• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Czy należy karcić dzieci innych narodów?

Jeśli chodzi o dyscyplinowanie cudzego dziecka, nie chcesz urazić jego rodziców, ale jeśli jego zachowanie jest niebezpieczne lub szkodliwe, nie możesz go po prostu zignorować. „Kiedy chronisz własne dziecko, nie wkraczasz na teren innego rodzica” – mówi Michele Borba, EdD, Rodzice doradca i autor No More Misbehavin':38 trudnych zachowań i jak je powstrzymać . Jednak właściwa reakcja zależy od okoliczności. Powiemy Ci, jak odpowiedzieć tutaj.

Zagadka przejazdów

Jeździsz razem z innymi rodzinami z sąsiedztwa, a jeden chłopak ostatnio bardzo źle się zachowywał, krzycząc i wszczynając bójki w samochodzie.

Co masz ochotę zrobić: Daj chłopcu przerwę i nie mów jego mamie, co się stało, z obawy, że nie pochwali, że dyscyplinujesz jej dziecko.

Co należy zrobić: Zrobienie przerwy jest dobre, ale musisz powiedzieć drugiej matce, co się stało. Musi wiedzieć, co się dzieje z jej dzieckiem, a ty musisz opowiedzieć swoją wersję historii na wypadek, gdyby chłopak wspomniał „to znaczy mamusia, która na mnie krzyczała”. (Czy nie chciałbyś być poinformowany, czy twoje dziecko sieje spustoszenie?)

Opowiedz fakty bez wydawania osądów, a jego mama powinna być w porządku. Możecie oboje wypracować plan na wypadek, gdyby zachowanie dziecka trwało. Być może mogłaby powtórzyć, czego się od niego oczekuje, gdy jest w czyimś samochodzie lub w domu, a ten wysiłek zespołu może pomóc rozwiązać problem.

Jesteś szefem w swoim samochodzie i domu, i to do Ciebie należy dbanie o bezpieczeństwo i uprzejmość wszystkich dzieci pod Twoją opieką. Jeśli pozwolisz jednemu dziecku ujść na sucho, mówisz wszystkim maluchom „Szalej! Nic wielkiego!”

Znęcanie się na placu zabaw

Twój 3-latek rysuje kredą chodnikową, gdy dwóch 5-letnich chłopców prosi o pożyczkę. Dajesz im kilka sztuk, ale wracają, prosząc o więcej. Twój syn mówi „Nie”, ale odsuwają mu kredę.

Co masz ochotę zrobić: „Chcesz powiedzieć:„Hej, przestań – czy wy dzieci nie wiecie lepiej?” – mówi terapeuta rodzinny Hal Runkel, autor książki ScreamFree Parenting:The Revolutionary Approach to Raising Your Kids by Keeping Your Cool . Ale jeśli się zaatakujesz, ostrzega Runkel, tylko przestraszysz dzieci i postawisz ich rodziców w defensywie.

Co należy zrobić: „Pierwszym krokiem jest po prostu zasygnalizowanie swojej obecności” – mówi Borba. „Często to wystarczy, aby powstrzymać agresywne zachowanie”. Jeśli tak nie jest, zwróć się do chłopców spokojnie, ale surowo:„Nie zabieramy niczego innym ludziom. Ktoś może zostać zraniony”. Niech wiedzą, że twój syn chętnie dzieli się swoimi rzeczami, ale oni też muszą się dzielić — i przestać łapać. Jeśli ich zachowanie będzie się powtarzać, odłóż kredę i udaj się do innego obszaru parku.

Kiedy 5-letni syn Ellen Morris, William, był popychany przez starsze dziecko na placu zabaw w pobliżu ich domu w Louisville w stanie Kentucky, poczuła, że ​​musi interweniować. „Powiedziałem:»Walka nie jest w porządku«, a potem poprosiłem chłopca, żeby ładnie zagrał w innym obszarze, co zrobił”, mówi Morris.

Zła data odtwarzania

Przyjaciółka twojej 4-letniej córki rozkazuje jej podczas przebieranek, chwyta wszystkie zabawki, a potem odmawia pomocy w posprzątaniu bałaganu, który narobiła.

Co masz ochotę zrobić: Daj jej przerwę lub odeślij do domu.

