Zwyczaje stołowe w różnych kulturach: Przewodnik savoir-vivre'u

Zwyczaje stołowe w różnych kulturach

Czas zjeść?

Wielu obcokrajowców znajduje zwyczaje i terminologię towarzyszące jedzeniu w Ameryce dziwnymi, zdziewającymi lub nie do zrozumienia. Dlaczego niektórzy amerykańscy menedżerowie lubią robić biznes przy śniadaniu, podczas gdy my często traktujemy lunch jako dodatek? Ładujemy kubki lodem. Pijemy kawę bez kofeiny. Jemy dziwne rzeczy i w dziwne godziny. Zobacz:

  • Główny posiłek w innych krajach to obiad (południe). W Ameryce główny posiłek na koniec dnia pracy. Nazywamy go „dinner”, a w innych krajach anglojęzycznych to słowo oznacza obiad.
  • Kolacja w Ameryce podawana zazwyczaj w okolicy 19:00 (+/- godzina). W innych krajach później i lżej. W Hiszpanii kolacja często zaczyna się o 22:00.
  • Angliczczyk pije herbatę popołudniową, ok. 16:00. Składa się z herbaty, małych kanapek, ciastek. „High tea” to nie bardziej rozbudowana herbata. To nieformalny zastępnik kolacji, jadanej później wieczorem.

Dodatkowo, brunch uważany za ciekawą amerykańską inwencję tam, gdzie o nim w ogóle wie. Obcokrajowiec znajdzie jego terminowanie zdziwające.

Nieznane jedzenie

Oto powszechne amerykańskie produkty, które obcokrajowcze uważają za dziwne, a czasem za odrażające:

  • Kisielki (marshmallows)
  • Kukurydza na kółku – wielu Europejczyków uważa, że nadaje się tylko dla zwierząt
  • Placek z dynii (również orzechowy)
  • Bataty (sweet potatoes)
  • Kreweczki (crawfish)
  • Gryzy (grits – kasza kukurydziana)
  • Hot-dogi

Podczas podróży, Amerykanie mogą tak samo zareagować na: jeżowce morskie w Korei, mięso konia w Japonii, prażone chrzaszcze w Meksyku, ślimaki morskie w Chinach, oczy owcy na Bliskim Wschodzie, haggis (wnętrzności owcy) w Szkocji, pieróg z nerkami w Anglii.

Co wielu Amerykanów uważa za meksykańskie i chińskie jedzenie, nie byłoby mile widziane – ani rozpoznane! – w Meksyku i Chinach. (Gdy chińscy Amerykanie chcą powiedzieć, że ktoś traci kontakt z chińską kulturą, nazywają go „człowiekiem chop suey”. Chop suey to danie, które Amerykanie uważają za chińskie, a Chińczycy za amerykańskie.)

Żyj i ucz się

Wielu Amerykanów wolałoby zjeść ogon szczura niż ugotowanego ślimaka. A niektórzy, dla których ślimaki to delikates, odrażają się myślą o jedzeniu dobrych starych yankee’owskich klasyków: kukurydzy na kółku i placek z dynii.

Oto ogólne zasady savoir-vivre’u przy nieznanym jedzeniu za granicą:

  • Jeśli nie wiesz, co to jest – lepiej nie pytać. Spróbuj. Jeśli nie smakuje i pytają o opinię, powiedz: „Ma bardzo charakterystyczny smak”.
  • Jeśli wiesz, co to jest, i nie chcesz jeść – odmów uprzejmie. Lub: „Wiem, to delikates, ale próbowałem i nie pasuje mi”.
  • Jeśli odrzucenie obraziłoby gospodarza lub współjedzących – pokrój, przesuwaj po talerzu, by wyglądało, że jesz.

Faux pas

To, co Amerykanie nazywają pieluchami, w Anglii to serwetki. To może prowadzić do zabawnego lub wstydliwego nieporozumienia. Mówiąc z kimś z Wysp Brytyjskich, nazywaj serwetki stołowe „serviettami”.

Ostrzeżenia:

  • Szczególnie ważne: szanuj zasady dietetyczne muzułmanów. Nie jedzą mięsa zwierząt wszystkożernych: świnek, kóz, niektórych ptaków, żerników morskich (humary). Żaden produkt pochodny (oleje) nie może służyć do przyrządzania. Nie piją alkoholu i unikają potraw z alkoholem.
  • Nie wskazuj pałeczkami ani na nie ssaj. Nie wcieraj pałeczek pionowo w ryż – to przynosi pecha.
  • W Europie sałatka może być podawana PO daniu głównym, a nie przed.
  • Żydzi ortodoksyjni nie jedzą wieprzowiny ani owoców morza. Mięso i drobiu muszą być koszerne – rytualnie przygotowane.
  • W Europie i innych krajach danie główne podawane na początku posiłku – nie myl z przystawką. Na formalnych chińskich bankietach – wiele więcej dań niż u Zachodnich. Nie najedz się na początku, byle nie przegapić delikatów później.

Previous:

Next: