czy opcja opieki jest antyrassystyczna, to zadawanie bezpośrednich pytań o równość rasową, uprzedzenia i dyscyplinę. Jako czarna, queerowa matka czwórki dzieci, użyła tej taktyki, szukając opieki dla swoich dzieci.
„Przeglądam sale lekcyjne i sprawdzam, jakie rasy i etniczności są odzwierciedlone w programie, książkach i zabawkach. Pytają też o polityki antydyskryminacyjne” – mówi Banks, która definiuje antyrassystyczną opiekę jako formę opieki, która podejmuje mierzalne kroki do edukacji przy jednoczesnym tworzeniu środowiska uczącego się, które de-centruje białą supremację i bezpośrednio konfrontuje antyczarność.
To widać w dużych szczegółach, jak wocalne potwierdzanie, że wszystkie typy rodzin są ważne, i w małych krokach, jak upewnienie się, że jakiekolwiek zajęcia plastyczne mają kolory i tekstury włosów reprezentujące szeroki wachlarz cech.
Ronda Taylor Bullock, doktor edukacji, współzałożycielka i główna kuratorka we are (working to extend anti-racist education), zauważa, że zapewnienie antyrassystycznej opieki wymaga uznania obecności rasizmu we wszystkich instytucjach, w tym w opiece.
„Antyrassystyczna opieka to taka, gdy dostawcy opieki aktywnie pracują nad tworzeniem i zakłócaniem rasizmu w swoim ustroju” – mówi Bullock. „To ważne, by te przestrzenie pomagały dzieciom rozwijać zdrowe tożsamości rasowe, by pomagały im zrozumieć sprawiedliwe kontra niesprawiedliwe traktowanie i by edukowały rodziców.”
Na co zwrócić uwagę w antyrassystycznej opiece
Szukając antyrassystycznej opieki, rodzice prawdopodobnie będą musieli zwiedzić wiele placówek – albo przeprowadzić kilka rozmów z niankami lub opiekunkami, szukając indywidualnych opiekunów – by ocenić, jakie elementy opieki najlepiej działają dla ich rodziny.
Nie zaskakująco, rodzice mogą dowiedzieć się wiele o placówce, patrząc na ich praktyki zatrudniania. Nasi eksperci sugerują badanie, czy demografia personelu blisko odzwierciedla populację uczniowską – zwłaszcza w przypadku dzieci kolorowych. Antyrassystyczne środowiska uczenia się przewidują i dążą do złagodzenia niektórych skutków systemowej uciskowej na uczniów. Możesz zobaczyć jedno lub wszystkie z poniższych:
- Aktywne rekrutowanie czarnych i brązowych dzieci i dostawców opieki.
- Wielojęzyczne wsparcie dla rodziców, którzy nie mówią po angielsku.
- Skalowana opłata lub stypendia dla dzieci z niskich dochodów.
- Zapewnienie wszystkim dzieciom dostępu do jedzenia i przyborów (i mundurków, jeśli konieczne).
- Jasna komunikacja z rodzicami i chęć dostosowania programu do potrzeb każdego dziecka.
Banks zauważa, że zwiedzając placówki opieki, rodzice powinni oczekiwać, że administratorzy – i personel w zależności od wielkości – będą angażowani w jawne, ale odpowiednie wiekowo rozmowy o antyczarności, białej supremacji i rasizmie, nawet gdy to niewygodne.
To nie automatyczny deal-breaker, jeśli dostawcy kolorowi są niedostatecznie reprezentowani w placówce. Bullock sugeruje, że największym priorytetem jest zapewnienie dzieciom dostępu do dostawców i edukatorów, którzy potrafią traktować je z godnością. Nadal powinni być dostatecznie samoświadomi, by pójść daleko niż tylko bycie nie-rassistowskimi.
„Rodzice powinni pytać, jak dostawcy wspierają dzieci w rozwijaniu zdrowych tożsamości rasowych” – dodaje Bullock. „Powinni też pytać, czy program reprezentuje okna i lustra – okna oznaczają, że dzieci uczą się o dzieciach, od których się różnią, a lustra, że widzą siebie jako część kultury i środowiska uczenia się.”
Lockhart prosi rodziców o rozważenie następujących kwestii przy ocenie placówek i dostawców:
- Jaki jest etap rozwojowy twojego dziecka, i z czym jesteś komfortowy, by było narażone?
- Jakie unikalne potrzeby kulturowe/tożsamościowe może mieć twoja rodzina?
- Czy opcja opieki, którą rozważasz, jest w stanie zaspokoić te potrzeby – np. opieka nad skórą i włosami dzieci kolorowych?
- Czy są na tyle poinformowani, by odpowiadać na pytania o rasę i różnicę bez uciekania do odpowiedzi „nie widzę kolorów”?
Jakie pytania zadawać dostawcom w kwestii antyrassistycznej opieki
Badanie praktyk placówek, jak demografia personelu, materiały planowania lekcji i strategie kary, jest niezbędne. Jednak Lockhart mówi, że skoro dzieci są podatne na oba rodzaje komunikatów – pozytywne i negatywne – dostawcy opieki muszą iść daleko poza perspektywy „wszyscy jesteśmy tacy sami”. Mimo dobrej woli, te perspektywy są nieprawdziwe i szkodliwe i mogą unieważniać doświadczenia ludzi kolorowych.
Ona twierdzi, że dostawcy opieki muszą być dobrze obeznani z historycznymi, społecznymi i kulturowymi momentami wpływającymi na społeczności kolorowe. Utrzymuje, że dla Amerykanów musi być tyle samo wysiłku w zapamiętaniu praw Jim Crow, niewolnictwa i rzezi w Tulsa co Pearl Harbor i 11 września, bo wiele z tych wydarzeń działo się w nie tak odległej przeszłości w kwestii antyrassystycznego programu.