Co należy zrobić: Twój dom, twoje konsekwencje. Prawidłowy? No tak, ale powstrzymaj się — może twój mały gość ma po prostu zły dzień. Powtórz zasady ("U nas w domu na zmianę, a każdy posprząta własny bałagan"), a następnie zaoferuj nagrodę ("Kiedy skończysz sprzątać, będziemy mieli ciasteczka i lemoniadę"). Jeśli nadal nie będzie się dobrze bawić, możesz spróbować pobawić się przez chwilę osobno i zobaczyć, czy to pomoże.

Trzymaj się z dala od przerw, chyba że masz pozwolenie mamy, aby go udzielić. Nawet wtedy zachowaj go na bardziej skandaliczne zachowanie, na przykład gdy dziecko rzuca zabawkami lub jest wyzywające. W razie potrzeby zapytaj, czy chciałaby, abyś zadzwonił do jej matki, aby sprawdzić, czy ma jakieś sugestie (sama groźba może zmienić jej melodię). Opowiedz otwarcie o problemach podczas odbioru:„Mieliśmy dzisiaj trochę problemów z dogadywaniem się i udostępnianiem”.

W większości przypadków odwiedzane dziecko będzie chciało uzyskać Twoją aprobatę. Christy Majors z Waynesboro w stanie Wirginia cały czas organizuje zabawę dla swoich dzieci, Tess, 6 lat i Maxa, 3. „Kiedy ktoś źle się zachowuje, rozmawiam z nim na poziomie oczu i traktuję go z szacunkiem” – dodaje. „Dzieci wiedzą, kiedy traktuje się je uczciwie, i zwykle w zamian współpracują”.

Gryzienie

Twój syn wraca z klasy ze śladami ugryzienia na ramieniu innego dziecka.

Co masz ochotę zrobić: Skonfrontuj się z rodzicami dziecka i wyślij do nauczyciela wściekłego e-maila.

Co należy zrobić: Przedszkola istnieją po części po to, aby pomóc dzieciom dowiedzieć się, które zachowania społeczne są dopuszczalne, a które nie. Bicie i gryzienie są powszechne w tym wieku. Chociaż to nie czyni ich akceptowalnymi, nauczyciel twojego syna jest właściwą osobą, aby poradzić sobie z tym problemem. Zapraszam do zorganizowania konferencji, na której możesz wyrazić swoje obawy:„Czy mógłbyś miej oko na to, jak nasz syn bawi się z Maxem, żeby to się więcej nie powtórzyło?” Upewnij się również, że nauczyciel rozmawiał z rodzicami chłopca. Nie ma jednak powodu, abyś kontaktował się z nimi bezpośrednio, chyba że jesteś z nimi przyjazny i uważasz, że nie wspominanie o incydencie byłoby niezręczne.

Złe maniery przy stole

Podczas kolacji z rodziną pięcioletnia przyjaciółka Twojej córki zjada jej ser mac 'n' palcami.

Co masz ochotę zrobić: Powiedz jej, żeby użyła widelca — jest wystarczająco dorosła, by wiedzieć lepiej.

Co należy zrobić: Trzymaj język za zębami. „Daj dzieciom trochę swobody z pewnymi manierami” – mówi Daniel Buccino, kliniczny pracownik socjalny w Johns Hopkins School of Medicine w Baltimore. Złe nawyki dziecka przy stole mogą wynikać z jego pochodzenia kulturowego lub może mieć problem ze sprawnością manualną. Pomijając złe maniery, uczysz swoje dzieci, jak być uprzejmymi gospodarzami. Ale jeśli niechlujne jedzenie prowadzi do naprawdę złego zachowania, takiego jak celowe rzucanie jedzenia lub odbijanie się, można (delikatnie) poprawić dziecko. Później chwal własne dzieci za używanie przyborów i prawidłowe odżywianie, aby nie były zdezorientowane pozornym podwójnym standardem.

Brzydkie słowa

Twój 8-letni siostrzeniec zaczyna uczyć Twojego przedszkolaka brzydkich słów, a Twój brat tego nie zauważa (lub udaje, że nie).

Co masz ochotę zrobić: Zasłoń uszy dziecka i skarć swojego nocnikowego siostrzeńca.

