Czy wspierasz niezależność swojego przedszkolaka?

1. Gdy Twoje dziecko próbuje zapiąć zamek w koszulce, Ty:

• Zapięcie do połowy i pozwalamy mu dokończyć samemu.
• Spiesznie zapięcie. Nie masz czasu na czekanie, aż to zrozumie.
• Pozwalasz spróbować kilka razy, ale kończysz za niego.

2. Twoje dziecko chce stać na krześle obok Ciebie i pomóc Ci przygotować pizzę, w tym kroić paprykę i grzyby. Ty:

• Witaj udział, ale znajdujesz alternatywną czynność odpowiednią dla niego, np. posmarowanie ciasta serem.
• Pozwalam stać i patrzeć, ale nie pomagać.
• Pozwalam spróbować kroić warzywa. Przecież co może pójść nie tak? Stoisz obok!

3. Twoje dziecko jest w parku. Bawi się zjeżdżaniem ze zjeżdżalni. Potem niepewnie idzie do dzieci na huśtawach. Ty:

• Obserwujesz i czekasz, czy chce spróbować.
• Sadzisz je na huśtawie i mówisz, że nie będzie wiedziała, czy lubi, jak nie spróbuje.
• Delikatnie zachęcasz do huśtaw, ale ostatecznie zostawiasz decyzję jej.

4. Twoje dziecko chce samodzielnie przygotować miskę śniadaniówek.

• Pozwalam spróbować, ale trzymam rękę chroniąc karton mleka, jeśli za ciężki.
• Pozwalam spróbować. Nie szkodzi, jeśli rozleje mleko.
• Mówisz nie.

5. Przed wyjściem do przedszkola, dziecko próbuje włożyć buty na właściwe stopy. Niestety, nie udaje jej. Ty:

• Pochwalasz za starannie, i delikatnie wyjaśniasz, jak rozpoznać lewy i prawy but.
• Niecierpliwie zamieniasz buty i wstawiasz do auta.
• Pozwalam dalej próbować, aż się uda.

6. W pierwszy dzień przedszkola, dziecko boi się i nie chce, byś odszedł. Ty:

• Dajesz słowa wsparcia i dodatkowy przytulas przed odejściem.
• Pomagasz stopniowo przyzwyczaić się do sytuacji. Gdy zacznie bawić się z innymi, cicho odchodzisz.
• Po prostu zostawiasz i uciekasz w pośpiechu. Nigdy nie stanie się niezależna, chyba że zmusisz, prawda?

7. Twoje dziecko chce sam wybrać strój. Ty:

• Pozwalam, potem przekonujesz do przeubrania przed wyjściem na zakupy.
• Pozwalam nosić cokolwiek chce. Kocham widzieć, jakie kreatywne stroje wybiera!
• Mówisz nie. Nie chcesz, by wyglądał jak klaun. Co pomyślą inni rodzice?

8. Twoje dziecko uczy się sprzątać zabawki w przedszkolu. W domu Ty:

• Masz tę samą rutynę, by czuło odpowiedzialność za zabawki.
• Zawsze sprząasz za nim. Przecież to nie szkoła.
• Próbujesz tej samej rutyny, ale bywasz w pośpiechu i nie masz czasu.

9. Uważasz, że dziecko powinno być wytrenowane do toalety w tym wieku, ale nie chce się uczyć. Ty:

• Próbujesz zmuszać. Czasem twarda miłość, prawda?
• Codziennie zachęcasz do korzystania z toalety. Starasz się nie frustrować, ale to trudne.
• Zostajesz cierpliwy i nie zmuszasz. To wielki krok! Wiesz, że nauczy się, gdy będzie gotowe.

10. Twoje dziecko ma od urodzenia kocyk bezpieczeństwa i zabiera go wszędzie. Bojisz się, że nigdy go nie porzuci. Ty:

• Zacynasz „przypadkowo” zapominać go przy wyjściu, i starasz się odciągnąć uwagę.
• Gwałtownie zabierasz. Nauczy się bez niego.
• Zacynasz proponować zajęcia bez kocyka, by delikatnie odzwyczaić.

1. Gdy Twoje dziecko próbuje zapiąć zamek w koszulce, Ty:
Pozwalasz spróbować kilka razy, ale kończysz za niego.

2. Twoje dziecko chce stać na krześle obok Ciebie i pomóc Ci przygotować pizzę, w tym kroić paprykę i grzyby. Ty:
Pozwalam spróbować kroić warzywa. Przecież co może pójść nie tak? Stoisz obok!

3. Twoje dziecko jest w parku. Bawi się zjeżdżaniem ze zjeżdżalni. Potem niepewnie idzie do dzieci na huśtawach. Ty:
Delikatnie zachęcasz do huśtaw, ale ostatecznie zostawiasz decyzję jej.

4. Twoje dziecko chce samodzielnie przygotować miskę śniadaniówek.
Mówisz nie.

5. Przed wyjściem do przedszkola, dziecko próbuje włożyć buty na właściwe stopy. Niestety, nie udaje jej. Ty:
Pozwalam dalej próbować, aż się uda.

6. W pierwszy dzień przedszkola, dziecko boi się i nie chce, byś odszedł. Ty:
Po prostu zostawiasz i uciekasz w pośpiechu. Nigdy nie stanie się niezależna, chyba że zmusisz, prawda?

7. Twoje dziecko chce sam wybrać strój. Ty:
Mówisz nie. Nie chcesz, by wyglądał jak klaun. Co pomyślą inni rodzice?

8. Twoje dziecko uczy się sprzątać zabawki w przedszkolu. W domu Ty:
Próbujesz tej samej rutyny, ale bywasz w pośpiechu i nie masz czasu.

9. Uważasz, że dziecko powinno być wytrenowane do toalety w tym wieku, ale nie chce się uczyć. Ty:
Zostajesz cierpliwy i nie zmuszasz. To wielki krok w życiu dziecka! Wiesz, że nauczy się, gdy będzie gotowe.

10. Twoje dziecko ma od urodzenia kocyk bezpieczeństwa i zabiera go wszędzie. Bojisz się, że nigdy go nie porzuci. Ty:
Zacynasz proponować zajęcia bez kocyka, by delikatnie odzwyczaić ją od niego.

Zacznij od nowa Zacznij od nowa

Następny quiz Następny quiz

Musisz pozwolić dziecku próbować samodzielnie, ale wiedzieć, kiedy dać wskazówkę. Kontynuuj pracę, i uda Ci się!

Jesteś na dobrej drodze, ale pamiętaj: wspieranie niezależności to balans między pozwoleniem na samodzielne próby a wsparciem, gdy jest potrzebne.

Brawo. Znalazłeś idealny balans między pozwoleniem dziecku na samodzielne próby a dawanie wsparcia, gdy jest potrzebne.

60% Complete