„Jeśli jednostki socjalizują i wychowują dzieci i młodzież kolorowe, muszą zrozumieć całą historię, nie tylko te części, na które chcą zwrócić uwagę, bo tak duża część naszej historii wciąż powtarza się i wyświetla się prosto przed naszymi twarzami” – zauważa.
Znowu Lockhart sugeruje, że chęć rodziców do elastyczności wokół tych oczekiwań zależy od obszaru geograficznego, dostępu do innych osób kolorowych i czy mają przykłady opiekuńczych, sumiennych i kulturalnie pokornych ludzi poza swoim tłem etnicznym. Rodziny rzadko znajdują dostawcę all-in-one. Dostawcy powinni być chętni do słuchania i uczenia się, by byli przygotowani do zaspokojenia jakichkolwiek potrzeb kulturowych.
Nadal, w przypadku większości białych dostawców, nasi eksperci sugerują, by rodzice zapytały o to, co dzieje się w klasie:
- Jakie są wskaźniki dyscypliny i kary w klasie?
- Czy środki korekcyjne są ukorzenione w praktykach naprawczych, czy karnych?
- Jak tożsamość i doświadczenia kulturowe są potwierdzane przez lekcje, aktywności klasowe i inne interakcje?
- Jakie typy świąt/uroczystości kulturowych będą uznane w klasie? Jakie środki podjęte, by upewnić się, że zromantyzowane święta, jak Dziękczynienie, nie utrwalają szkodliwych stereotypów i dezinformacji kulturowych?
- Jak dostawca lub placówka angażuje się w lokalną społeczność?
Dlaczego dostęp do antyrassystycznej opieki ma znaczenie (niezależnie od rasy)
Pandemia nasiliła zakłócenia w opiece nad dziećmi, które miały szczególny wpływ na rodziny kolorowe. Ale wszyscy trzej eksperci zgadzają się, że antyrassystyczna opieka jest żywotna dla wszystkich dzieci niezależnie od etniczności. To korzystne dla rodziców zastanawiających się, jak wychować antyrassystyczne dziecko lub którzy chcą dowiedzieć się więcej o różnicach między byciem nie-rassistowskim a antyrassistowskim.
„Kultura antyrassystycznej opieki korzysta wszystkim rodzicom, bo to zdrowe środowisko dla dzieci BIPOC i dzieci identyfikujących się jako białe. To przestrzeń, gdzie godność każdego dziecka jest akceptowana. To przestrzeń, gdzie jest szacunek dla różnicy. Wspólnota jest ceniona, a empatia dla innych rozwijana i wspierana” – mówi Bullock, zauważając, że wczesne wprowadzenie zasad antyrassistycznych pomaga dzieciom ominąć proces oduczania się, który uwięzi wielu dorosłych. Lockhart wierzy, że jakościowa, kulturowo kompetentna i potwierdzająca opieka powinna być dostępna dla wszystkich rodzin niezależnie od dochodu.
Gdy nie masz dostępu do (formalnej) antyrassystycznej opieki
Niestety, będą okoliczności, w których dostęp do celowo antyrassystycznej opieki centralnej, przedszkoli i dostawców nie będzie dostępny. Moja rodzina mieszka na wiejskim, w większości konserwatywnym stanie, który ma mało zasobów opieki w ogóle. Aby sobie z tym poradzić, pracujemy nad wdrażaniem zdrowej socjalizacji rasowej w domu. Dobra wiadomość: wszystkie rodziny mogą – i powinny – uzupełniać naukę w klasie, wymuszając nawyki antyrassystyczne poza szkołą.
Poniżej kilka łatwych sposobów, jak rodzice mogą włączać elementy antyrassistyczne w domowym środowisku:
- Wprowadź różnorodne postacie – i fikcyjne, i niefikcyjne – i kultury przez książki.
- Zachęcaj i normalizuj pytania o rasę i różnicę jako rodzinę.
- Porozmawiaj z opiekunem lub placówką i zaproponuj przynieśienie lekcji kulturowych do klasy.
- Zrozum, że wszyscy rodzice są zdolni do przekazywania rasistycznych sentymentów i zobowiąż się do uczenia się i rosnięcia.
Szukaj więcej kontekstu przez zasoby takie jak Teaching Tolerance | Diversity, Equity and Justice oraz Social Justice Books, skierowane do rodziców i edukatorów.
Previous:Szkoły mogą być bliżej otwarcia, niż myśleliśmy, wedle nowego raportu CDC
Next:Gwiazda YouTube JoJo Siwa robi coming out i inspiruje dzieci do bycia sobą
-
W roku szkolnym wszystko pospiesza – od lunchów po zajęcia dodatkowe. Lato niesie luźną, spokojną atmosferę. Dlaczego nie przenieść tego swobody do letniej kuchni? Grillowanie i letnie przepisy corocznie zyskują kreatywność – co lepsze na wprowadzan
-
Opieka nad dziećmi jest konieczna dla każdej rodziny. Wszyscy rodzice muszą znaleźć rozwiązanie pasujące do ich unikalnej sytuacji, a koszt jest często największym czynnikiem decydującym. Faktem jest, że ponad 40% rodzin wydaje ponad 15% dochodu gos
-
Współpracowałam z LectroFan na tym poście. Skompensowali nasz czas na stworzenie tych tabliczek i przysłali mi LectroFan, bym mogła dostać trochę słodkiego, słodkiego snu. Kocham to urządzenie.Ach, nic nie cieszy tak jak uspanie dziecka na popołudnio