Co należy zrobić: Spokojnie poproś chłopca, aby posprzątał swój czyn. Powiedz:„Jesteś starszy i nie wypada używać tych słów w obecności Mateusza”. Dzięki temu dziecko i jego tata zdadzą sobie sprawę z problemu, nie obrażając nikogo. Kiedy wyjdą, porozmawiaj z dzieckiem o niegrzecznych słowach:„Nie używamy tego języka w naszej rodzinie. Te słowa mogą denerwować ludzi i są nieodpowiednie”.

Pasywny rodzic

Córka twojego przyjaciela ciągle przerywa twoją rozmowę, ale twój przyjaciel ignoruje to niegrzeczne zachowanie.

Co masz ochotę zrobić: Powiedz dziecku, że jest niegrzeczna, a następnie zasugeruj swojemu przyjacielowi, aby nauczył ją dobrych manier.

Co należy zrobić: Zwracaj się do koleżanki, nie do jej dziecka. „Zapytaj:„Czy musisz pomóc Lauren? Ponieważ z przyjemnością będę kontynuować tę rozmowę za kilka minut”, mówi Peggy Post, współautorka książki Emily Post The Gift of Good Manners:A Parent's Guide to Raising Pełne szacunku, życzliwe, troskliwe dzieci . Jest to subtelny, ale jasny sposób, aby wysłać wiadomość, że jesteś sfrustrowany zachowaniem i uważasz, że powinna poprawić swoje dziecko.

Kiedy tracisz spokój

Playdate wymyka się spod kontroli. Dzieci rozlewają napoje, rzucają zabawkami i walczą. Wreszcie, gdy jedno dziecko prowadzi twojego syna po zewnętrznej poręczy schodów, krzyczysz na nie, żeby zeszli, teraz . A kiedy nie, wysyłasz je do oddzielnych pokoi.

Nadmierna reakcja? Prawdopodobnie. Ale jaka jest twoja strategia kontrolowania szkód? „Moje rady są takie same, jak dla krnąbrnych polityków” – mówi pracownik socjalny Daniel Buccino. „Ujawnij wszystko i zrób to wcześnie”.

Natychmiast zadzwoń do rodzica dziecka i podaj swoją wersję historii:„Kyle i Joey wspinali się po schodach na zewnątrz i bałem się, że mogą spaść i zranić. zdaj sobie sprawę, że straciłem spokój i chciałem tylko, żebyś wiedziała. Festyn, a są szanse, że zdobędziesz sympatię po drugiej stronie linii. Milcz, a ryzykujesz, że Kyle będzie narzekał na starą, wredną mamę Joey'a, kiedy wróci do domu.

6 strategii dyscypliny dla innych dzieci

Postępuj zgodnie z tymi wskazówkami, gdy zarządzasz czyimś dzieckiem.

• Stąp lekko. Nigdy nie daj klapsów ani nie krzycz, nawet jeśli dziecko zrobi coś niebezpiecznego lub destrukcyjnego. Twoim celem jest poprawienie jego zachowania, a nie karanie go.
• Planuj z wyprzedzeniem. Omów zasady z rodzicem dziecka (na przykład, ile telewizji może oglądać i co może zjeść na przekąskę) i z góry ustal konsekwencje.
• Wyjaśnij swoje oczekiwania. Dziecko prawdopodobnie nie będzie przestrzegać granic, chyba że je ustalisz. Poświęć kilka minut na zapoznanie się z zasadami domu:„Zakaz biegania i grania w piłkę w pomieszczeniu, wszyscy muszą się dzielić, a zabawki znikają, gdy skończysz się z nimi bawić”.
• Pozwól małym rzeczom odejść. Jeśli dziecko zburzy blokową wieżę lub nie podziękuje za domowe ciasteczka i lemoniadę, które zrobiłeś, nie poprawiaj go. Pamiętaj:każdy rodzic ma inny zestaw oczekiwań dotyczących akceptowalnego zachowania.
• Nie zawstydzaj jej. Nigdy nie dyscyplinuj dziecka w obecności jej przyjaciół. Zwróć się do niej jako do grupy:„Widzę, że wszyscy są zmęczeni graniem w tę grę. Zróbmy sobie przerwę i usiądźmy na przekąskę”.
• Podkreśl pozytywy. Kiedy musisz przypomnieć innemu dziecku, aby dzieliło się, posprzątało lub przestało rzucać rzeczami, postaraj się chwalić swoje dziecko (na osobności) za to, że jest dobre.