• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Coraz więcej rodziców mówi „nie” zadaniom domowym, a nauczyciele mogą się zgadzać

Trudno powiedzieć, kto bardziej nienawidzi zadań domowych: dzieci czy ich rodzice. Po długim dniu tak wiele rodzin wraca do domu do stosu arkuszy ćwiczeń i zadań do czytania, które uważają za ważne, by pomóc dzieciom stać się lepszymi uczniami, ale czy to naprawdę tak jest? Ostatnio rodzice i nauczyciele zaczeli wątpić w wartość zmuszania dzieci do siadania do książek zaraz po powrocie ze szkoły, a wielu przyjmuje kontrowersyjne polityki „bez zadań domowych”, które dążą do całkowitej ich eliminacji.

W niedawnym artykule w Washington Post, pisarka Rebecca Swanson napisała, że wstrząsnęła większość swoich przyjaciół, mówiąc, że po prostu zrezygnowała z zadań domowych dla swojego przedszkolaka.

„To wydaje się podejściem zdrowym rozsądkiem i praktycznym” – pisze. „Mimo to wielu przyjaciół, z którymi rozmawiałam, nie rozważyło tego, i mówią: ‚Co masz na myśli, zrezygnować?’”.

Chodzi o to, że na początku roku szkolnego napisała notatkę do nauczyciela dziecka, informując, że jej rodzina nie popiera zadań domowych dla dzieci w wieku szkolnym i nie będzie wykonywać żadnych zadań wysyłanych do domu. Choć wielu rodziców pewnie nie rozważyło tej opcji, Swanson jest daleka od bycia jedyną rodzicielką mówiącą „nie” zadaniom domowym. W zeszłym miesiącu pisarka na Romper.com napisała, że jej rodzina też „bojkotuje” zadania domowe, bo zajmują za dużo czasu, a ona traktuje je jako pracę na wykaz. W zeszłym roku pisarka na Scary Mommy opisała zadania domowe jako „nocny koszmar” i pochwała nauczycieli, którzy nie zmuszają dzieci do ich oddawania.

Liczba nauczycieli rezygnujących z zadań domowych też rośnie. W tym roku szkolnym pracownicy Koda Elementary School w Corpus Christi w Teksasie ogłosili, że nie będą przydzielać zadań domowych. Podobna polityka obowiązuje w szkołach w hrabstwie Marion na Florydzie oraz w Orchard School w South Burlington w Vermont.

W 2016 roku nauczycielka drugiej klasy w Godley w Teksasie stała się wiralowa, wysyłając do domu notatkę, w której mówiła rodzicom, że zamiast zadań domowych: „Proszę, spędzajcie wieczory na czynnościach, które są dowodem na korelację z sukcesem uczniów. Jeszcie kolację razem, czytajcie razem, bawcie się na dworze i kładziecie dziecko spać wcześnie”.

Wielu rodziców i nauczycieli odrzucających zadania domowe cytuje brak dowodów na to, że zadania domowe są faktycznie korzystne. Stowarzyszenie Nadzoru i Rozwoju Programu Nauczania zauważa, że choć istnieją badania wskazujące, że zadania domowe mogą poprawić retencję wiedzy i wyniki testów, dawanie uczniom godzin zadań każdej nocy może prowadzić do wypalenia i stresu, które doświadcza cała rodzina, a nie tylko pojedynczy uczeń.

Zamiast wysyłać do domu góry pracy każdej nocy, twierdzą, że zadania domowe powinny być celowe w utwalaniu lekcji, dopasowane do poziomu umiejętności ucznia i nie powinny wymagać, by rodzice pełnili funkcję nauczycieli. Najważniej, cytują badania pokazujące, że zadania domowe na poziomie szkoły podstawowej mają najsłabsze skojarzenie z pozytywnymi wynikami i nie są dowodem na jakiekolwiek korzyści.

Choć rezygnacja z zadań domowych to nowy trend u wielu rodziców, inni uważają, że to nauczyciele powinni mieć ostateczne słowo.

„Nauczyciel jest szefem klasy” – mówi Kristi Moore, mama trojga dzieci z Buda w Teksasie, Care.com. „Zadanie dziecka to nauczenie się lekcji od nauczyciela. [Mieliśmy] i wybitnych, i fatalnych nauczycieli. Wychowałam troje dzieci. Byłam widziana kupującą karton techniczny o 22 w niedzielę, ale wykonanie pracy to zadanie dziecka”.

Dla wielu rodziców, jak Jami Hanford, mama dwojga dzieci z Omaha w Nebrasce, pomijanie zadań domowych po prostu nie jest opcją.

„Moje dzieci tracą czas na przerwę, jeśli ich zadania domowe nie są wykonane” – mówi Care.com. „To się robi, albo moje dzieci panikują”.

Inni rodzice mówią, że mamom i tatom zawsze powinni rozmawiać z nauczycielem dziecka, jeśli martwią się ilością pracy. Jeanne Sager, mama jednego dziecka z Callicoon w Nowym Jorku, mówi Care.com, że gdy zauważyła, że jej córka spędza godziny na zadaniach domowych każdej nocy, postanowiła ustalić własne limity czasowe, zamiast zwalniać córkę z zadań w ogóle.

„Ustawiłam zasadę, że będzie pracować godzinę, a potem napiszę notatkę, że nie skończyła, bo poświęciła wystarczająco dużo czasu na zadania domowe na dzisiaj” – mówi Sager.

Pomysł, że rodzice mogą zrezygnować z zadań domowych lub dać informację zwrotną, by pomóc nauczycielom kształtować program zadań domowych dla ich dzieci, jest wciąż nowy, ale wydaje się filozofią, którą wielu ludzi popiera.

„Wasze dziecko ma mnóstwo czasu w ciągu dnia na wykonanie zadań” – mówi nauczycielka liceum z Frisco w Teksasie, która poprosiła o anonimowość jako pani King. „Zadania domowe powinny być zajęciami wzbogacającymi, jak czytanie dla przyjemności”.

King mówi, że przydziela „może jedno” zadanie w tygodniu, które powinno zostać zrobione poza zajęciami, i widziała tylko pozytywne rezultaty z ograniczenia ilości pracy.

„Czuję, że jestem szczęśliwsza, a dzieci są szczęśliwsze” – mówi. „Nie próbuję konkurować z rodziną, sportem, pracą, pracą społeczną itp., gdy widzę je siedem godzin dziennie”.

Wątpliwe, by zadania domowe zniknęły całkowicie, a badania wciąż nie udowadniły, że tak musi być. Ale większość rodziców i nawet edukatorów wydaje się zgadzać, że jest większa elastyczność w podejściu do zadań domowych niż myślano wcześniej. Czy zadania domowe tu zostaną, czy pójdą w zapomnienie, debata nad nimi jest ważnym przypomnieniem dla rodziców, że mają głos w edukacji dziecka i że nauczyciele naprawdę potrzebują komunikacji i wsparcia, by ustalić, co najlepsze dla każdego dziecka.