• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Celowanie w sukces: planowanie celu dla dziecka na studiach

Celowanie w sukces: planowanie celu dla dziecka na studiach

Studenci są traktowani zupełnie inaczej niż w szkole średniej. Cały system nastawiony jest na sprawienie, by brali odpowiedzialność za swoje wybory i działania. Oczekuje się, że naprawdę chcą dorastać. Jeśli zbyt mocno się opierają, skończą zdezorientowani, zdepresyjni lub odcięci od rówieśników. Uczelnia da im znać, jeśli nie radzą sobie. Jeśli więc przygotowałaś dziecko do docenienia wagi studiów, możesz oczekiwać, że zajmie właściwe kroki. A najlepsze przygotowanie to pomoc w wyznaczaniu celów.

Nagroda za najlepszą wspierającą mamę idzie do…

Najlepszy sposób, by pomóc dziecku ustalić cele na studia, to… dużo słuchać. Twoja rola w tym momencie to wsparcie, a nie dyktowanie. Dobrze jest oferować sugestie, ale powinny one rozwinąć pomysł dziecka, a nie go podważać.

Mamo mówiła: będą takie dni

Błogosławiona moja mama, ale do dziś twierdzi, że powinna inaczej podchodzić do mojego wyboru kierunku. Od urodzenia byłam kreatywna i artystyczna. Mama była praktyczna: „Musisz zarabiać na życie”. Lubiłam gadać, więc poszedłam na prawo – nie miejsce wspierające pragnienia artystyczne. Nie minęło długo, zanim zrozumiałam, że nie lubię studiowania prawa. Ale zaczęłam pisać. Gdy zdałam sobie sprawę, że mogę zarabiać na czymś, co mnie cieszy, byłam w siódmym niebie – i to koniec kariery prawnej.

Pomoc w dylemacie „kierunku”

Jednym z największych wyzwań dla studenta jest wybór kierunku. Choć możesz mieć zdanie, to musi to być jej decyzja. Najlepiej pomóżesz, pracując z dzieckiem nad identyfikacją tego, co lubi i czego nie lubi, i ustalając cele nastawione na jej zainteresowania. Takie podejście niemal gwarantuje zmotywowanego, szczęśliwego i najprawdopodobniej sukcesu studenta. Dzieci powinny uczyć się patrzeć w głąb siebie po wskazówki, dokąd kierować życiem. Ich życie nie ma być ofiarowane nudzie i cierpieniu na ołtarzu gwarantowanej pensji.

Jeśli dziecko chce studiować kierunek dający duże zarobki – to w porządku. To uczciwy cel. Ale upewnij się, że to JEGO wybór. Najtrudniejsze w pomaganiu w wyznaczaniu celów w tym wieku to powstrzymanie się przed nadmiernym wpływaniem na wynik. Nawet dorastający chce aprobaty matki. Nawet bez słowa, jeśli dasz ten spojrzenie z nosem w górze, negatywnie wpłyniesz na decyzje dziecka. Chcesz być zaangażowana, oferować wskazówki, jeśli o nie poprosisz. Ale nie chcesz, by dziecko pomyślało, że nie akceptujesz tego, co naprawdę go uszczęśliwi.

Modulacja stylu macierzyństwa

Trudność w byciu wspierającym bez pchania własnej agendy polega na tym, że wydaje się, że musisz nauczyć się tego triku niemal w nocy. Minutę temu masz nastolatka, z którym wciąż robisz wieczorny rytuał: umyłeś zęby? zrobiłeś lekcje? ustawiłeś budzik? Nagle dziecko jedzie na studia, a Ty masz wyłączyć wszystkie matczyne troski. To trudne: nie przestajesz być mamą, bo dziecko osiągnęło pewien wiek. I wcale nie musisz. Musisz po prostu być bardziej subtelna.

Samodzielność: dar, który nieustannie daje

Dajesz dziecku wspaniały dar, pozwalając mu samodzielnie dojść do wniosków o przyszłości. Niech sama zbada, co oferują dane obszary i jakie kierunki poprowadzą ją w dobrym kierunku. Ale zachęcaj do trzymania opcji otwartych: nie chcesz, by dziecko czuło się zamknięte. Pomóż jej nauczyć się decydować o rzeczach wpływających na przyszłość.

Kobieca mądrość

Gdy podejmujesz wielkie decyzje, pytanie, od którego startujesz, decyduje o wyniku. Jeśli zaczniesz od „Co mam robić w życiu?” – skończysz w totalnej konfuzji. Jeśli zapytajesz: „Co lubię?”, „Kim jestem?”, „Jak stworzyć życie, które najlepiej mnie odzwierciedla?” – zbudujesz fundament, który przetrwa życie.

Przede wszystkim upewnij się, że dziecko bierze się czas na ważne wybory. Większość uczelni nie wymaga wyboru specjalizacji przed trzecim rokiem. Dwa pierwsze lata to czas eksploracji, gdy zachęca się do prób i odkrywania, co najbardziej interesuje.

Najważniejsze, co możesz teraz zrobić, to pomóc dziecku zobaczyć, że wybory w życiu zaczynają się wewnątrz i pracują na zewnątrz, a nie odwrotnie.

To nie wszystko o Tobie

Ten moment w życiu dziecka to nie czas na przeżywanie lub realizowanie Twoich własnych niespełnionych ambicji. Pomagasz dziecku ustalić swoje cele. Jakiekolwiek dobre intencje, jeśli narzucasz swoje potrzeby i marzenia, wymuszasz poświęcenie jego własnych. Wszyscy mamy właściwą dla nas ścieżkę, i choć możesz prowadzić dziecko w poszukiwaniu jej, na końcu musi przejść ją sam.